V SA/Wa 2804/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia ... kwietnia 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę A. Sp. z o.o., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie. Zarządzeniem z dnia 3 lipca 2015 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia braku formalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – poprzez nadesłanie dokumentu potwierdzającego upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego z dnia 28 lipca 2014 r. tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 35 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącej spółki nadesłał odpis pełny z KRS dotyczący skarżącej spółki opatrzony na każdej stronie pieczęcią pełnomocnika skarżącego zawierającą treść: Za zgodność z oryginałem. Warszawa Dnia 2015-07-16 Radca Prawny ... ...". Pieczęć nie została opatrzona podpisem pełnomocnika na żadnej ze stron. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ strona nie uzupełniła jej braku formalnego w zakreślonym terminie, mimo tego że była do tego wezwana. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", każde pismo strony (m.in. skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku, gdy pismo do sądu wnosi pełnomocnik strony będącej osobą prawną (spółka prawa handlowego), pełnomocnik ten ma obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 p.p.s.a., ale także dokument określający zasady reprezentowania skarżącego podmiotu (art. 29 p.p.s.a.). Pełnomocnictwo oraz wskazany dokument są niezbędne do zbadania, czy pismo, w rozpoznawanym przypadku skarga, spełnia wymóg z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., tj. czy zostało prawidłowo podpisane. Złożenie pełnomocnictwa bez wykazania stosownym dokumentem, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony, nie wypełnia warunków formalnych umożliwiających nadanie skardze prawidłowego biegu. Brak formalny w postaci niewykazania umocowania do zastępowania strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z wymogami powołanego przepisu pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie odpisu pełnego z KRS. W wyznaczonym terminie nadesłano odpis z KRS dotyczący skarżącej spółki, który nie został uwierzytelniony zgodnie z obowiązującymi przepisami, to znaczy - w przypadku pełnomocnika wykonującego zawód radcy prawnego - z art. 6 ust. 3 zdanie drugie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 507 z późn. zm.), stanowiącego, iż poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Poświadczenie nadesłanego odpisu z KRS nie zawierało podpisu radcy prawnego. Nieuzupełnienie wspomnianego braku skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd, bowiem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Z przepisów tych wynika, że w wypadku stwierdzenia przez sąd nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni po stronie sądu powstaje obowiązek odrzucenia skargi. Ustawodawca nie przewidział jakichkolwiek odstępstw od tej reguły, nie wprowadził też żadnych uregulowań pozwalających na zastosowanie innego środka niż odrzucenie skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.