V SA/Wa 2826/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. Sp. z o.o. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... listopada 2012 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; postanawia: - oddalić wniosek. Pismem z dnia ... października 2013 r. S. Sp. z o.o. w L. (zwana dalej: skarżącą) wniosła, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia ... listopada 2012 r. nr ..., w którym zawarła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uzasadniając to koniecznością zaskarżenia powyższego aktu z uwagi na jego krzywdzącą dla skarżącej treść. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że wniesienie w niniejszej sprawie skargi nastąpiło z naruszeniem ustawowego terminu, którego to zdarzenia nie kwestionuje żadna ze stron. Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 2 ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.) skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia doręczenia informacji, o której mowa w art. 30b ust. 9 albo art. 30i pkt 1, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie. Z akt sprawy wynika, że pismo podlegające zaskarżaniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego zastało doręczone skarżącej poprzez podwójne awizowanie w dniu 17 grudnia 2012 r., zatem wniesiona do sądu skarga w dniu 24 października 2013 r. wniesiona została z uchybieniem 14 dniowego terminu, o którym mowa w powyższej ustawie. Sąd w tym miejscu zauważa, że doręczenie skarżącej korespondencji nastąpiło na aktualny tj. wynikający z dołączonego do skargi pełnego odpisu KRS adres skarżącej, którym jest L. [...]. Przechodząc jednak do rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 j.t.), dalej – p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Nie stanowią bowiem przesłanki uzasadniającej przywrócenie terminu podnoszone przez skarżącą okoliczności, sprowadzające się do wydania przez organ negatywnego dla skarżącej rozstrzygnięcia. Zauważyć bowiem należy, że przywrócenie terminu może nastąpić wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wyjaśnić w tym miejscu również należy, że wniosek skarżącej (poza powyższym stwierdzeniem o krzywdzącym dla niej rozstrzygnięciu) nie zawiera żadnych innych danych uprawdopodabniających brak zawinienia. W szczególności nie wskazuje, iż istniała przeszkoda niezależna od skarżącej przez cały czas biegu terminu do złożenia skargi. W tej sytuacji, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji