V SA/Wa 2828/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Cezary Kosterna, Sędzia WSA - Justyna Mazur, Protokolant st. sekr. sąd. - Marcin Kwiatkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi P. na decyzję Ministra Sportu i Turystyki z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji do budżetu państwa; oddala skargę. Po rozpatrzeniu wniosku P. (dalej: Związek lub [...]) o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Ministra Sportu i Turystyki nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nakazującej [...] zwrot kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości, tj. w kwocie 98 231,79 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych począwszy od dnia [...] grudnia 2014 r. tenże organ decyzją z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] utrzymał w mocy ww. rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu ww. decyzji przywołano m. in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: [...] podniósł, iż z treści umowy nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., zawartej pomiędzy Organem a Związkiem (w sytuacji, gdy faktyczna kwota wydatkowanych środków własnych jest mniejsza od kwoty zadeklarowanej i ujętej w planie wydatków) nie wynika zobowiązanie beneficjenta umowy dotacyjnej, ażeby różnicę tę należało zwrócić do budżetu państwa. Dlatego też w ocenie Związku w przedmiotowej sprawie nie doszło do pobrania dotacji w nadmiernej wysokości, albowiem Strony umowy dotacyjnej ustaliły, iż Minister Sportu i Turystyki przyzna Związkowi kwotę dotacji w wysokości 3.000.000 złotych i kwota ta została przez Związek wydatkowana na zadania objęte umową dotacyjną. Tym samym nie można uznać, iż kwota dotacji była wyższa niż niezbędna na dofinansowanie realizowanego zadania publicznego, co w ocenie Skarżącej uprawniałoby do jej zwrotu. Ponadto (zdaniem strony skarżącej) brak jest podstaw prawnych do uznania, iż rozliczenie zadania publicznego i kwoty w nim zawarte, muszą być tożsame z załącznikami dotyczącymi planowanej realizacji zadań objętych "umową dotacyjną" a postanowienia umowy dotacyjnej nie przewidują, aby strony umowy zawierały aneks obejmujący rozliczenie wydatków poniesionych na realizacje zadań objętych umową dotacyjną. Niedostosowanie wymaganego w umowie dotacyjnej aneksu w formie pisemnej do rozliczenia końcowego nie decyduje o tym, czy dotacja jest przekazana w nadmiernej, czy słusznej wysokości, ponieważ wymóg taki nie znajduje podstaw zarówno w samej umowie dotacyjnej, jak i powszechnie obowiązujących przepisach prawa. Jednocześnie, strona skarżąca podnosiła, iż zarówno obowiązujące przepisy oraz umowa dotacyjna nie określały proporcji wysokości dotacji względem środków własnych. Odnosząc się do powyższego organ podniósł, iż podstawą przyznania dotacji jest umowa nr [...] z dnia [...] lutego 2011 r., której - zgodnie z § 17 integralną częścią jest oferta wraz z określonymi w tym paragrafie załącznikami. W punkcie 1 tegoż paragrafu określono, iż załącznikiem Nr 1 jest Zestawienie zbiorcze Planowana realizacja. Załącznik ten określał minimalny wkład własny środków własnych [...]. Natomiast, zgodnie z § 18 ust. 1 umowy dotacyjnej, zmiany warunków umowy, oświadczeń oraz załączników nr 1-3 wymagają zachowania formy pisemnego aneksu pod rygorem nieważności. Zatem wysokość przedmiotowej dotacji z budżetu państwa, a także wysokość wkładu własnego wynikała z ww. umowy dotacyjnej, a każda zmiana wysokości wkładu własnego Związku powodowała zmianę relacji procentowej wkładu własnego i wysokości dotacji udzielonej przez Organ z budżetu państwa. Organ przypomniał jednocześnie, że z przeprowadzonego w przedmiotowej sprawie postępowania niewątpliwie wynika, iż do umowy dotacyjnej zawarto siedem aneksów. Aneks nr 1 zawarty w dniu [...] kwietnia 2011 r. wprowadzał zmiany do pozycji: zgrupowania i konsultacje krajowe, zgrupowania i konsultacje zagraniczne, zawody krajowe, zawody zagraniczne, zawody mistrzowskie, suplementy diety, odżywki, sprzęt sportowy, składki do organizacji międzynarodowych, wynagrodzenia osobowe, koszty pośrednie niezbędne do realizacji zadania zleconego. Aneks nr 2 zawarty w dniu [...] maja 2011 r. wprowadził zmianę dotyczącą konta bankowego P. Aneks nr 3 zawarty w dniu [...] maja 2011 r. wprowadzał zmiany do pozycji: zgrupowania i konsultacje zagraniczne, zawody krajowe, zawody zagraniczne, zawody mistrzowskie, suplementy diety, odżywki, sprzęt sportowy, wynagrodzenia osobowe, koszty pośrednie niezbędne do realizacji zadania zleconego. Aneks nr 4 zawarty w dniu [...] lipca 2011 r. wprowadzał zmiany do następujących pozycji: zgrupowania i konsultacje zagraniczne, zawody krajowe, zawody zagraniczne, zawody mistrzowskie,. Aneks nr 5 zawarty w dniu [...] września 2011 r. wprowadził zmiany do następujących pozycji: zgrupowania i konsultacje krajowe, zgrupowania i konsultacje za granicą, badania diagnostyczne/monitoring, suplementy diety, odżywki i inne, wynagrodzenie osobowe, wynagrodzenia bezosobowe. Aneks nr 6 zawarty w dniu [...] listopada 2011 r. wprowadził zmiany do następujących pozycji: zgrupowania i konsultacje krajowe, zawody krajowe, badania diagnostyczne/monitoring, suplementy diety, odżywki i inne, sprzęt sportowy, wynagrodzenia osobowe, wynagrodzenia bezosobowe. Aneks nr 7 został zawarty w dniu [...] grudnia 2011 r. Treścią ww. aneksu zmieniono wysokość środków własnych Związku do kwoty 87 650,00 zł, z jednoczesnym zaznaczeniem, że zmiana w załącznikach do umowy nie wywołuje skutków finansowych dla Ministerstwa Sportu i Turystyki. W przesłanym w dniu [...] stycznia 2012 r. rozliczeniu kosztów zadania zleconego P. zmniejszył pozycję dotyczącą środków własnych, środków z innych źródeł do kwoty 357 913,48 zł. Organ nadmienił, że w dniu [...] stycznia 2012 r. Związek złożył sprawozdanie końcowe z wykonania zadania publicznego - "[...]" z załącznikami, tj. deklaracją rozliczającą dotację wraz ze sprawozdaniem finansowym z wykonania zadania. Ze złożonego sprawozdania końcowego wynika, iż kwota środków własnych [...] była inna niż ustalona w Aneksie nr 7 do umowy dotacyjnej. Kwota ta wynosiła 49.169,88 zł, a nie 87.650,00 zł, tak jak to wynikało z Aneksu nr 7. Tym samym Organ przekazywał Związkowi przedmiotową dotację w proporcji (wysokości) wynikającej z Aneksu nr 7 do umowy dotacyjnej, a nie w proporcji (wysokości) wynikającej z wysokości wkładu własnego wynikającego z ww. sprawozdania końcowego. Kwota wkładu własnego określona przez [...] w sprawozdaniu końcowym nie została określona w kolejnym pisemnym aneksie do umowy dotacyjnej, co zgodnie z § 18 ust. 1 umowy dotacyjnej, było warunkiem niezbędnym do skutecznej zmiany tej umowy. Zdaniem organu wysokość środków własnych ma wpływ na wysokość przyznanej przez Organ dotacji. Organ stoi zatem na stanowisku, że poprzez zmianę wielkości kwoty środków własnych [...] została naruszona zasada proporcjonalności kosztów przyznanej dotacji z budżetu państwa w stosunku do wykazanych w rozliczeniu końcowym środków finansowych własnych. W powyższym stanie rzeczy należy uznać, że Związek rozliczył ww. dotację w ramach umowy dotacyjnej niezgodnie z warunkami tej umowy (nie dokonano bowiem zmiany tej wysokości z zachowaniem formy pisemnej przewidzianej dla zmiany postanowień umowy). Ostateczna wysokość kosztów własnych została bowiem określona przez strony umowy dotacyjnej aneksem nr 7 z dnia [...] grudnia 2011 r., tj. w kwocie 87.650,00 zł., doszło zatem do powstania różnicy w kwocie 38.480,12 zł. Powyższa kwota, tj. 38.480,12 zł, posłużyła Organowi do ustalenia procentowej wartości kwoty dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. W związku z tym organ nie nakazuje zwrotu innych środków, tylko środków finansowych przekazanych w nadmiernej wysokości ze względu na zmianę wysokości kosztów własnych. Jednocześnie uznaje za niezasadne twierdzenie [...], iż w przedmiotowej sprawie można by mówić o przekazaniu dotacji w nadmiernej wysokości jedynie w przypadku, gdyby całkowity koszt zadania był niższy niż kwota udzielonej dotacji na to zadanie. Zgodnie z art. 169 ust. 2 u.f.p. dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. W przedmiotowej sprawie doszło do przekazania dotacji na skutek braku zmiany umowy dotacyjnej, a więc dotacja została otrzymana z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w umowie. W ocenie organu, mając na względzie powyższe, za niezasadny należy uznać zarzut strony skarżącej, iż zmiana relacji procentowej wkładu własnego względem środków budżetowych, przy braku zmiany samej wysokości środków budżetowych, nie mogła stanowić naruszenia postanowień umowy dotacyjnej oraz przepisów prawa w sytuacji, gdy faktyczna kwota wydatkowanych środków własnych jest mniejsza od kwoty zadeklarowanej i ujętej w planie wydatków, Zdaniem organu za niezasadny należy uznać także zarzut Związku o braku podstaw prawnych do uznania przez Organ, iż niedostosowanie do zachowania wymaganego w umowie dotacyjnej aneksu w formie pisemnej decydowało o tym, czy dotacja jest przekazana w nadmiernej, czy słusznej wysokości, ponieważ zarówno obowiązujące przepisy oraz umowa dotacyjna nie określały proporcji wysokości dotacji względem środków własnych. Organ wykazał bowiem, iż brak zmiany umowy dotacyjnej w zakresie wysokości środków własnych stosownym aneksem skutkował naruszeniem postanowień tej umowy (§ 18 ust. 1 w związku z § 17 umowy dotacyjnej), ponieważ wysokość wkładu własnego miała znaczenie dla ustalenia proporcjonalności kosztów przyznanej dotacji z budżetu państwa przez Organ. Mając na względzie powyższe za niezasadne, uznano również zarzuty [...] dotyczące braku podstaw do twierdzenia, że rozliczenie zadania publicznego i kwoty w nim zawarte, muszą być tożsame z załącznikami dotyczącymi planowanej realizacji zadań objętych umową. Organ podniósł także, iż zasada proporcjonalności wynika z umowy dotacyjnej, albowiem dotacja jest przeznaczona na dofinansowanie określonych zadań, a nie na sfinansowanie tych zadań w całości. Beneficjent dotacji oprócz środków otrzymanych z dotacji przeznacza środki własne, a zatem wysokość proporcji pomiędzy środkami pochodzącymi z dotacji a z innych źródeł zależy od wysokości środków własnych, których wysokość określa umowa wraz z załącznikami stanowiącymi integralną cześć umowy dotacyjnej. Organ wskazuje jednocześnie, że zgodnie z art. 169 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.f.p., dotacje udzielone z budżetu państwa pobrane w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych. Zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została pobrana w nadmiernej wysokości. Natomiast na podstawie art. 169 ust. 5 pkt 2 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa nalicza się, począwszy od dnia stwierdzenia pobrania dotacji w nadmiernej wysokości. Przy czym, Organ kierując się orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 8 lipca 2010 r., sygn. akt: I SA/Ol/360/10, w którym Sąd uznał, m.in. iż "stwierdzenie nieprawidłowego naliczenia lub nienależytego pobrania dotacji może nastąpić wyłącznie w decyzji dotyczącej zwrotu dotacji" przyjął, iż odsetki w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych winny być w przedmiotowej sprawie naliczane od dnia wydania niniejszej decyzji. Decyzję Organu zaskarżył P. zarzucając jej: 1) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, w tym w szczególności art. 169 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 145 ust. 2 oraz ust. 4 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że zmiana wysokości wkładu własnego w realizację zadania publicznego winna skutkować zmniejszeniem kwoty dotacji ze środków publicznych oraz proporcjonalnemu zmniejszeniu tej kwoty oraz zwrotem tej kwoty (w proporcjonalnej wysokości) jako pobranej w nadmiernej wysokości; 2) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem zasad postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.: • art. 6 Kpa przez wydanie decyzji administracyjnej opartej na błędnym zastosowaniu art. 169 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o finansach publicznych, tj. błędnej subsumcji ustalonego stanu faktycznego w odniesieniu do normy prawnej wynikającej z art. 169 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o finansach publicznych; • art. 7 Kpa poprzez brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i braku rozpoznania materiału dowodowego (wyjaśnień Związku złożonych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy), co skutkowało brakiem rozpoznania zarzutów złożonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i wydaniu decyzji wyłącznie w oparciu o ustalenia zawarte w decyzji I instancji; • art. 8 Kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niepogłębiąjący zaufania strony do organów Państwa, w szczególności przez brak wyjaśnienia przesłanek zastosowania w niniejszej sprawie "zasady proporcjonalności", na podstawie której Organ uznał, że doszło do pobrania dotacji w nadmiernej wysokości; • art. 77 § 1 Kpa poprzez: ✓ wydanie z urzędu decyzji bez przeprowadzenia właściwego postępowania administracyjnego, w szczególności przez brak rzetelnego i wyczerpującego odniesienia się do twierdzeń Skarżącego zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ✓ brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności przez nieprzedstawienie dowodów, które podważałyby argumenty Skarżącego przedstawione we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, • naruszenie art. 80 Kpa poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, która to ocena przybrała cechy arbitralności zwłaszcza w zakresie, w jakim organ pominął zupełnie okoliczność, że umowa dotacyjna nie wprowadza nakazu (ani nawet możliwości) aneksowania dokumentu stanowiącego podstawę rozliczenia dotacji, • naruszenie przepisu art. 107 Kpa poprzez nie wskazanie należytego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności faktów, które organ uznał za udowodnione, i które świadczyć miały o pobraniu dotacji w nadmiernej wysokości. 3) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego - art. 11 Kpa w związku z art. 107 § 2 Kpa przez brak odniesienia się przez Organ do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co skutkowało tym, że Organ ograniczył swoje oceny do postępowania przeprowadzonego w I instancji, zamiast dokonać ponownej merytorycznej oceny zebranego materiału dowodowego, z odniesieniem się także do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy; 4) naruszenie przepisów postępowania administracyjnego - art. 35 § 3 in fine Kpa i art. 12 Kpa polegające na przekroczeniu miesięcznego terminu przewidzianego na rozpoznanie sprawy przez organ odwoławczy i tym samym naruszeniu zasady szybkości postępowania. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasadzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie przypomnieć jednak należy, iż z treści umowy dotacyjnej łączącej strony wynikało m. in., że integralną jej część stanowiła oferta wraz z następującymi załącznikami: 1) nr 1 - zestawienie zbiorcze planowana realizacja 2) nr 2 – harmonogram planowanych działań 3) nr 3 – harmonogram przekazywania zaliczek 4) (...). To o czym mowa wynikało z jej § 17. Z kolei jej § 18 wskazywał, że zmiana warunków umowy, oświadczeń oraz załączników 1-3 wymaga zachowania formy pisemnego aneksu pod rygorem nieważności. W § 3 umowy przewidziano, iż na realizację zadania, o którym mowa w § 1 ust. 1 Minister przyznaje P. dotację celową w kwocie 3.000.000,00 zł. Umowa, a mówiąc precyzyjniej jej aneks nr 7, przewidywał również udział własny [...] w realizacji zadania. Został on określony ostatecznie na kwotę 87 650,00 zł. Wskazanie ww. kwoty w aneksie nr 7 , która niewątpliwie wchodzi w skład zestawienia zbiorczego planowanej realizacji, o którym mowa w § 17 pkt 1 umowy jest o tyle istotne, że jej § 18 ust. 1 przewidywał, iż zmiany warunków umowy dotacyjnej (a taką zmianą byłoby niewątpliwe zmniejszenie udziału własnego beneficjenta), oświadczeń oraz załączników 1-3 (o których mowa w § 17) wymagają zachowania formy pisemnego aneksu pod rygorem nieważności. Powyższe oznacza, iż [...] nie mógł jednostronnie zmienić wysokości udziału własnego w realizacji zadania. Taka zmiana wymagała bowiem pisemnego aneksu. Mimo tego [...] złożył sprawozdanie końcowe wraz z załącznikami, z których jasno wynikało, że kwota środków własnych [...] przeznaczonych na realizację zadania była niższa niż ustalona ww. aneksie. Była to bowiem kwota 49 169,88 zł zamiast przewidzianej kwoty 87 650,00 zł. W związku z tym rodzi się pytanie (kluczowe dla oceny zaskarżonej decyzji), czy nie wykonanie przez stronę skarżącą umowy w części dotyczącej wysokości przeznaczonego przez nią na realizację zadania wkładu własnego powinno spotkać się jakimikolwiek konsekwencjami natury prawnej, a zatem i finansowej. W ocenie Sądu na tak postawione pytanie trzeba odpowiedzieć twierdząco. Idąc bowiem tokiem rozumowania skarżącego należałoby przyjąć, iż brak wydatkowania przez beneficjenta jakiejkolwiek kwoty stanowiącej wkład własny (mimo obowiązku wynikającego w tym zakresie z umowy) i tak skutkowałby koniecznością przekazania i pozostawienia mu całej kwoty udzielonej dotacji. Skarżący chciałby więc w istocie uzyskać możliwość sankcjonowania owego braku, mimo oczywistego obowiązku w tym zakresie wynikającego z aneksu do umowy. W ocenie Sądu taką ewentualność należy jednak odrzucić, a to oznacza, iż organ (ze względu na naruszenie przez skarżącego § 18 ust. 1 umowy) mógł, a wręcz nawet powinien, uwzględniając rozmiar rzeczywistego wkładu własnego beneficjenta i wysokość przyznanej dotacji z budżetu państwa, dotację tę skorygować. Taka korekta, w myśl wynikającej z umowy zasady proporcjonalności, była uprawniona także dlatego, że istotą dotacji jest przeznaczenie środków na dofinansowanie określonego w umowie dotacyjnej zadania, nie zaś finansowanie go w całości. Oznacza to, iż skarżący mógł oczekiwać zaakceptowania przedłożonego sprawozdania końcowego z wykonania zadania, o ile sam wypełnił przyjęte na siebie a wynikające z umowy oraz aneksu zobowiązania. Ma więc rację organ wskazując że istotą finansowania zadań zleconych na podstawie umowy dotacyjnej jest udział środków przekazywanych z budżetu państwa (dotacji) oraz środków własnych. Oznacza to tym samym, że udział środków własnych musi mieć wpływ na wysokość przyznanej przez organ dotacji. Przyjęcie odmiennego poglądu obligowałoby do wykonania umowy tylko jeden podmiot. W tym miejscu nie od rzeczy będzie przypomnieć, że zgodnie z art. 169 ust. 2 ustawy o finansach publicznych (Dz. U. 2013, poz. 885 – tekst jedn.) dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu państwa w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub sfinansowanie dotowanego zadania. W ocenie tak organu, jak i Sądu, w sprawie niniejszej doszło do przekazania dotacji wyższej niż określona w umowie, a to ze względu na arbitralną zmianę wysokości kosztów własnych skarżącego. Jeżeli bowiem wkład własny skarżącego był niższy niż deklarowany, a zadanie i tak zostało wykonane, to oznacza to, iż dotacja przez niego uzyskana była wyższa niż niezbędna na dofinansowanie tegoż zadania. Zadanie zostało bowiem zrealizowane z wykorzystaniem środków dotacyjnych przekazanych w proporcji większej niż rzeczywiście przeznaczone przez stronę. Zdaniem Sądu inna interpretacja tak faktów zaistniałych, w sprawie niniejszej jak i mających zastosowanie przepisów prawa, byłoby nie do pogodzenia nie tylko z wykładnią tychże przepisów, ale i z poczuciem sprawiedliwego orzekania przez sąd. Przyznanie racji skarżącemu stanowiłoby w istocie przyzwolenie na łamanie postanowień umowy (i aneksów do niej) bez jakichkolwiek konsekwencji prawnych. Zatem w sprawie znajdował zastosowanie przywoływany przez organ przepis art. 169 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 4. Przepis ten stanowi, że dotacje udzielone z budżetu państwa, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi do budżetu państwa wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych (...) oraz, że zwrotowi do budżetu państwa podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Mając zatem na względzie to o czym wyżej mowa, Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Sąd stoi tym samym na stanowisku, iż sprawa została przez organ wyjaśniona należycie. Poczynionym ustaleniom faktycznym nie sposób postawić zarzutu dowolności, a interpretacji mającym zastosowanie w sprawie przepisów prawa błędu. W ocenie Sadu uzasadnienie zaskarżonej decyzji przekonuje, a skarga wskazanych w niej argumentów nie podważa. Mając powyższe na względzie Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa.