V SA/Wa 2790/25

Dnia 30 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Wróbel po rozpoznaniu w dniu 30 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.M. na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 10 lipca 2025 r. znak: BWI11.6580.7.203.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zasądzić od Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz G.M. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. G.M. (dalej: Skarżący, Strona) – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego – pismem z 25 sierpnia 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) z 10 lipca 2025 r. nr BWI11.6580.7.203.2024 w przedmiocie odmowy przyznania wnioskowanej pomocy w zakresie działania 1.7 Trwałe zaprzestanie działalności połowowej w ramach Priorytetu 1. Wspieranie zrównoważonego rybołówstwa oraz odbudowy i ochrony żywych zasobów wodnych objętego programem Fundusze Europejskie dla Rybactwa na lata 2021-2027. W odpowiedzi na skargę ARiMR wniosła o umorzenie postepowania sądowoadministracyjnego z uwagi na przywrócenie wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy na drogę ponownej oceny i uchylenie zaskarżonej informacji z dnia 10 lipca 2025 r. pismem z 18 września 2025 r. znak: DWR-WOiK.6580.7.1.2025. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe. Mając na uwadze, iż organ uwzględnił złożoną przez Skarżącego skargę wskutek czego uchylono informację z 10 lipca 2025 r. i przywrócono jego wniosek do ponownej oceny (pismo z 18 września 2025 r. – k. 16 akt sądowych) uznać należy, iż wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone rozstrzygnięcie, a zatem zostało zrealizowane żądanie skargi (zob. ex multis postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2022 r., I GZ 410/22). W ocenie Sądu dalsze prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Stosownie do treści art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z powodu skorzystania przez organ z trybu autokontroli (art. 201 § 1 p.p.s.a.). Skarżącego zastępował w postępowaniu sądowym pełnomocnik będący radcą prawnym, więc zastosowanie znajduje art. 205 § 2 p.p.s.a. stanowiący, iż do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Z tego względu, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 2 sentencji.