V SA/Wa 279/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na informację Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Warszawie z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi jest informacja W. [...] w W. z [...] stycznia 2019 r. nr [...] skierowana do Gminy H. o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Zaskarżona informacja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych: Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu pn.: [...] (nr wniosku: [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2014-2020 (RPO WM 2014-2020), Oś Priorytetowa VIII Rozwój rynku pracy, Działanie 8.3 Ułatwienie powrotu do aktywności zawodowej osób sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3, Poddziałania 8.3.2 Ułatwienie powrotu do aktywności zawodowej w ramach Zintegrowanych Inwestycji Terytorialnych [...] Obszaru Funkcjonalnego (ZIT). Pismem z [...] grudnia 2018 r. nr [...], W. w W. ( dalej – W., organ) poinformował Gminę H. (dalej strona, Gmina, skarżąca), że złożony przez nią wniosek uzyskał 34 punkty za ocenę strategii Z., co stanowi co najmniej 50% punktów możliwych do uzyskania na etapie weryfikacji spełnienia kryteriów merytorycznych szczegółowych zgodności ze strategią Z. W zakresie pozostałych kryteriów merytorycznych wniosek uzyskał 55,5 punktu, wobec czego nie zostały spełnione wymagania minimalne do uzyskania dofinansowania projektu, tj. przyznanie ogółem co najmniej 60% punktów w poszczególnych kategoriach oceny. Organ wskazał, że szczegółową ocenę merytoryczną wraz z punktacją zawierają Karty Oceny Merytorycznej dokonanej przez dwóch oceniających, które zostały dołączone do pisma informacyjnego. Z informacji wynikało, że oceniający nr 1 przyznał łącznie 55 punktów zaś oceniający nr 2 - 56 pkt, co spowodowało, że średnia wyniosła 55,5 pkt- łącznie całkowita ocena wyniosła 89,5 pkt. Z załączonych Kart Oceny wynikało, że w związku z dokonaną przez siebie punktacją (przyznanie mniejszej niż minimalna, wymagana ilość punktów) obydwaj oceniający uznali: że niespełnione zostały kryteria nr : 2, 3, 5, 9, przy czym za to ostatnie kryterium ( nr 9) oceniający nr 1 przyznał 0 pkt, zaś oceniający nr 2 - 1 pkt w sytuacji gdy minimalna ilość punktów wynosiła 9 pkt. Gmina od oceny wniosku złożyła protest, w którym zakwestionowała prawidłowość oceny kryteriów nr: - 2. Adekwatność doboru i opisu rezultatów realizacji projektu; - 3.Adekwatność doboru grupy docelowej objętej wsparciem w projekcie; - 5. Spójność zadań przewidzianych do realizacji w ramach projektu oraz trafność doboru i opisu zadań; - 7. Doświadczenie Wnioskodawcy i partnerów; - 8. Sposób zarządzania projektem; - 9. Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzenia budżetu. W szczególności w zakresie kryterium nr 9 strona wskazała, że nie zgadza się z oceniającym nr 1, że analiza budżetu pozwala stwierdzić, że realizacja projektu będzie odbywała się dużym nakładem finansowym ponieważ koszt przypadający na 1 uczestnika to 52 324,38 zł. Ponadto nie wszystkie koszty zaplanowane w budżecie są racjonalne i przedstawione w sposób czytelny. Strona w odniesieniu do powyższego stanowiska wskazała, że oszacowała koszty zgodnie z diagnozą potrzeb, która została przeprowadzona przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, jak również przed przygotowaniem oferty w odpowiedzi na R. [...], co potwierdzają zapisy wniosku zarówno w opisie zadań, jak i pkt E. W przypadku prac adaptacyjnych wskazywano, że: koszt danej pozycji został oszacowany przez wykonawcę, który został wybrany zgodnie z przepisami Prawa Zamówień Publicznych, do wykonania prac w ramach P. [...], co potwierdzało racjonalność, niezbędność zaplanowanych prac, jak również fakt, iż wartość wydatków została oszacowana w sposób profesjonalny w oparciu o przygotowane kosztorysy z uwzględnieniem cen rynkowych. Jednocześnie strona zauważyła, że koszt miesięczny przypadający na 1 miejsce w żłobku wynosi około 2180 zł, który nie jest znacznie wyższy niż przeciętny koszt utrzymania 1 miejsca w żłobku. Ponadto zakwestionowała stanowisko oceniającego nr 1 i 2 w zakresie: a) zadania 1 poz.4 - prace wykończeniowe -drzwi wewnętrzne zawyżony koszt poszczególnych drzwi. Ponadto brak uzasadnienia dla tak dużej ich ilości w wysokości 35 sztuk (- 1 pkt). Podkreśliła, że w treści wniosku o dofinansowanie zawarto uzasadnienie kosztów drzwi wskazując ich ilość i cenę, w sytuacji w jakiej rodzaj i cena za drzwi wynika z wymogów w przepisach budowlanych oraz jakości i parametrów konkretnych drzwi. Wskazała, że we wniosku zapisano, ze prace zakończą się w IV kwartale 2018 r., co ma na celu spełnienie wymagań wskazanych w Rozporządzeniu dot. wymogów lokalowych i sanitarnych. Koszt danej pozycji został oszacowany przez wykonawcę, który został wybrany zgodnie z przepisami Prawa Zamówień Publicznych, do wykonania prac w ramach P. [...]. Oświadczyła, że nie dojdzie do podwójnego finansowania, z uwagi na to, że koszty zaplanowane w niniejszym budżecie nie są jednocześnie finansowane z [...]. W załączniku Lista najczęściej finansowanych towarów i usług - brak informacji na temat stawki za zakup drzwi, zatem strona nie przekroczyła sugerowanych stawek. b) braku możliwości zweryfikowania kosztów prac wykończeniowych zad. 1 poz. 1,2,3,4,5,6,8,9,10,11,15,16,17,19. Strona wskazała w odniesieniu do powyższego, że zawarła we wniosku zgodnie z treścią Instrukcji wypełniania wniosku informacje tj.: "Wszystkie wydatki poniesione jako wydatki w ramach cross-financingu powinny zostać uzasadnione w kontekście niezbędności ich poniesienia dla realizacji konkretnych zadań w ramach projektu. Konieczne jest także szczegółowe wyjaśnienie dlaczego projekt nie mógłby być realizowany bez ww. wydatków. Należy zwrócić uwagę na definicję cross-financingu wskazaną w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków. W tym uzasadnieniu należy udowodnić, że wartość wydatków ponoszonych w ramach limitu środków trwałych oraz wydatków ponoszonych w ramach cross- financingu nie przekracza limitu określonego w S. lub Regulaminie konkursu" – na co wskazują zapisy we wniosku, które zacytował oraz uzasadnienie wydatków w pkt. E3 wniosku o dofinansowanie. c) zad. 1. poz.10 dotyczący nieuzasadnionego kosztu utwardzenia parkingu, chodnika, drogi ppż (-1 pkt) . W zakresie powyższego zarzutu Gmina podkreśliła, że we wniosku wskazała w jego opisie zadania do wykonania (zacytowała stosowny zapis wniosku). Podkreśliła m.in., że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego H. wymóg spełnienia wskaźników parkingowych dotyczy również budynku, w którym będzie znajdował się Żłobek. d) zad. 1 poz. 12 dotyczący adaptacji pomieszczeń i ich wyposażenia w tym placu zabaw; W zakresie zarzutów oceniających do powyższego zadania strona wskazała, że zaplanowała zakup niezbędnego wyposażenia oraz prace adaptacyjne w celu dostosowania pomieszczeń do wymogów budowlanych, sanitarno-higienicznych, bezpieczeństwa przeciwpożarowego zgodnie z koncepcją uniwersalną Projektu oraz z Rozp. MPiPS (Dz. U. z 2017 r., poz. 2379, z późn. zm.). w zakresie wymogów jakie musi spełniać lokal, w którym ma być prowadzony żłobek lub klub dziecięcy. Podkreśliła, że w pkt. E.3 wniosku wskazała uzasadnienie odnoszące się do wskazywanych prac podkreślając w szczególności, że koszt prac adaptacyjnych określił wyłoniony wykonawca robót, oraz, że nie dojdzie do podwójnego finansowania Jeśli chodzi o wyposażenie placu zabaw, to strona nie zgodziła się z zakwestionowaniem zakupu góry wspinaczkowej, czy urządzeń określonych jako komunalne jak również w odniesieniu do ilości instrumentów muzycznych. Podkreśliła, że uzasadniła ich zakup zgodnie z treścią dokumentacji konkursowej, w tym Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, nadto żadne ze wskazanych do zakupu zabawek i sprzętów, nie zostało wymienione w załączniku Lista najczęściej finansowanych towarów i usług. W związku z powyższym kwoty nie są zawyżone w stosunku do wskazanych cen w załączniku. Wskazała ponadto, że brak jest zapisów w treści Regulaminu Konkursu czy Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie o konieczności przedstawiania powierzchni placu zabaw czy ograniczenia liczby poszczególnych sprzętów. Niemniej jednak wskazała w treści wniosku o dofinansowanie, że dysponuje działką o łącznej pow. ponad 1.8000 ha. Gmina zatem zawarła we wniosku wszystkie niezbędne informacje opisując projekt rzetelnie i zgodnie ze wskazanymi kryteriami. Z uwagi na nieprecyzyjne zapisy Regulaminu, a zwłaszcza brak wskazania elementów, na które powołują się oceniający strona uważa, że w sposób prawidłowy opisała wskazane kryterium. W związku z powyższym Gmina wniosła o ponowne sprawdzenie złożonego wniosku o dofinansowanie w zakresie spełnienia kryteriów merytorycznych punktowych i przyznanie dodatkowych punktów oraz o pozytywną ocenę wniosku o dofinansowanie. Pismem z [...] stycznia 2019 r. nr [...] W. poinformował Gminę o negatywnym rozpatrzeniu protestu. Organ wskazał, że dokonując analizy zarzutów protestu uwzględnił argumentację strony w zakresie kryteriów nr 2, 3, 5, 7, 8, co miało stosowny wpływ na podwyższenie początkowej punktacji i spełnienie tych kryteriów, co zostało przedstawione przez organ w stosownej tabeli przedstawiającej punktację jaką przyznali oceniający wniosek oraz punktację jaka przyznana została po rozpoznaniu protestu. Jeśli chodzi natomiast o kryterium nr 9 w rozstrzygnięciu protestu wskazano, że w zakresie oceny oceniających nr 1 i 2 podtrzymane zostało ich stanowisko co do: - zadania 1 poz. 1,2,3,4,5,6,8,9,10,11,15,16,17,19, który dotyczy braku możliwości zweryfikowania kosztów związanych z pracami wykończeniowymi (oceniający 1 -1 pkt: oceniający 2 -1 pkt). Organ wskazał, że strona w szczegółowym budżecie projektu przy ww. pozycjach stosuje zapis "zestaw". Jednocześnie w części wniosku Uzasadnienie kosztów, strona opisuje powierzchownie co wchodzi w skład poszczególnych zestawów. Nie uwzględnia jednak dokładnych wyliczeń, nie wskazuje ilości sztuk jak również nie podaje cen. Przy większości kosztów pojawia się jedynie zapis zapewniający, że "Ma to na celu spełnienie wymagań wskazanych w Rozporządzeniu dot. wymogów lokalowych i sanitarnych. Koszt danej pozycji został oszacowany przez wykonawcę, który został wybrany zgodnie z przepisami Prawo Zamówień Publicznych, który został wybrany do wykonania prac w ramach P. [...]. Wnioskodawca oświadcza, że nie dojdzie do podwójnego finansowania, z uwagi na to, że koszty zaplanowane w niniejszym budżecie nie są jednocześnie finansowane z [...]." Powoduje to, że uwaga oceniających jest uzasadniona w tym zakresie; - zadania 1 poz. 10 w zakresie kosztu utwardzenia parkingu, chodnika i drogi poż. (oceniający 1 -1 pkt; oceniający 2 -1 pkt); Organ wskazał, że Członkowie K. uznali przedmiotowy wydatek za nieuzasadniony, niekwalifikowalny. Podkreślił, że Wytyczne w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków Europejskiego Funduszu Społecznego w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020 wskazują, że "W ramach projektów ukierunkowanych na tworzenie nowych miejsc opieki nad dziećmi do lat 3 w formie żłobków, klubów dziecięcych oraz u dziennego opiekuna możliwe są m.in. następujące kategorie działań: dostosowanie pomieszczeń do potrzeb dzieci, w tym do wymogów budowlanych, sanitarno-higienicznych, bezpieczeństwa przeciwpożarowego, organizacja kuchni, stołówek, szatni zgodnie z koncepcją uniwersalnego projektowania, itp.(...)." Organ stwierdził w związku z tym, że z powyższego zapisu nie wynika jednak, że należy uznać zaplanowany przez stronę koszt w zakresie utwardzenia parkingu, chodnika i drogi poż. za kwalifikowalny. Podkreślono, że z Rozporządzenia MPiPS (Dz.U. z 2017 r., poz.2379, z późn. zm.) nie wynika również fakt, że za kwalifikowalne można uznać przedmiotowe wydatki zaplanowane przez stronę w powyższym zadaniu. W związku z powyższym uwaga oceniających jest uzasadniona w tym zakresie. - zadanie 1 poz. 12 dotyczące wydatku związanego z wyposażeniem i montażem placu zabaw (oceniający 1 -1 pkt; oceniający 2 -1 pkt); Organ przytoczył zapis wniosku dotyczący tego zadania i wskazał, że Członkowie K. zasadnie zakwestionowali zasadność zakupu góry wspinaczkowej, która zgodnie z przeprowadzoną analizą rynku może być użytkowana przez dzieci od lat 4, w związku z powyższym uwaga oceniających jest uzasadniona. Zdaniem organu oceniający zasadnie zakwestionowali również zakup urządzenia komunalnego, ponieważ strona powinna doprecyzować, co zamierza zakupić w ramach przedmiotowej pozycji kosztowej bo zbyt ogólny zapis utrudnia weryfikację racjonalności poniesienia wydatku. Prawidłowo oceniający zakwestionowali także liczbę instrumentów muzycznych, ponieważ strona powinna doprecyzować czy zamierza zakupić jednakowe instrumenty czy zupełnie różne. Organ wskazał, że co do zasadności zakupu tak dużej ilości wyposażenia placu zabaw oceniający podkreślił, że strona nie wskazała metrażu placu zabaw. We wniosku o dofinansowanie projektu pojawia się zapis mówiący o tym, że "Wn. dysponuje działką o łącznej pow. ponad 1.8000 ha.'" Przy czym nie można jednoznacznie stwierdzić, czy na przedmiotowej powierzchni znajduje się również budynek, w którym powstaje żłobek, a w związku z tym czy adaptacja placu zabaw będzie na znacznie mniejszej powierzchni. Tym samym zastrzeżenia oceniającego są zasadne. Niezależnie od tego W. wskazał, że zgadza się ze stanowiskiem oceniającego nr 1 w zakresie zadania 1 poz. 7 ( -1 pkt). Wskazał, że wydatek jest trudny do zweryfikowania ze względu na błędnie wskazane jednostki miary i liczby. W szczegółowym budżecie projektu przy przedmiotowej pozycji jako jednostka miary została wskazana liczba ,.24400". Natomiast w Uzasadnieniu kosztów strona wskazuje jedynie, że w ramach pozycji budżetowej "(...) zaplanowała: biały montaż (zakup+montaż), w tym; podłączenie umywalek, brodzików, sedesów i innych elementów ceramicznych oraz armatury kończącej instalacje ciepłej i zimnej wody w konkretnych punktach odbiorczych. Koszt wynika z ceny za materiał i robociznę. Organ stwierdził, że na podstawie przedmiotowego opisu nie można jednak oszacować przedmiotowego kosztu, w związku z powyższym uwaga oceniającego jest uzasadniona. Organ uznał w związku z tym, że jeśli chodzi o kryterium nr 9 to w zakresie oceny oceniającego nr 1 należało podwyższyć ocenę do 8 pkt a ocenę oceniającego nr 2 do 6 pkt. Brak spełnienia kryterium nr 9 spowodował ocenę negatywną wniosku. Od powyższego rozstrzygnięcia Gmina złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uwzględnienie skargi, z jednoczesnym stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że skarga dotyczy jedynie kwestii oceny kryterium nr 9: Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzenia budżetu. Skarżąca podniosła, że K. dokonało niewłaściwej, a co za tym idzie niezgodnej z ustawą wdrożeniową oceny przedmiotowego wniosku w zakresie powyższego kryterium. Wskazała, że w treści protestu odniosła się do uwag oceniających dotyczących Kryterium nr 9, podkreślając, że przedstawione uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu dotyczy jej zdaniem - w istocie zarzutu niewłaściwego - określenia zaplanowanych kosztów wskazanych w budżecie wniosku o dofinansowanie. Według ww. stanowiska strona powinna dokonać opisu w konkretny sposób wiadomy jedynie instytucji IZ RPO. Zatem, niniejsza skarga nie dotyczy oceny subiektywnej składanego projektu dokonanej przez K., ale dotyczy wyłącznie zakresu formalnego przekroczenia tej oceny poprzez sformułowanie wymagań wobec wnioskodawcy dopiero na etapie dokonywania oceny. Przygotowując wniosek o dofinansowanie skarżąca (wnioskodawca) zobowiązana była do stosowania postanowień Regulaminu Konkursu nr [...] oraz załączników do Regulaminu, w tym: Instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach R. na lata 2014-2020. W treści ww. Instrukcji w punkcie dotyczącym uzasadnienia kosztów jedyna informacja dotycząca wymagań w zakresie opisania uzasadnienia pozostałych wydatków przedstawionych w szczegółowym budżecie projektu wskazuje, że: "Wnioskodawca ma możliwość dodania pól, które posłużą do uzasadnienia poszczególnych wydatków projektu, np. w sytuacji, gdy proponowana przez niego wartość wydatku jest większa niż stawka określona w załączniku do Regulaminu konkursu stanowiącego wykaz najczęściej finansowanych towarów i usług"- vide pkt E3. Uzasadnienie wydatków, s. 46 Instrukcji. Z treści ww. Instrukcji nie wynika zatem w jaki sposób wnioskodawca powinien uzasadnić swoje wydatki projektu. Oznacza to również, że narzucony przez instytucję I. (dopiero na etapie rozstrzygania protestu) sposób opisu tych wydatków jest wprost sprzeczny z treścią ww. Instrukcji. Podkreślić bowiem należy, że właściwa instytucja rozstrzygająca konkurs zobowiązana jest do przestrzegania nie tylko przepisów powszechnie obowiązujących (np. ustawy wdrożeniowej), ale również własnych regulacji dotyczących konkretnego projektu, których jest autorem. Skarżąca zatem w treści wniosku zastosowała się do zapisów Instrukcji i dodała pole dotyczące uzasadnienia poszczególnych wydatków, pomimo braku spełnienia warunku z pkt E3, tj.: "np. w sytuacji, gdy proponowana przez niego wartość wydatku jest większa niż stawka określona w załączniku do Regulaminu konkursu". W treści tak dodanego pola skarżąca zawarła uzasadnienie dla planowanych w projekcie wydatków. Jednak podkreślić należy, że w Regulaminie konkursu brak jest zapisów o konieczności uwzględniania obligatoryjnie wskazanych przez oceniającego elementów. Z uwagi na to strona nie mogła przewidzieć, że właśnie takich danych będą oczekiwać oceniający. Skarżąca w sposób rzetelny opisała uzasadnienie zaplanowanego wydatku, uzasadniając jego racjonalność i niezbędność, jak również zastosowała się do wytycznych wskazanych w ww. Instrukcji. Treść dokumentacji konkursowej nie wskazywała jakie obligatoryjnie dane strona ma uwzględnić w treści wniosku o dofinansowanie opisując uzasadnienie poszczególnych wydatków. Skarżąca podkreśliła, że zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w trakcie oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów, na wezwanie właściwej instytucji, wnioskodawca może uzupełnić lub poprawić projekt w części dotyczącej spełniania kryteriów wyboru projektów w zakresie określonym w regulaminie konkursu, jeżeli zostało to przewidziane w przypadku danego kryterium. Uzupełnienia lub poprawienia projektu może dokonać, za zgodą wnioskodawcy, komisja oceny projektów. Właściwa instytucja w trakcie uzupełniania lub poprawiania projektu zapewnia równe traktowanie wnioskodawców. Zaniechanie zatem stosowania ww. normy prawnej przez instytucję I. należy oceniać jako rażące naruszenie prawa, które skutkować winno uwzględnieniem niniejszej skargi. Ponadto, przeprowadzona w ramach złożonego protestu ponowna weryfikacja jest niespójna i budzi wątpliwości, bowiem oceniający nr 1 i 2 negatywnie rozpatrzyli protest w kontekście uwagi dotyczącej wydatków związanych z wyposażeniem i montażem placu zabaw. Oceniający wskazali, iż: "Negatywne rozpatrzenie protestu w zakresie zarzutu dotyczącego wydatku związanego z wyposażeniem i montażem placu zabaw (Oceniający I -1 pkt; Oceniający 2 -1 pkt).". Oznacza to, że każdy z oceniających ujął po jednym punkcie w zakresie ww. wydatku. Natomiast w karcie oceny wniosku wskazano, iż oceniający nr 2 odjął łącznie 3 punkty, a nie 1 pkt jak wskazano w treści rozstrzygnięcia protestu. Nadto, skarżąca odnosząc się do swojej argumentacji zawartej w proteście odnoszącej się do wyposażenia placu zabaw, ilości instrumentów muzycznych, ilości sprzętu i braku konieczności wskazywania wielkości działki podniosła, że w treści rozstrzygnięcia protestu w żaden sposób nie odniesiono się do przedstawionego przez nią wyjaśnienia. W treści rozstrzygnięcia protestu brak jest informacji czy wskazane uzasadnienie zostało w jakikolwiek sposób przeanalizowane i jaki jest wynik (pozytywny czy negatywny). Z uwagi na nieprecyzyjne zapisy Regulaminu, a zwłaszcza brak wskazania elementów, na które powołują się oceniający skarżąca wskazała, że w sposób prawidłowy opisała wskazane kryterium. W związku z powyższym uznała, że I. naruszyła również przepis art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej zgodnie z którym instytucja, o której mowa w art. 39 ust. 1, w terminie 14 dni od dnia otrzymania protestu weryfikuje wyniki dokonanej przez siebie oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 ww. ustawy. Tym samym skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny - art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna. Należy wskazać, że przedmiotem oceny Sądu jest prawidłowość oceny kryterium nr 9 – Efektywność kosztowa projektu i prawidłowość sporządzenia budżetu, w kontekście treści wniosku, co do którego organ wskazał, że po rozpatrzeniu protestu wprawdzie konieczne stało się podwyższenie oceny dokonanej przez obydwu oceniających, tym niemniej w dalszym ciągu, ze względu na ilość przyznanych dodatkowo punktów w dalszym ciągu pozostało ono niespełnione. Dokonując kontroli przedmiotowego stanowiska organu należy przede wszystkim wskazać, że ocena przedmiotowego wniosku dokonywana jest w oparciu o ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. 2014, Poz. 1146 z późn. zm.) - dalej ustawa oraz w oparciu o dokumenty programowe konkursu w tym Instrukcję wypełniania wniosku wersja 1.8 i Regulamin konkursu zamkniętego nr [...] zawierający zasady oceny wniosku wraz z kryteriami oceny i ich możliwą punktacją. Należy wskazać w związku z tym, że zgodnie z powyższymi kryteriami kryterium nr 9 zawarte w kryteriach merytorycznych ogólnych przewidywało ocenę maksymalną 15 pkt i minimalną 9 pkt. Przedmiotowe kryterium miało być oceniane poprzez : - niezbędność zaplanowanych wydatków w kontekście zaplanowanych zadań i celu projektu; - zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie konkursu lub określonymi w Wezwaniu do złożenia wniosku o dofinansowanie projektu pozakonkursowego;- kwalifikowalność wydatków; - racjonalność i efektywność wydatków projektu; - poprawność uzasadnienia wydatków w ramach kwot ryczałtowych (o ile dotyczy). Zaznaczono przy tym, że zapisów dotyczących projektów pozakonkursowych nie stosuje się w niniejszym konkursie. W Regulaminie w pkt 8.3 Koszty pośrednie i bezpośrednie zapisano, że "Koszty założone w budżecie projektu we wniosku o dofinansowanie przedstawione są w formie budżetu zadaniowego, co oznacza wskazanie kosztów bezpośrednich (tj. kosztów kwalifikowalnych dotyczących poszczególnych zadań merytorycznych w projekcie) i kosztów pośrednich (tj. kosztów administracyjnych związanych z obsługą projektu, których katalog został wskazany w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności. Koszty bezpośrednie w ramach projektu powinny zostać oszacowane należycie z zastosowaniem warunków i procedur kwalifikowalności określonych w Wytycznych w zakresie realizacji przedsięwzięć z udziałem środków Europejskiego Funduszu Społecznego w obszarze rynku pracy na lata 2014-2020, Wytycznych w zakresie kwalifikowalności, oraz warunków zawartych w załączniku nr 6 "Lista najczęściej finansowanych towarów i usług". Są to wszystkie koszty kwalifikowalne poszczególnych zadań realizowanych przez beneficjenta w ramach projektu (zadania merytoryczne wraz z odpowiednim limitem kosztów, które zostaną poniesione na ich realizację)." Ponadto w pkt 8.5 Regulaminu znalazł się zapis wskazujący, że "Koszty projektu są przedstawiane we wniosku o dofinansowanie w formie budżetu zadaniowego. Budżet zadaniowy oznacza przedstawienie kosztów kwalifikowalnych projektu w podziale na zadania merytoryczne oraz koszty pośrednie. Dodatkowo we wniosku o dofinansowanie wykazywany jest szczegółowy budżet ze wskazaniem kosztów jednostkowych, który jest podstawą do oceny kwalifikowalności i racjonalności wydatków projektu na etapie oceny wniosku o dofinansowanie. Wszystkie koszty powinny bezpośrednio wynikać z opisanych we wniosku o dofinansowanie projektu zadań i ich etapów. Ocena kwalifikowalności wydatku polega na analizie zgodności jego poniesienia z obowiązującymi przepisami prawa unijnego i prawa krajowego, umową o dofinansowanie i Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności oraz innymi dokumentami, do których stosowania wnioskodawca zobowiązał się w umowie o dofinansowanie projektu. Wydatki muszą spełniać wymogi efektywnego zarządzania finansami (relacja nakład/rezultat). Zaznaczono również, że wnioskodawca do wyliczenia poszczególnych pozycji budżetu projektu winien stosować Listę najczęściej finansowanych towarów i usług dla Działania 8.3. (Załącznik nr 6 do niniejszego Regulaminu), z zastrzeżeniem, że lista nie stanowi katalogu zamkniętego kosztów oraz, że zaproponowane i dobrze uzasadnione przez wnioskodawcę stawki mogą odbiegać od podanego katalogu. W Instrukcji odniesiono się również do Szczegółowy budżet projektu (E2) wskazując, że "Szczegółowy budżet projektu jest podstawą do oceny kwalifikowalności i racjonalności kosztów i powinien bezpośrednio wynikać z opisanych wcześniej zadań i ich etapów. W szczegółowym budżecie projektu ujmowane są jedynie wydatki kwalifikowalne spełniające warunki określone w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków. Tworząc budżet projektu należy pamiętać o jednej z podstawowych zasad kwalifikowalności, tj. racjonalności i efektywności, co odnosi się do zapewnienia zgodności ze stawkami rynkowymi nie tylko pojedynczych wydatków wykazanych w szczegółowym budżecie projektu, ale również do łącznej wartości usług realizowanych w ramach projektu." Wskazano również, że przy każdym wydatku w poszczególnych latach planowanego do poniesienia w ramach konkretnego zadania należy wprowadzić nazwę wydatku, a także wpisać cenę jednostkową oraz liczbę jednostek. Łączna kwota wyliczona zostanie automatycznie po wpisaniu powyższych danych. Należy również podać nazwę stosowanej jednostki miary,np. jednostki czasu (godzina/dzień/tydzień/miesiąc), etat, części etatu dla wynagrodzeń, ilościowe (np. egzemplarz – dla publikacji), itp. Nadto wskazano, że wnioskodawca ma możliwość dodania pól, które posłużą do uzasadnienia poszczególnych wydatków projektu, np. w sytuacji, gdy proponowana przez niego wartość wydatku jest większa niż stawka określona w załączniku do Regulaminu konkursu stanowiącego wykaz najczęściej finansowanych towarów i usług (str. 46 Instrukcji). Z treści przytoczonych zapisów Instrukcji wynika jednoznacznie, że wydatki projektu muszą być kwalifikowane, ponoszone w sposób racjonalny i efektywny. W szczegółowym budżecie projektu (E2) wydatki muszą być zapisane w taki sposób ażeby uwzględniona została nazwa wydatku a także musi być wpisana cena jednostkowa i liczba jednostek. Nadto musi być wskazana nazwa stosowanej jednostki miary czyli zdaniem Sądu w przypadku np. białego montażu czy zabudowy kuchennej powinna być podana ilość sztuk a w przypadku innych wydatków związanych np. z zakupem terakoty, wykładziny itp. stosowna dla tych wydatków ilość metrów. W ocenie Sądu sposób opisania zadań w Szczegółowym budżecie projektu, nie jest zgodna z powyższymi wymogami Instrukcji, a wskazywane co do większości tych wydatków określenie 1 zestaw, nie jest prawidłowe i słusznie zostało zakwestionowane przez oceniających wniosek i organ rozpoznający protest. Trudno bowiem ocenić ile np. umywalek, sedesów itp. kryje się pod określeniem zestaw albo ile będzie to szafek kuchennych, stołów, innych mebli itp. Nawet więc jeśli będą to typowe wydatki określone w Liście najczęściej finansowanych towarów i usług, to dokonując kontroli wysokości wydatku celem sprawdzenia czy jest on racjonalny trudno tę kontrolę przeprowadzić w sposób rzetelny i uznać, że wydatek da się zweryfikować. W związku z tym w sposób właściwy należało również uzasadnić potrzebę danego wydatku. Tym samym nie można uznać, że skoro skarżąca twierdzi, że w Instrukcji znajduje się tylko 1 odniesienie do sposobu uzasadnienia wydatków (str. 46) to oznacza, że przedstawiła potrzebę i koszt poszczególnych wydatków w sposób zgodny z Instrukcją i Regulaminem. Sposób przedstawienia danych we wniosku ma zatem wpływ na sposób jego oceny, co w przedmiotowej sprawie zaowocowało brakiem uznania spornego kryterium za spełnione. W ocenie Sądu wbrew stanowisku skarżącej, nie może być zatem mowy o tym, że o sposobie jej dokonywania dowiedziała się ona dopiero na etapie oceny wniosku a oceniający przekroczyli formalny zakres oceny wyznaczony przez treść dokumentów konkursowych. Sąd wskazuje ponadto, że nie podziela poglądu skarżącej co do niewłaściwego rozpatrzenia zarzutów protestu. Wbrew twierdzeniom strony analiza złożonych przez nią w proteście zarzutów odnoszących się do oceny dokonanej przez oceniających nr 1 i 2 została dokonana przez organ w sposób szczegółowy i wnikliwy. Organ rozpatrujący protest w odniesieniu do wszystkich zaskarżonych kryteriów, w tym kryterium nr 9 dokonał zabiegu polegającego na wskazaniu konkretnego zarzutu sprzeciwu, a następnie na wskazaniu dlaczego go uwzględnia lub nie podziela. Należy przypomnieć, że jeśli chodzi o kryterium nr 9 to obydwaj oceniający mając na uwadze maksymalną ilość 15 pkt wskazali dlaczego przyznają określoną ilość punktów (oceniający nr 1 -0 pkt a oceniający nr 2 - 1 pkt ), dokonując odjęcia za poszczególne zadania lub w ramach zadania za poszczególne pozycje określoną ilość punktów. Rozpatrujący protest organ wskazał w związku z tym jak konkretne, uwzględnione przez niego zarzuty oraz nieuwzględnione – i dlaczego - odnoszące się do poszczególnych zadań wpłynęły na punktację. Sąd stwierdza, że analiza rozumowania organu przedstawiona w rozpatrzeniu protestu , która jest łatwo sprawdzalna dowodzi, że ilość punktów przyznanych przez WUP jest prawidłowa, przy czym punktacja dotycząca oceny oceniającego nr 2 zawiera w sobie przyznany uprzednio przy ocenie wniosku 1 pkt. Sąd zauważa przy tym, że ma rację skarżąca gdy wskazuje, że w odniesieniu do wydatków związanych z wyposażeniem i montażem placu zabaw organ negatywnie oceniając zarzuty błędnie wskazał, że uprzednio oceniający nr 1 i nr 2 odjęli w tym zakresie po 1 pkt , w sytuacji gdy w istocie oceniający nr 2 odjął 3 pkt a nie 1 pkt. Nie ma to jednak znaczenia dla ostatecznej punktacji przyjętej w rozstrzygnięciu protestu. Wynika to z faktu, że było do przyznania 15 pkt a oceniający przyznał 1 pkt czyli było -14 pkt. W ramach protestu organ uwzględnił zarzuty co do 5 zadań (ocen) oceniającego nr 2 w wysokości 5 pkt co powoduje, że nie uwzględniono 9 pkt (-9) a skoro 1 pkt był już przyznany pozwoliło to przyznać łącznie 6 pkt, co powoduje, że w dalszym ciągu pozostało nie przyznanych 9 pkt (-9), w tym 3 pkt dotyczące placu zabaw. Odnosząc się w dalszym ciągu do zarzutów związanych z wyposażeniem placu zabaw, co do faktu, że organ uznał za zasadne stanowisko oceniających co do braku możliwości sprawdzenia czy rzeczywiście przewidziana ilość sprzętu i zabawek jest potrzebna (niezależnie od tego, że np. góra wspinaczkowa nie jest przewidziana dla dzieci w wieku 3 lat), należy powiedzieć, że ilość sprzętu, która ma być zainstalowana na placu zabaw siłą rzeczy wiąże się z powierzchnią , na której ten sprzęt ma być postawiony. Trudno bowiem nie znając wielkości placu stwierdzić, czy podana ilość sprzętu jest istotnie potrzebna i będzie wykorzystywana. Należy bowiem mieć na względzie, że sprzęt musi być postawiony w odpowiedniej od siebie, bezpiecznej odległości, i że muszą być przewidziane odpowiednie dojścia do niego. Tak więc skoro nie jest znana wielkość działki przeznaczona wyłącznie na cele placu zabaw taka ocena nie jest do końca możliwa. Tak więc okoliczność, że żadna z zabawek i sprzętów, które miały stanowić wyposażenie placu zabaw, nie figuruje na Liście najczęściej finansowanych towarów i usług a wobec tego ceny ich nie zostały zawyżone, nie może przemawiać za uznaniem zasadności argumentów skarżącej w tym zakresie. Nie można również uznać za słuszne stanowiska skarżącej co do ilości instrumentów muzycznych. Skarżąca uznaje swoje stanowisko za prawidłowe wskazując, że w dokumentach konkursowych, nie ma żadnego ograniczenia co do takich zakupów. Trudno się z tym zgodzić ponieważ nadrzędną zasadą przy planowaniu i ponoszeniu wydatków aby mogły następnie zostać uznane za kwalifikowane jest ich racjonalność i efektywność. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że brak jest podstaw do uznania, że doszło do naruszenia treści art. 56 ust. 2 ustawy wdrożeniowej ponieważ co wskazano wyżej -organ zweryfikował oceny, które zostały przyjęte podczas oceny wniosku. Brak jest więc podstaw do uznania, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa. Należy przypomnieć, że zgodnie z Regulaminem za spełnianie wszystkich ogólnych kryteriów merytorycznych oceniający może przyznać maksymalnie 100 punktów. Spełnienie przez wniosek kryteriów w minimalnym zakresie oznacza uzyskanie co najmniej 60 punktów, a także przynajmniej 60% punktów w poszczególnych punktach (kryteriach) oceny merytorycznej co powoduje, że oceniający dokonuje następnie sprawdzenia spełniania przez projekt szczegółowych kryteriów merytorycznych, tzw. kryteriów premiujących stosowanych w poszczególnych Działaniach/Poddziałaniach. Spełnienie kryterium oznacza przyznanie określonej w Regulaminie konkursu wagi punktowej. Możliwe jest spełnianie przez projekt tylko niektórych kryteriów szczegółowych (premiujących). Mając powyższe zapisy na względzie należy stwierdzić, że w odniesieniu do kryterium nr 9 minimalna liczba punktów tj. 9 pkt stanowi 60% punktów możliwych do uzyskania czyli 15 pkt. Należy w związku z tym stwierdzić, że jakkolwiek podwyższenie punktacji przez organ w ramach rozstrzygnięcia protestu spowodowało, że wniosek uzyskał wymagane 60% (konkretnie 62,5% bo 63+62=125:2=62,5%), a więc spełniony został jeden z wymogów Regulaminu, to w dalszym ciągu rozstrzygnięcie protestu, nie spowodowało podwyższenia oceny obydwu oceniających do przynajmniej 60% za przedmiotowe kryterium, bo ocena ta w odniesieniu do każdego z nich wyniosła poniżej 9 pkt (8 i 6 pkt). W tym stanie rzeczy wniosek nie kwalifikował się do dalszej oceny jeśli chodzi o kryteria merytoryczne szczegółowe a następnie skierowania na listę projektów przeznaczonych do dofinansowania (rankingową). Nie można przy tym uznać ażeby w sprawie w trakcie oceny wniosku, możliwe było jak twierdzi strona, zastosowanie treści art. 45 ust. 3 ustawy wdrożeniowej poprzez żądanie uzupełnienia wniosku, ponieważ wprawdzie Regulamin przewiduje możliwość jednokrotnego poprawienia wniosku, ale dotyczy to wyłącznie braków formalnych wniosku lub oczywistych pomyłek, co dokonywane jest w terminie 10 dni od złożenia wniosku. Poprawienie braków formalnych ale tylko ich, może też mieć miejsce w przypadku zauważenia ich występowania już w toku oceny merytorycznej. Regulamin nie przewiduje dokonywania poprawek w zakresie treści merytorycznej wniosku. Mając powyższe okoliczności na uwadze Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie w związku z czym na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej oddalił skargę.