V SA/Wa 2799/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-07

Skład orzekający: Irena Jakubiec-Kudiura

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej może zostać uwzględniony, jeśli strona skarżąca uprawdopodobni jedynie dysproporcję między wysokością kary a kapitałem zakładowym spółki, nie przedstawiając danych o obrotach i stanie majątkowym?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o wymierzeniu kary pieniężnej nie zasługuje na uwzględnienie, jeśli strona skarżąca nie uprawdopodobni w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sama dysproporcja między wysokością kary a kapitałem zakładowym spółki, bez przedstawienia danych o obrotach i stanie majątkowym, nie jest wystarczającą przesłanką do wstrzymania wykonania decyzji, zwłaszcza że skutki wykonania świadczenia pieniężnego są z natury odwracalne.
Stan faktyczny
Spółka P. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. nakładającą na nią karę pieniężną w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowodowałoby znaczne szkody i trudne do odwrócenia skutki, ponieważ wysokość kary jest wyższa od kapitału zakładowego spółki (5.000 zł), co doprowadziłoby do utraty płynności finansowej.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania decyzji. P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. (dalej też jako Skarżąca" lub "Spółka") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na Skarżącą kary pieniężnej w wysokości 12.000 złotych z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku Strona stwierdziła, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Skarżąca podkreśliła, że zaskarżona decyzja opiewa na kwotę 12.000 złotych, podczas gdy wysokość kapitału zakładowego Spółki to zaledwie 5.000 zł. Wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadziłoby zatem do całkowitej utraty płynności finansowej przez Spółkę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku strony Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżąca nie uprawdopodobniła w wystarczający sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Uzasadniając swój wniosek, powołała się ona jedynie na wysokość kapitału zakładowego i dysproporcję jego wysokości w stosunku do orzeczonej przez organ kary. W ocenie Sądu nie jest to przesłanka wystarczająca dla orzeczenia o zajściu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Spółka nie wskazała, jakie są jej obroty i jak wygląda jej stan majątkowy, co uniemożliwia dokonanie oceny co do faktycznego stanu zagrożenia dla prowadzenia przez nią dalszej działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przemawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Na marginesie Sąd zauważa, że nałożony na stronę skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są odwracalne. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło