V SA/Wa 2800/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego E. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do obszarów z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami postanawia: przyznać radcy prawnemu E. G.ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Postanowieniem z 6 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zwolnił skarżącego M. S. od kosztów sądowych oraz ustanowił w przedmiotowej sprawie dla skarżącego radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w marcu 2017 r. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego radcy prawnego w osobie E. G. Wyrokiem z dnia 25 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Wobec złożonego w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia, po jego sporządzeniu, Sąd doręczył pełnomocnikowi skarżącego odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. W terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, wyznaczony pełnomocnik złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, oświadczając, iż koszty te nie zostały przez skarżącego opłacone ani w całości, ani w części. Przy piśmie z dnia 24 stycznia 2018 r. odpis rzeczonej opinii wysłano skarżącemu. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa w niniejszej spawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 zm.). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego w postępowaniu w pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, zaś czynnością podjętą przez wyznaczonego z urzędu radcę prawnego w drugiej instancji było sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z uwagi na powyższe wyznaczonemu pełnomocnikowi przyznano wynagrodzenie według stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) powołanego rozporządzenia i wyniosło ono 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata uległa podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.