V SA/Wa 2797/10
WyrokWSA w Warszawie2011-05-25
Skład orzekający: Małgorzata Rysz, Jolanta Bożek, Dorota Mydłowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja o wydaleniu cudzoziemca z terytorium RP może zostać wydana bez wszechstronnego zbadania przesłanek uzasadniających udzielenie mu zgody na pobyt tolerowany, w tym naruszenia prawa do życia rodzinnego?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję o wydaleniu cudzoziemca, stwierdzając, że organ administracji nie zbadał wystarczająco przesłanek z art. 97 ustawy o cudzoziemcach, w szczególności dotyczących naruszenia prawa do życia rodzinnego. Brak wszechstronnego zebrania materiału dowodowego w tym zakresie stanowił naruszenie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.Stan faktyczny
Wojewoda orzekł o wydaleniu obywatela F. X. z Polski z powodu upływu terminu ważności jego zezwolenia na pobyt. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący podniósł, że posiada zezwolenie na pracę, a jego rodzice legalnie przebywają i prowadzą działalność w Polsce, zapewniając mu wsparcie finansowe i medyczne, co stanowi wyjątkowe, humanitarne i rodzinne przyczyny jego pobytu. Skarżący wniósł o uchylenie decyzji o wydaleniu.Rozstrzygnięcie
1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - st. spec. Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 maja 2011r. sprawy ze skargi F. X. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia ... września 2010r. nr ... w przedmiocie wydalenia z terytorium RP 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.
Komendant Placówki Straży Granicznej w K. w dniu ... grudnia 2009 r. zwrócił się z wnioskiem do Wojewody ... o wydalenie obywatela ... F. X. z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z uwagi na spełnienie przesłanek z art. 88 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (tj. Dz. U. z 2006 r. nr 234 poz. 1694 z późn. zm.).
Decyzją z ... grudnia 2009 r. nr ... Wojewoda ... orzekł o wydaleniu cudzoziemca z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 7 dni od daty otrzymania decyzji przez każde dozwolone przejście graniczne.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że Cudzoziemiec wjechał do Polski na podstawie zezwolenia na pobyt serii ... wydanego przez władze ... Podczas kontroli legalności pobytu cudzoziemców na terytorium RP w dniu ... grudnia 2009 r. obcokrajowiec został zatrzymany przez funkcjonariuszy Straży Granicznej, gdyż ustalone zostało, iż termin ważności jego tytułu pobytowego upłynął w dniu ... listopada 2009 r., a zatem przebywał on w Polsce bez wymaganego prawem uprawnienia w postaci wizy lub zezwolenia.
Cudzoziemiec złożył wprawdzie, jak wskazał Wojewoda, w dniu ... października 2009 r. do Wojewody ... wniosek o udzielenie zamieszkania na czas oznaczony z uwagi na podjęcie pracy, jednak do dnia wydania decyzji z ... grudnia 2009 r. postępowanie w tej sprawie nie zostało zakończone, a zgodnie z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach cudzoziemcowi przebywającemu w Polsce w ramach ruchu bezwizowego nie wydaje się wizy na czas trwania postępowania administracyjnego.
Podsumowując opisany stan sprawy organ powołał się na art. 23 ust. 1 i 3 Konwencji Wykonawczej do Układu z Schengen z dnia14 czerwca 1985 r.
Orzekając w sprawie na skutek odwołania strony Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z ... września 2010 r. nr ..., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, by wobec obywatela ... zachodziły okoliczności z art. 89 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach w zw. z art. 97 ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium RP, mogące skutkować udzieleniem mu zgody na pobyt tolerowany. Zainteresowany nie jest małżonkiem obywatela polskiego ani też cudzoziemca posiadającego zezwolenie na osiedlenie się lub zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE. Materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie nie uzasadnia także stwierdzenia, by w kraju pochodzenia cudzoziemca zagrożone było jego prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa osobistego, czy też mógłby on zostać poddany torturom albo nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu lub być zmuszony do pracy lub pozbawiony prawa do rzetelnego procesu sadowego albo być ukarany bez podstawy prawnej w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności.
W skardze złożonej na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie obywatel ... wniósł o jej uchylenie, a także o uchylenie poprzedzającej ją decyzji Wojewody .... Skarżący podniósł, że posiada zezwolenie na pracę cudzoziemca typ A, wydane przez Wojewodę ... w dniu ... marca 2009 r., ważne do ... kwietnia 2010 r. i że zamierzał po uzyskaniu wnioskowanego zezwolenia wykonywać pracę na rzecz firmy ... sp. z o.o. z/s w W. Nie podjął jednak pracy w tej firmie, gdyż nie miał zezwolenia na zamieszkanie – nie mógł też przedłożyć druków ZUS RMUA, ponieważ nie pracował. Przy składaniu wniosku podał, że utrzymuje się z oszczędności zgromadzonych na rachunku bankowym, a gdy się ona skończyły, zmuszony był skorzystać z pomocy finansowej rodziców, którzy finansują jego pobyt w Polsce oraz koszty leczenia. Podniósł, że z tej przyczyny istnieją wyjątkowe, humanitarne i rodzinne przyczyny jego pobytu w Polsce, gdyż tu legalnie przebywają i prowadzą działalność gospodarczą jego rodzice zapewniający mu pomoc w chorobie i finansowanie leczenia.
Skarżący wskazał, że równocześnie prowadzone było postępowanie przez Wojewodę ... pod sygn. ...
Podniósł, że zaskarżona w niniejszym postępowaniu decyzja była dlań krzywdząca, ponieważ uniemożliwiała podjecie przez niego pracy zgodnie z posiadanym zezwoleniem oraz naraziła go na wydalenie z Polski i izolację z najbliższą rodziną. Wskazał, że jako osoba samotna może liczyć tylko na pomoc rodziców w Polsce. Podkreślił, że nie naruszył art. 21 ust. 1 Konwencji Wykonawczej do Układu Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r., gdyż posiadając zezwolenie na pobyt w Republice Słowacji miał prawo poruszać się w ramach państw układu Schengen, a zatem jego wjazd na terytorium RP nie był nielegalny. Do skargi załączono potwierdzenie ubezpieczenia oraz dokumenty bankowe potwierdzające stan konta skarżącego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko i argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne, w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), dalej: p.p.s.a., w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie.
Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią - bez wątpienia - sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.
Skarga jest uzasadniona.
Na początku sąd zauważa, że wydana w niniejszej sprawie decyzja wydaleniowa zapadła wcześniej, niż decyzja w sprawie z wniosku Cudzoziemca o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony (sygn. akt V SA/Wa 2796/10 tut. Sądu).
W niniejszej sprawie organ swoje rozstrzygnięcie oparł o przesłankę przebywania przez Cudzoziemca na terytorium RP bez ważnej wizy lub innego ważnego dokumentu uprawniającego do wjazdu i pobytu na tym terytorium (art. 88 ust.1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach), dalej: ustawa o udzielaniu. W uzasadnieniu organ wskazał, że z materiału zgromadzonego w sprawie nie wynika, by wobec Cudzoziemca zachodziły okoliczności wymienione w art. 89 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach, (a więc takie przesłanki, które uzasadniają udzielenie mu zgody na pobyt tolerowany i uniemożliwiające wydanie w stosunku do niego decyzji wydaleniowej) w związku z art. 97 ustawy z dnia 13.06. 2003r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2009r., Nr 189, poz.1472).
Należy przypomnieć, że wspomniany wyżej przepis art. 97 ustawy o udzielaniu...stanowi, że cudzoziemcowi udziela się zgody na pobyt tolerowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli jego wydalenie:
1) mogłoby nastąpić jedynie do kraju, w którym zagrożone byłoby jego prawo do życia, wolności i bezpieczeństwa osobistego, w którym mógłby zostać poddany torturom albo nieludzkiemu lub poniżającemu traktowaniu albo karaniu lub być zmuszony do pracy lub pozbawiony prawa do rzetelnego procesu sadowego albo być ukarany bez podstawy prawnej w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r;
1a) naruszałoby prawo do życia rodzinnego w rozumieniu Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950r., lub naruszałoby prawa dziecka określone w Konwencji o prawach dziecka, przyjętej przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych dnia 20 listopada 1989r. (Dz. U. z 1991r. Nr 120, poz. 526 oraz z 2000r. Nr 2, poz.11) w stopniu istotnie zagrażającym jego rozwojowi psychofizycznemu;
2) jest niewykonalne z przyczyn niezależnych od organu wykonującego decyzję o wydaleniu i od cudzoziemca
Przepisu ust. 1 pkt 1a nie stosuje się w przypadku, gdy dalszy pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi zagrozenie obronności lub bezpieczeństwa państwa albo bezpieczeństwa i porządku publicznego.
W świetle powyższego unormowania organ nie zbadał , czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki naruszenia prawa do życia rodzinnego, a wiec takie, których zaistnienie uniemożliwiałoby podjecie decyzji o wydaleniu z terytorium RP. Gromadząc materiał dowodowy nie wziął pod uwagę faktu, że rodzice Skarżącego przebywają w Polsce legalnie i legalnie prowadzą działalność gospodarczą. Ponadto należało mieć na względzie także to, czy Skarżący ma w ...ach inną bliską rodzinę oraz sytuację faktycznego pozostawania Cudzoziemca na utrzymaniu rodzicow wobec braku możliwości podjęcia przez niego legalnej pracy. Dopiero prawidłowo zebrany materiał dowodowy pozwoli organowi na wydanie prawidłowej decyzji.
Nie przesądzając wyniku ponownego przeprowadzenia przez organ postępowania dowodowego, sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie zostały naruszone przepisy art. 7, 77, 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i z tych względów na zasadzie art. 145 § 1 pkt c p.p.s.a i art. 152 tej ustawy , orzekł jak w sentencji wyroku.
-----------------------
1
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło