V SA/Wa 2817/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA – Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 09 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. A. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. I. A. w dniu 9 października 2007 r. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców nr [...] z dnia [...] września 2007 r. występując przy tym o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając złożony wniosek skarżący wskazał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji zrujnuje całkowicie jego życie. Zaznaczył, iż w ojczystym kraju nie posiada żadnego majątku, gdyż całość swojego majątku w A. spieniężył i zainwestował uzyskane pieniądze w Polsce. Powrót do ojczystego kraju w jego obecnej sytuacji przeraża go, bowiem w jego ocenie oznacza uniemożliwienie mu godnego życia. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej może mieć miejsce wyłącznie w przypadku zaistnienia przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter fakultatywny, a zatem wydanie przedmiotowego postanowienia zależy od uznania Sądu. W ocenie Sądu, w świetle przytoczonych przez skarżącego okoliczności, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodziłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, dlatego też na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.