V SA/Wa 2819/08
PostanowienieWSA w Warszawie2009-01-22
Skład orzekający: Izabella Janson
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji informujące o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia go w terminie jest czynnością materialno-techniczną podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, czy też decyzją administracyjną?Ratio decidendi
Pismo organu informujące o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia go w terminie nie jest decyzją administracyjną, lecz czynnością materialno-techniczną. W związku z tym skarga na takie pismo jest niedopuszczalna. Stronie przysługuje jednak prawo do wniesienia skargi na bezczynność organu, która pozwoli na ocenę zasadności pozostawienia wniosku bez rozpoznania.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o dofinansowanie projektu ze środków UE. Po kilku wezwaniach do uzupełnienia wniosku, organ poinformował o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu nieprzedłożenia wymaganych dokumentów. Po negatywnym rozpatrzeniu odwołania, skarżący wniósł skargę do WSA, argumentując m.in. odmienną wykładnię przepisów niż prezentowana przez organ. Organ wniósł o odrzucenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o dofinansowanie projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: - odrzucić skargę
P. K. wystąpił do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu inwestycyjnego złożonego w ramach Działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom ".
Pismem z dnia [...] października 2005 r. [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wezwał skarżącego do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od daty otrzymania pisma.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, przy piśmie z [...] października 2005 r. skarżący przedłożył dokumenty, które w jego ocenie stanowiły uzupełnienie wniosku.
Pismem z [...] listopada 2005 r. [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ponownie wezwał zainteresowanego do uzupełnienia złożonego wniosku, m. in. z uwagi na fakt, iż złożone przez skarżącego zaświadczenie z Urzędu Miejskiego w P. z dnia [...] października 2005 r., nie wskazywało od kiedy wnioskodawca jest płatnikiem podatku rolnego.
W związku z powyższym w dniu [...] listopada 2005 r. zainteresowany wyjaśnił, iż podatek rolny za dzierżawione grunty regulowany jest przez właściciela gruntów J. K., skarżący natomiast zwraca wyżej wymienionemu uiszczone należności podatkowe. Jednocześnie przedstawił zaświadczenie wydane przez Burmistrza Miasta i gminy P. z dnia [...] listopada 2005 r., wskazujące, iż P. K. prowadzi gospodarstwo rolne od [...] marca 2005 r.
Następnie pismem z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] [...] Oddział Regionalny Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował skarżącego, że jego wniosek został pozostawiony bez rozpoznania. Wyjaśniono, iż zainteresowany nie przedłożył aktualnego zaświadczenia, z którego wynikałoby od kiedy jest płatnikiem podatku rolnego. Dalej wskazano, iż złożone przez wnioskodawcę zaświadczenie zawiera jedynie informację, że prowadzi on gospodarstwo rolne od [...] marca 2005 r.
W dniu [...] grudnia 2005 r. P. K. wniósł pismo, do którego załączył zaświadczenie Burmistrza Miasta i Gminy P. datowane [...] grudnia 2005 r.
Złożone przez skarżącego pismo zostało potraktowane jako odwołanie od pisma [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2005 r., informujące o pozostawieniu wniosku zainteresowanego bez rozpoznania.
Pismem z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] Zastępca Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poinformował wnioskodawcę, że jego odwołanie zostało rozpatrzone negatywnie.
W skierowanym do Zastępcy Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa piśmie z [...] stycznia 2006 r. P. K. wyjaśnił, iż informacja zawarta w złożonym przez niego zaświadczeniu potwierdzającym, iż prowadzi on gospodarstwo rolne jest równoznaczna z poświadczeniem faktu, iż zainteresowany jest płatnikiem podatku rolnego.
Następnie P. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Zastępca Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2006 r., informujące o negatywnym rozpatrzeniu wniesionego przez wnioskodawcę odwołania.
W uzasadnieniu skargi zainteresowany ponowił argumenty zawarte uprzednio w piśmie z [...] stycznia 2006 r. Ponadto, skarżący zaznaczył, że informacja zawarta w piśmie Prezesa Agencji z dnia [...] stycznia 2006 r. wskazująca, iż przepisy postępowania administracyjnego nie mają zastosowania do trybu udzielania przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa pomocy w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego, przeczy wykładni zawartej w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r. sygn. akt II GPS 3/06.
W odpowiedzi na skargę, Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli jest ona niedopuszczalna.
Zagadnienia związane z rozpatrywaniem wniosków tego typu z jakim wystąpiła strona skarżąca uregulowane zostały (w dacie pozostawienia wniosku skarżącego bez rozpoznania) w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 listopada 2004 r. w sprawie trybu składania i wzoru wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" w zakresie działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" (Dz. U. Nr 244, poz. 2454 ze zm.).
Z § 7 ust. 1 wymienionego rozporządzenia wynika, że w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników instytucja wdrażająca wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania. Jeśli termin ten nie zostanie dotrzymany, to zgodnie z treścią § 7 ust. 2 instytucja wdrażająca pozostawia wniosek bez rozpoznania, o czym informuje wnioskodawcę.
Należy mieć jednak na uwadze, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego poinformowanie wnioskodawcy o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania nie stanowi decyzji administracyjnej. I tak w wyroku z dnia 4 stycznia 2000 r. sygn. akt I SAB 133/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno – techniczna, o której należy poinformować stronę". Z kolei w wyroku z dnia 19 stycznia 1999 r. sygn. akt I SA 1056/99 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, iż "art. 64 k.p.a. nie daje podstaw do wydania decyzji. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest w ogóle rozstrzygnięciem (aktem) administracyjnym, gdyż jest dokonaniem czynności nie powodujących żadnych skutków zarówno materialno-prawnych, jak i procesowych".
Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie należy zatem do kategorii spraw wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 do 7 p.p.s.a., na które może być wniesiona skarga do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne. Nie oznacza to jednak, iż strona postępowania jest w takiej sytuacji pozbawiona możliwości poddania kontroli sądowej tej formy działania organów administracji. W wyroku z dnia 17 stycznia 2001 r. sygn. akt II SAB 240/00 (niepublikowany) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w każdym wypadku zawiadomienia osoby o pozostawieniu podania bez rozpoznania, służy jej – gdy zarzuca organowi naruszenie prawa polegające na bezczynności – skarga na bezczynność organu.
Skarżącemu przysługuje, więc prawo wniesienia skargi na bezczynność organu w załatwieniu jego sprawy. Sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność dokona wówczas oceny czy stanowisko organu administracji o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku było zasadne. Jeśli uzna, iż stanowisko to było niezasadne wówczas zobowiąże organ administracji do merytorycznego załatwienia sprawy. Warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest uprzednie złożenie do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Zdaniem Sądu, pismo skarżącego z dnia [...] grudnia 2005 r., stanowiące odpowiedz na pismo [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2005 r., informujące o pozostawieniu wniosku zainteresowanego bez rozpoznania, należy potraktować jako zażalenie złożone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Tym samym nic nie stoi na przeszkodzie by skarżący mógł wnieść do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organów administracji w jego sprawie. Możliwość wniesienia takiej skargi nie jest ograniczona żadnym terminem.
Odmienna sytuacja (o której mowa w powołanej przez skarżącego uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2007 r., sygn. akt II GPS 3/06) miałaby miejsce wówczas, gdyby organ administracji odmówił skarżącemu dofinansowania projektu z przyczyn merytorycznych załatwiając sprawę pismem informującym o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Wówczas pismo organu administracji byłoby w istocie decyzją administracyjną, która podlegałaby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie jednak tego rodzaju sytuacja nie miała miejsca. Z treści pisma [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2005 r. jednoznacznie wynika, że pozostawienie wniosku skarżącego bez rozpoznania umotywowane zostało nieuzupełnieniem wniosku w określonym terminie poprzez nienadesłanie wszystkich wymaganych dokumentów.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie mając na uwadze, iż skarga jest niedopuszczalna, Sąd uznał za bezprzedmiotowy wniosek P. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nie nadając wnioskowi dalszego biegu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło