V SA/Wa 283/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2012 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. w K. na informację Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę Przedmiotem skargi N. Spółki z o.o. siedzibą w K. jest pismo Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] stycznia 2012 r. informujące o odmowie uwzględnienia protestu dotyczącego merytorycznej oceny projektu o dofinansowanie. Rozstrzygnięcie to zostało sporządzone w następującym stanie faktycznym : N. Spółka z o.o. w K. w dniu [...] kwietnia 2011 r. złożyła w Regionalnej Instytucji Finansującej – [...] Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości wniosek o dofinansowanie realizacji projektu "Nowa generacja systemów monitorowania bezpieczeństwa konstrukcji budowlanych – badania i rozwój technologii". Projekt został złożony w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 1.Oś priorytetowa Działanie 1.4: Wsparcie projektów celowych. Pismem z dnia [...] maja 2011r. strona została poinformowana, że projekt został w RIF pozytywnie oceniony pod względem spełnienia kryteriów formalnych i zostaje przekazany Komisji Konkursowej w celu przeprowadzenia oceny merytorycznej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. Spółka została poinformowana, że wniosek o udzielenie wsparcia został oceniony pozytywnie i uzyskał 91,67 punktów. Niestety, ze względu na wyczerpanie środków finansowych przeznaczonych na dofinansowanie projektów w ramach przedmiotowej rundy aplikacyjnej, podpisanie umowy wsparcia jest obecnie niemożliwe, gdyż do dofinansowania zostały zatwierdzone projekty, które otrzymały minimum 93 pkt. Od powyższej oceny Spółka N. wniosła protest do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Zakwestionowała w nim ocenę na etapie merytorycznym fakultatywnym co do kryterium "Poziom innowacyjności rezultatów prac badawczych", w której otrzymała 31,67 punktów na 40 możliwych do uzyskania ( skarżąca ujęła to jako "stratę" 8,33 punktów w tym kryterium). W proteście polemizowała w szczególności z oceną jednego z ekspertów, który poziom innowacyjności ocenił jako "średni", a w ocenie punktowej na 5 punktów z 20 możliwych do uzyskania. Skarżąca wskazała, że słowo średni oznacza, że ocena powinna kształtować się w okolicach 10 punktów. Zdaniem Spółki oceniający pobieżnie przestudiował tematykę projektów dotyczących systemów monitorowania konstrukcji. W dalszej części protestu skarżąca wyjaśniała różnicę pomiędzy jej projektem a projektem MONIT , na który powołał się oceniający jako na projekt zbliżony lecz znacznie bardziej innowacyjny. Pismem z dnia [...] stycznia 2012r. Narodowe Centrum Badań i Rozwoju poinformowało skarżącą, że protest nie został uwzględniony. Poinformowało także, iż w celu dokonania rzetelnego i bezstronnego rozstrzygnięcia zarzutów podniesionych w proteście w procesie rozpatrywania protestu został powołany ekspert zewnętrzny, którego opinia stanowiła podstawę wydania niniejszego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu pisma wskazano, że sam protestujący przyznaje, że jego projekt jest zbieżny merytorycznie z jednym obszarów przywołanego projektu Monit tj. z systemem monitorowania konstrukcji mostów i dróg opracowanych przez Wydział Inżynierii Lądowej Politechniki W. Zdaniem Instytucji Pośredniczącej uwzględniając wskaźniki jakościowe i ilościowe, które odróżniają produkt od występujących na rynku produktów o podobnej funkcji podstawowej nie można przyznać 10 pkt. za nowość jak sugeruje protestujący, gdyż w zakresie podkryterium nowości innowacyjność projektu należy uznać za niską. Z kolei oceniając wzrost użyteczności produktu nie można sugerować się użytecznością produktu, lecz należy brać pod uwagę praktyczną przydatność użytkową produktu oraz czy produkt osiada dodatkową funkcjonalność, czy zaspokaja inne potrzeby, czy wprowadza nowe unikalne korzyści dla odbiorcy. Analizując dane dotyczące cech użytkowych i funkcjonalnych produktów spełniających podobną funkcję podstawową istniejących na rynku docelowym produktów SHM (Structural Health Monitoring), Instytucja Pośrednicząca przychyliła się do opinii eksperta, że należy spełnianie przez produkt będący efektem realizacji projektu podkryterium wzrostu użyteczności produktu ocenić na poziomie niskim. Na powyższą ocenę wpływa dotychczasowy wysoki poziom zaangażowania przez protestującego w realizację koncepcji SHM w kraju np. monitoringu mostu w P. i mostu Ś. w W. Proponowana przez protestującego technologia oraz rozwiązania techniczne są stosowane przez niemiecki instytut badawczy BAM, czego protestujący nie kryje, jako wiodące w projekcie rozwoju technologii SHM dla elektrowni wiatrowych instalowanych na morzu. Od powyższego rozstrzygnięcia N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się w niej stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób narusz jacy prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju. Zaskarżonej informacji zarzuciła: 1. naruszenie art. 16 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, poprzez niezapewnienie równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz niezapewnienie przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, do czego doszło poprzez nieuzasadnione, arbitralne nieuwzględnienie protestu strony Skarżącej z dnia 8 września 2011r. oraz zasadności obawę w kwestii bezstronności zewnętrznego eksperta 2. naruszenie §10 pkt 2 Procedury odwoławczej w ramach POIG stanowiącą załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów POIG 2007-2012, poprzez brak szczegółowego uzasadnienia informacji w przedmiocie nieuwzględnienia protestu strony skarżącej z dnia 8 września 2011r., który to brak merytoryczno – formalny doprowadził do niemożności pełnego i rzetelnego odniesienia się przez stronę Skarżącą do argumentów powołanych przez stronę przeciwną w uzasadnieniu powyższej informacji 3. naruszenie § 9 pkt 1 Procedury odwoławczej w ramach POIG stanowiącą załącznik 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów POIG, 2007-2013, poprzez nierozpatrzenie protestu strony skarżącej z dnia 8 września 2011r. w zakreślonym terminie 4. naruszenie §14 pkt 3 w zw. z §13 Procedury odwoławczej w ramach POIG stanowiącą załącznik nr 4.4 do Szczegółowego opisu priorytetów POIG, 2007-2013, poprzez brak poinformowania strony skarżącej o ewentualnym potwierdzeniu przez eksperta zewnętrznego dokonującego oceny protestu z dnia 8 września 2011r. niewystępowania okoliczności wyłączających go z rozpatrywania protestu, co uniemożliwiło stronie skarżącej dokonanie oceny w/w eksperta pod względem jego bezstronności W odpowiedzi na skargę Narodowe Centrum Badań i Rozwoju wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczący naruszenia procedury odwoławczej, w związku z przekroczeniem terminu przewidzianego na rozpatrzenie protestu Instytucja Pośrednicząca wyjaśniła, iż zgodnie z § 9 ust. 1 i 6 Procedury odwoławczej "protest rozpatrywany jest w ciągu 70 dni roboczych od dnia wpływu protestu do Instytucji informującej o wyniku oceny wniosku o dofinansowanie projektu. Instytucja Pośrednicząca rozpatruje protest w terminie 40 dni roboczych od dnia otrzymania protestu wraz z pełną dokumentacją sprawy, nie uchybiając terminowi określonemu w ust.1". Protest złożony przez spółkę N. wpłynął do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości 08.09.2011r., natomiast do Narodowego Centrum Badań i Rozwoju 24.10.2011r. Zgodnie z powyższym zapisem procedury odwoławczej końcowy termin rozpatrzenia protestu upływał 19 grudnia 2011r , z tym że jest to termin uwzględniający zarówno termin przeprowadzenia autokontroli przez PARP, który wynosi 30 dni roboczych, jak i termin przewidziany na rozpatrzenie protestu przez Instytucję Pośredniczącą, który wynosi 40 dni roboczych od dnia wpływu protestu wraz z pełną dokumentacją sprawy. Natomiast, jak wynika z dokumentów rozstrzygnięcie protestu spółki N. sp. zo.o. zostało zatwierdzone przez Dyrektora NCBR 13.12.2011r. Jak więc wynika z powyższego termin 40 dni roboczych przewidziany na rozpatrzenie protestu przez Instytucję Pośredniczącą został zachowany. Wskazane przez stronę skarżącą opóźnienie dotyczy nie samego rozpatrzenia protestu a doręczenia informacji o wyniku rozpatrzenia protestu, bowiem pismo zawierające wynik postępowania odwoławczego zostało opatrzone datą [...] stycznia 2012r. Instytucja Pośrednicząca wyjaśniła, że w procedurze odwoławczej nie została uregulowana kwestia terminu w jakim wnioskodawca musi otrzymać od instytucji rozpatrującej środek odwoławczy informację o wyniku procedury. Jedyne na co wskazuje procedura to termin przewidziany na rozpatrzenie protestu, które w opinii IP nie jest równoznaczne z doręczeniem wnioskodawcy informacji. Instytucja Pośrednicząca (NCBR) rozpatrzyła protest w terminie, natomiast fakt, iż skierowane do wnioskodawcy pismo zostało opatrzone datą [...] stycznia 2012r. wynikł z konieczności dokonania szeregu czynności będących następstwem procesu rozpatrzenia protestu, takich jak przekazanie suplementu do Listy rankingowej Ministrowi Rozwoju Regionalnego w celu zatwierdzenia. Dopiero bowiem po otrzymaniu zatwierdzonego suplementu Instytucja Pośrednicząca mogła poinformować wnioskodawców o wyniku procedury odwoławczej. Ponadto wskazano, że termin określony w Procedurze Odwoławczej na rozpatrzenie środka odwoławczego ma charakter instrukcyjny, w związku z czym jego przekroczenie nie ma wpływu na rodzaj wydanego w danej sprawie rozstrzygnięcia.. Instytucja Pośrednicząca nie zgodziła się także z zarzutami Spółki dot. nierzetelności przeprowadzonej oceny projektu. Jej zdaniem ocena projektu skarżącej Spółki została dokonana w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, a instytucje dokonujące przedmiotowej oceny dopełniły wszystkich obowiązków. NCBR dokonujący oceny wniosku skarżącego szczegółowo ustosunkował się do zarzutów podniesionych w proteście oraz w sposób wyczerpujący wyjaśnił okoliczności, które zadecydowały o odrzuceniu wniosku. Ponadto, mając na uwadze zarzut skarżącego dotyczący niezweryfikowania przez Instytucję bezstronności eksperta zewnętrznego powołanego do oceny zarzutów podniesionych w proteście NCBiR wskazała, iż wymóg zachowania bezstronności i obiektywizmu podczas rozpatrywania środków odwoławczych znalazł normatywne odzwierciedlenie w treści art. 30b ust. 2 uzppr, gdzie ustawodawca wprost postanowił, że w rozpatrywaniu środków odwoławczych nie mogą brać udziału osoby, które na jakimkolwiek etapie były zaangażowane w ocenę projektu czy tez dokonywały czynności związanych z określonym projektem. Zasada bezstronności wymaga więc, aby w rozpatrywaniu środków odwoławczych na etapie przesądowym procedury odwoławczej nie brały udziału osoby bezpośrednio zaangażowane w procedurę konkursową, na każdym z etapów oceny. Przedmiotowa zasada nie została naruszona podczas rozpatrywania protestu złożonego przez skarżącego. Instytucja Pośrednicząca podkreśliła, iż każdy ekspert wylosowany do oceny zarzutów podniesionych w środku odwoławczym po zapoznaniu się z przesłaną ofertę wypełnia i przesyła do IP skan oświadczenia o poufności i bezstronności. Pracownik NCBiR dopiero po otrzymaniu podpisanych przez oświadczeń wysyła do eksperta komplet dokumentacji dotyczącej danego wniosku. Ponadto Instytucja Pośrednicząca zwróciła uwagę na § 15 ust. 3 Ustawy z dnia 30 kwietnia 2010r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z dnia 4 czerwca 2010r.), zgodnie z którym "dane o osobach recenzentów i ekspertów oceniających wnioski o przyznanie środków finansowych na naukę przeznaczonych na zadania określone w art. 5 nie są udostępniane wnioskodawcom". W związku z powyższym NCBiR nie może udostępniać wnioskodawcom podpisanych przez ekspertów oświadczeń. W ocenie NCBiR ocena projektu została przeprowadzona właściwie i wyczerpująco wyjaśniona, a samo subiektywne przekonanie skarżącego o niewłaściwej ocenie projektu i uzyskaniu przez niego za małej liczby punktów nie przesądza o tym, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem przepisów prawa. Tym bardziej, że projekt skarżącego został oceniony w ramach kryterium merytorycznego fakultatywnego nr 1 dosyć wysoko, gdyż otrzymał 91,67 pkt. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wobec tego, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest ocena wniosku o dofinansowanie realizacji projektu dokonana w oparciu o przepisy u.z.p.p.r., wskazać również należy, iż prawo do jej złożenia zagwarantowane zostało w przepisie art. 30c ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., zgodnie z którym po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: p.p.s.a. Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy u.z.p.p.r., ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią postanowienia u.z.p.p.r., postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Sąd nie jest jednak związany aktami prawa administracyjnego innymi niż wymienione w art. 178 Konstytucji, w tym znaczeniu, że zanim je zastosuje jako wzorzec kontroli, może i powinien badać ich zgodność z przepisami prawa powszechnie obowiązującego, a więc przede wszystkim z przepisami ustaw i Konstytucji. O ile nie stwierdzi niezgodności, powinien stosować je, jako wzorzec kontroli sądowo administracyjnej (vide: wyrok NSA z 20 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 1493/10, dostępny na stronach internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe regulacje wyznaczają kompetencję i zakres uprawnień oraz ograniczeń sądu administracyjnego w toku kontroli legalności oceny projektu przeprowadzonej przez właściwą instytucję zarządzającą w ramach ogłoszonego konkursu. Wśród tych uprawnień sąd posiada możliwość wzięcia pod uwagę faktów powszechnie znanych, nawet bez powołania się na nie przez strony, natomiast ograniczeniem dla sądu administracyjnego jest m.in. brak możliwości przeprowadzenia jakiegokolwiek dowodu poza dowodem uzupełniającym z dokumentu. Podkreślić również należy, iż sąd administracyjny nie może powołać biegłego celem uzyskania i przeprowadzenia dowodu z jego opinii w przypadku, gdy w sprawie wymagane są wiadomości specjalne. Oznacza także, że w sytuacji, gdy w toku oceny projektu dokonywanej w procesie wyboru projektów do dofinansowania uczestniczą eksperci posiadający specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym, powołani zgodnie z przepisem art. 31 u.z.p.p.r., sąd nie może wejść w rolę kolejnego eksperta i ocenić jego usług oraz wyrażonej przez niego opinii, gdyż - jak wyżej wskazano - sąd nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, takimi jak powołany ekspert, ani też nie ma możliwości powołania biegłego w celu uzyskania jego opinii, gdyż ww. przepisy regulujące sądową procedurę kontroli legalności oceny projektów nie dają sądowi podstawy prawnej do przeprowadzenia takiego dowodu. W tej sytuacji, sądowa kontrola legalności oceny projektu przeprowadzona przez właściwą instytucję pośredniczącą w ramach ogłoszonego konkursu sprowadza się do oceny prawidłowości stosowania prawa przez tę instytucję, określonego w przepisach u.z.p.p.r. oraz jej przepisów wykonawczych, jak też w programie operacyjnym (art. 19 u.z.p.p.r.), a nadto regulacji zawartych w systemie realizacji programu operacyjnego (art. 5 pkt 11 u.z.p.p.r.), określonym przez instytucję zarządzającą (art. 26 ust. 1 pkt 8 u.z.p.p.r.), jak również w regulacjach wspólnotowych dotyczących w szczególności Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Europejskiego Funduszu Spójności (vide: wyrok WSA w Szczecinie z 18.11.2009 r., sygn. akt I SA/Sz 781/09). Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez właściwe instytucje, jak również legalność działań tych instytucji podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z [...] stycznia 2012 r. o numerze [...], stwierdzić należy, iż odpowiadają one prawu, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. Ocena Sądu sprowadza się do oceny zgodności postępowania PARP i NCBiR z prawem, w tym zgodności postępowania z Procedurą odwoławczą w ramach PO IG stanowiącej załącznik 4.4 do Szczegółowego opisu Priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007-2013, Regulaminem przeprowadzania konkursu w ramach PO IG oraz Regulaminem Komisji Konkursowej. Zgodnie z § 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu ocena merytoryczna projektu dokonywana jest przez Komisję Konkursową (dalej: K.K.). Członków K.K. powołuje i odwołuje Prezes PARP, a skład zatwierdzają Instytucje Pośredniczące. W skład K.K. wchodzi Przewodniczący, Sekretarz i co najmniej 3 członków oceniających. Dodatkowo powołuje się zastępcę Przewodniczącego i zastępcę Sekretarza. W przypadku konieczności zwołania posiedzenia, dla ważności posiedzenia K.K. wymagana jest obecność Przewodniczącego lub jego zastępcy, Sekretarza lub jego zastępcy oraz co najmniej 3 członków oceniających. Ocena merytoryczna wniosku jest dokonywana niezależnie przez trzech ekspertów Komisji Konkursowej. Ocenę końcową stanowi średnia z trzech ocen indywidualnych. O powyższym stanowi § 7 ust. 2 pkt 5 Regulaminu przeprowadzenia konkursu. W niniejszej sprawie – jak wynika zarówno z dokumentacji przedłożonej przez stronę, jak również z twierdzeń Narodowego Centrum Badań i Rozwoju zawartych w odpowiedzi na skargę – ocena merytoryczna, jak i opinia w sprawie zarzutów podnoszonych w proteście dokonana została przez eksperta, a więc profesjonalisty, który zna terminologię i schematy przedsięwzięć podobnych do proponowanego w ocenianym wniosku. Wskazać jeszcze raz należy, iż ani organy ani Sąd nie jest uprawniony do kwestionowania oceny dokonanej przez członków K.K., w tym ekspertów, jeśli nie różnią się one w sposób budzący wątpliwości, a także jeśli nie zostanie stwierdzone, że naruszono regulacje w zakresie procedury konkursowej. Prawidłowo ocenić zatem należy działania organów, a co więcej zauważyć, iż NCBiR powołało dodatkowo eksperta do skontrolowania wcześniejszej oceny merytorycznej pod kątem zarzutów podniesionych w proteście. Przypomnieć należy, iż ekspert stwierdził, że protest nie jest zasadny co do wszystkich kwestionowanych kryteriów oraz uzasadnił swoje stanowisko. Kwestia kontroli oceny wniosku o dofinansowanie, dokonanej w toku konkursu przez K.K. złożoną z ekspertów, była już przedmiotem analizy sądownictwa administracyjnego. W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2010 r. o sygn. akt V SA/Wa 572/10 podkreślono, iż rolą Ministra ( tutaj Narodowego Centrum Badań i Rozwoju ) jako Instytucji Pośredniczącej jest dochowanie przewidzianej procedury oceny wniosków zmierzającej do przyznania środków, a nie dokonywanie oceny merytorycznej danego projektu. Ocena Komisji Konkursowej, ustalenia ekspertów są dla Ministra wiążące,. Stanowisko to zostało zaakceptowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21 września 2010 r. o sygn. akt II GSK 1025/10 (dostępny na wskazanej wyżej stronie internetowej). Nie są również zasadne zarzuty skargi w zakresie braku odniesienia się do zarzutów zawartych w proteście, rozpatrzenia protestu bez należytego uzasadnienia oraz przekroczenie czasu dopuszczalnego rozpatrywania protestu przez NCBiR. Odpowiedź NCBiR na protest jest prawidłowa, zawierają podjęte rozstrzygnięcie oraz jego uzasadnienie. Stwierdzić należy, iż Sąd nie dopatrzył się by odpowiedź ta zawierała oczywiste błędy logiczne czy też sprzeczne wewnętrznie stwierdzenia. Do zarzutów dot. złożenia przez eksperta zewnętrznego oświadczenia o bezstronności oraz rozpatrywania protestu przez okres przekraczający 70 dni Narodowe Centrum Badań i Rozwoju odniosło się szczegółowo w odpowiedzi na skargę i Wojewódzki Sąd Administracyjny w pełni podziela zaprezentowane poglądy. Brak jest podstaw do kwestionowania faktu, iż ekspert złożył wspomniane oświadczenie, zaś nawet gdyby doszło do przekroczenia terminu rozpatrzenia protestu to sam ten fakt nie mógłby spowodować uznania, że ocenia wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona w sposób naruszający prawo w rozumieniu art. 30c ust. 3 pkt1 uzppr. Podstawą do rozstrzygnięcia przewidzianego w wymienionym wyżej przepisie są takie naruszenia prawa ,które miały lub mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. . Z wyłożonych wyżej względów Sąd nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji wyroku.