V SA/Wa 283/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jadwiga Smołucha po rozpoznaniu w dniu 30 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] w [...] na postanowienie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 9 czerwca 2021 r. nr DFK.SPEZ.0225.426.1.2019.RW(52) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić [...] w [...] kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych w dniu 15 lipca 2021 r., pod poz. 22521. Przedmiotem skargi jest postanowienie Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia 9 czerwca 2021 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia 22 kwietnia 2021 r. o umorzeniu postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w postepowaniu zabezpieczającym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd administracyjny przed merytorycznym rozpoznaniem skargi w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność. Ustala, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do odrzucenia skargi, jakie zostały enumeratywnie wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Jednym z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której ona dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi z tej przyczyny ma miejsce wówczas, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nie objętych zakresem właściwości sądu administracyjnego albo została wniesiona w sprawie wyłączonej z zakresu właściwości tego sądu. Skarga podlega odrzuceniu, jako złożona w sprawie wyłączonej spod właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od dnia 30 lipca 2020 r.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Przepis ten zmieniony na podstawie art. 7 ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 2070) nie znajduje jednak zastosowania w niniejszej sprawie w świetle art. 25 tejże ustawy, który stanowi, że do postępowań sądowych w sprawach dotyczących postępowań egzekucyjnych i zabezpieczających, wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 7 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (a więc przed dniem 30 lipca 2020 r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. W niniejszej sprawie postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte w dniu 23 stycznia 2018 r. i nie zostało zakończone przed dniem 30 lipca 2020 r. Z powyższego wynika zatem, że zastosowanie w przedmiotowej sprawie powinien znaleźć art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. w dotychczasowym brzmieniu, które wyłącza spod kognicji sądów administracyjnych kontrolę legalności postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, których przedmiotem jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu (por. postanowienia NSA z 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OSK 1897/17; z 8 grudnia 2017 r., sygn. akt II OSK 3098/17; z 8 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 141/18 – wszystkie przytaczane w niniejszej sprawie orzeczenia sądów administracyjnych dostępne w bazie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jednocześnie zaznaczyć należy, że ograniczenie kognicji sądu w niniejszej sprawie w zakresie objętym art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. pozostaje bez istotnego wpływu na ochronę praw strony w postępowaniu egzekucyjnym, ponieważ w dalszym ciągu ma ona możliwość zaskarżania rozstrzygnięć organów egzekucyjnych (w sprawie głównej), dotyczących zgłoszonych zarzutów, zatem zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie na mocy art. 135 p.p.s.a. może podlegać kontroli w postępowaniu ze skargi na postanowienie organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji