V SA/Wa 282/10

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. K. K. wystąpił z wnioskiem (sporządzonym na urzędowym formularzu PPF z 10.03.2010 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi z żoną i małoletnią córką, posiada mieszkanie o pow. [...] m2, natomiast nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawca wskazał, iż uzyskuje roczny dochód z działalności gospodarczej w wysokości 8.525/01 zł, zaś jego żona miesięczny dochód w wysokości 1.967 zł brutto. W uzasadnieniu podniósł, iż jego sytuacja materialna jest trudna, bowiem ciążą na nim zaległości z tytułu składek w ZUS (13.500 zł) oraz z tytułu czynszu za mieszkanie. Do wniosku załączył m. in. kserokopie: noty obciążeniowej za korzystanie z telefonu komórkowego na kwotę 1.070,65 zł, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz wezwania do zapłaty z tytułu zadłużenia za korzystanie z mieszkania na kwotę 757 zł. Z uwagi na to, iż złożone oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny możliwości majątkowych wnioskodawcy, zarządzeniem z 22 marca 2010 r. wezwano go do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. W odpowiedzi na powyższe, pismem procesowym z 31 marca 2010 r., skarżący wyjaśnił swoją sytuację zdrowotną oraz rodzinną wskazując m. In., iż nie posiada oszczędności ani rachunków bankowych, ponosi miesięczne wydatki na mieszkanie w wysokości 600 zł, na przedszkole córki – 250 zł, na leczenie około 150 zł, zaś to co zostanie przeznacza na wyżywienie. Do pisma załączył kserokopie dokumentów dotyczących obciążeń z tytułu użytkowania mieszkania oraz przesądowego wezwania do zapłaty na kwotę 1.306,98 zł. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim skarżący nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Wzięto pod uwagę, iż miesięczne dochody wnioskodawcy i jego żony wprawdzie przekraczają wydatki związane z utrzymaniem, jednakże na skarżącym ciążą zaległości, których wysokość nie pozwala na przyjęcie twierdzenia, iż żądanie opłacenia wpisu sądowego nie naraziłaby jego rodziny na uszczerbek w takim niezbędnym utrzymaniu. Kierując się przede wszystkim zasadą zapewnienia prawa do sądu należało zatem uznać, iż wnioskodawca wykazał, że sytuacja materialna w jakiej znajduje się jego rodzina wypełnia ustawowe przesłanki prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.