V SA/Wa 2830/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant specjalista - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M.J. na informację zawartą w piśmie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz M.J. kwotę 440 zł (czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi z dnia 13 października 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Miasto J. (dalej strona skarżąca, wnioskodawca) jest informacja Ministra Infrastruktury i Rozwoju (dalej; Instytucja Zarządzająca, IW) zawarta w piśmie z [...] września 2014 r. nr [...], dotyczącym pozostawienia środka odwoławczego bez rozpatrzenia. Przedmiotowa informacja została wydana w następującym stanie faktycznym: Miasto J. złożyło w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. – Instytucję Wdrażającą (dalej WFOŚiGW, IW) wniosek o dofinasowanie projektu [...]. Wniosek został złożony w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko Priorytet II oś – "Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi" Działanie 2.1 "Kompleksowe przedsięwzięcia z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi za szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych". Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. wnioskodawca został poinformowany, że złożony w konkursie nr [...] wniosek o dofinansowanie projektu [...] został negatywnie oceniony przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K., pełniący rolę Instytucji Wdrażającej, gdyż nie spełnił kryteriów formalnych: • nr 5 "Kompletność wniosku" z uwagi na błędne wyliczenia arytmetyczne w tabeli H.1 i H.2.2 wniosku; • nr 6 "Wniosek posiada komplet załączników" z uwagi na brak załącznika pn. "Uchwała Zarządu Województwa, Rady Gminy lub organu założycielskiego upoważniającej do złożenia wniosku oraz przyjęcia do realizacji przedsięwzięcia" złożonego wraz z wnioskiem o dofinansowanie. Ponadto informowano, że projekt w wyniku oceny pod względem kryteriów merytorycznych I stopnia uzyskał 38 punktów. Wskazano, iż w odniesieniu do: – Kryterium merytorycznego I stopnia nr 1 – Powierzchnia zrekultywowanych składowisk, projekt uzyskał 8 punktów, gdyż łączna powierzchnia składowisk lub ich wydzielonych części poddawanych rekultywacji wynosi 19 ha. – Kryterium merytorycznego I stopnia nr 2 – Przywrócenie wartości przyrodniczej, projekt uzyskał 9 punktów, gdyż projekt obejmuje wszystkie wymienione formy rekultywacji. – Kryterium merytorycznego I stopnia nr 3 – Przygotowanie projektu – gotowość do realizacji inwestycji, projekt uzyskał 18 punktów, gdyż: • wnioskodawca posiada uregulowaną własność gruntów dla projektów liniowych, • wnioskodawca spełnia wymogi podpisania umowy o dofinansowanie, • nie został powołany Pełnomocnik ds. realizacji projektu, • wartość zadań inwestycyjnych posiadających pozwolenia na budowę w stosunku do wartości wszystkich zadań wymagających pozwoleń na budowę planowanych do realizacji wynosi 100%, • wartość kontaktów posiadających dokumentację przetargową w stosunku do całkowitej wartości kontraktów wynosi 100%. Jednocześnie poinformowano o możliwości wniesienia protestu od wyniku oceny, który należało złożyć w formie pisemnej w siedzibie Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma, a pozytywne rozpatrzenie protestu będzie podstawą do poddania wniosku ponownej ocenie. Pismo opatrzone zostało znakiem [...]. Pismem z dnia 23 lipca 2014 r. wnioskodawca wniósł protest wraz z uzasadnieniem dotyczącym przeprowadzonej oceny. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. (znak [...]) protest wnioskodawcy został odrzucony. Po analizie protestu IW stwierdziła, iż w odniesieniu do punktu będącego przedmiotem protestu tj. kryterium formalnego nr 5 "Kompletność wniosku": w złożonym wniosku inwestor przedstawił wyliczenia finansowe (tabele H.1 oraz H.2.2), które spowodowały błędne obliczenie wysokości dofinansowania oraz wysokości środków własnych. Mając na uwadze powyższe wniosek w ocenie sprawdzającego nie spełnił kryterium formalnego nr 5. W ocenie IW, beneficjent nieprawidłowo wprowadzał kwoty do Generatora Wniosków, co spowodowało błędne obliczenie wkładu wspólnotowego oraz wkładu własnego wnioskodawcy. Powyższe nastąpiło na skutek wprowadzenia do Generatora kwot, w których wartości wyrażone w złotych od wartości wyrażonych w groszach zostały oddzielone przecinkiem, zaś prawidłowo winny być oddzielone kropkami. W przypadku prawidłowego wprowadzenia kwot do generatora wniosków nie powstałyby ww. nieścisłości. W odniesieniu do punktu będącego przedmiotem protestu tj. kryterium formalnego nr 6 "Wniosek posiada komplet załączników", wskazano, iż zgodnie z punktem 23 ppkt 10 Regulaminu konkursu nr [...], Inwestor zobowiązany był do przedłożenia: "Uchwały Zarządu Województwa, Rady Gminy lub organu założycielskiego upoważniającej do złożenia wniosku oraz przyjęcia do realizacji przedsięwzięcia". Do wniosku dołączona została uchwała Rady Miejskiej Nr [...] z [...] maja 2014 r. przyjmująca Wieloletnią Prognozę Finansową na lata 2014-2024 z której wynikało, iż wnioskowane przedsięwzięcie przewidziane zostało do realizacji. Nie jest to upoważnienie do złożenia wniosku o dofinansowanie ze środków POIŚ. Inwestor wraz z uzupełnieniem wniosku przedłożył projekt wymaganej uchwały upoważniającej Prezydenta Miasta J. do złożenia wniosku. Potwierdzona za zgodność z oryginałem kserokopia odpisu uchwały Rady Miejskiej w J. nr [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. (uchwała podjęta po terminie składania wniosków o dofinansowanie, który upłynął 9 czerwca 2014 r.) została przedłożona do Funduszu w dniu 2 lipca 2014 r. Wskazano, iż zgodnie z pkt 36 Regulaminu konkursu nr [...] uzupełnienie przez beneficjenta dokumentów wymaganych na etapie oceny formalnej i merytorycznej I stopnia, co do zasady, może dotyczyć tylko dokumentów uzyskanych do dnia zakończenia składania wniosków w ramach niniejszego konkursu. W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszczalne jest przedłożenie dokumentu uzyskanego po dniu zakończenia składania wniosków, o ile dokument jest uzyskiwany od innego organu a wnioskodawca dołożył należytej staranności występując odpowiednio wcześniej o jego uzyskanie. Przesłanki te w niniejszej sprawie nie zachodzą, co uniemożliwia przyjęcie przedłożonej 2 lipca 2014 r. uchwały. Pismo to zawierało pouczenie, iż wnioskodawcy przysługuje prawo do wniesienia odwołania od powyższej informacji. Wskazano w nim, iż odwołanie powinno zostać złożone w formie pisemnej w terminie 7 dni od dnia doręczenia informacji o rozpatrzeniu protestu do Instytucji Zarządzającej – Ministerstwa Rozwoju Regionalnego za pośrednictwem instytucji rozpatrującej protest (Instytucji Pośredniczącej – Ministerstwa Środowiska) zgodnie z art., 2 ust. 1 i 2 oraz 5 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (DZ. U. z 2013 r., poz. 714) i Komunikatem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 lipca 2008 r. w sprawie listy programów operacyjnych na lata 2007-2013 i przysługujących w ich ramach środków odwoławczych oraz instytucji właściwych do ich rozpatrzenia (MP z 2013 r., poz. 574). Odwołanie od negatywnego rozpatrzenia protestu powinno spełniać warunki określone w art. 30 b ust. 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., poz. 712 z późn. zm.) i zawierać: 1) oznaczenie właściwej instytucji zarządzającej, do której jest wnoszony; 2) dane wnioskodawcy; 3) numer wniosku o dofinasowanie; 4) wskazanie wszystkich kryteriów wyboru projektu, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, wraz z uzasadnieniem; 5) wskazanie wszystkich zarzutów o charakterze proceduralnym w zakresie przeprowadzonej oceny wraz z uzasadnieniem; podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej do jego reprezentowania, z załączeniem oryginału lub wierzytelnej kserokopii dokumentu poświadczającego umocowanie takiej osoby do działania w imieniu wnioskodawcy. Równocześnie poinformowano, iż zgodnie z art. 30 ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (DZ.U. z 2009 r., poz. 712 z późn. zm.) rozpatrzeniu nie podlega środek odwoławczy, który mimo prawidłowego pouczenia o prawie do wniesienia środka odwoławczego został wniesiony: 1) po terminie, 2) do niewłaściwej instytucji, 3) przez przedmiot inny niż wskazany w art. 29 ust. 2 pkt 2, 4) bez spełnienia wymogów określonych w art. 30 b ust. 6. Wyjaśniono też, że podczas trwania procedury odwoławczej wnioskodawcy mają obowiązek niezwłocznego zawiadomienia o zmianie adresu, pod którym doręczane są pisma. W razie zaniedbania tego obowiązku przez wnioskodawcę, pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. (znak: [...]), strona skarżąca skierowała do IŻ POIiŚ odwołanie, w którym zakwestionowała podjęte przez WFOŚiGW rozstrzygnięcie dotyczące odrzucenia projektu z postepowania konkursowego z powodu niespełnienia przez projekt kryteriów formalnych: nr 5 Kompletność wniosku oraz nr 6 Wniosek posiada komplet załączników. Pismem z dnia [...] września 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju poinformował wnioskodawcę, iż odwołanie pozostawia się bez rozpatrzenia. Wskazano w nim, iż wniosek pt. [...] został zgłoszony w odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wniosków w konkursie nr [...] w ramach 2 priorytetu Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko: Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi działanie 2.1 Kompleksowe przedsięwzięcia z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi ze szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych". W wyniku weryfikacji spełnienia wymogów formalnych odwołania IZ POIiŚ stwierdziła, że w treści odwołania nie został zawarty numer wniosku o dofinansowanie, którego dotyczyło rozpatrzenie protestu, pomimo że wnioskodawca został prawidłowo pouczony w rozpatrzeniu protestu z dnia [...] sierpnia 2014 r. o brzmieniu art. 30 b ust. 6 oraz 30 b ust. 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 2 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Minister wskazał, iż zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu i jest on wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej. W myśl art. 30 b ust. 11 pkt 4 ww. ustawy jak wskazał protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30 a ust. 3, został wniesiony bez spełnienia wymogów określonych w art. 30 b ust. 6 pkt 3 ustawy tj. w jego treści nie został wskazany numer wniosku o dofinasowanie. Podniósł, iż zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013, w ramach określonego programu operacyjnego, przysługują środki odwoławcze w postaci protestu albo protestu i odwołania, wnoszone do właściwej instytucji rozpatrującej te środki, jakie obowiązywały dla danego programu operacyjnego przed dniem wejścia w życie ustawy. Wyjaśnił, iż w art. 2 ust. 6 ww. ustawy wskazano, że do odwołań, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 b ust. 5-8, 10 i 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym tą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2. Zgodnie zaś z Komunikatem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 lipca 2013 r. w sprawie listy programów operacyjnych na lata 2007-2013 i przysługujących w ich ramach środków odwoławczych oraz instytucji właściwych do ich rozpatrzenia (M.P. 2013, poz. 576), w ramach procedury wyboru projektów konkursowych w Programie Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko wnioskodawcom przysługują środki odwoławcze w postaci: protestu i odwołania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 30 b ust. 11 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 6 ustawy o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, gdzie zawarty jest obowiązek, aby odwołanie spełniało wymogi formalne określone w art. 30 b ust. 6 ustawy odwołanie wnioskodawcy nie spełnia przesłanki określonej w art. 30 b ust. 6 pkt 3 ustawy – tj. zawarcia w jego treści numeru wniosku o dofinasowanie – w związku z czym IZ POIiŚ zobowiązana jest do pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia. Miasto J. pismem z dnia 13 października 2014 r. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. rozstrzygnięcie odwoławcze. W skardze zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. punktu 26 Regulaminu konkursu poprzez błędne uznanie, że wnioskowi o dofinasowanie został nadany numer oraz naruszenie art. 30 b ust. 11 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2014 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez przyjęcie, że złożone odwołanie podlegało pozostawieniu bez rozpatrzenia z powodu braku numeru wniosku o dofinasowanie. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, iż na poszczególnych etapach weryfikacji wniosku, oraz w licznie prowadzonej między stronami korespondencji nie pojawił się zarzut braku posługiwania się numerem wniosku. W informacjach Instytucji Wdrażającej w przedmiocie oceny projektu Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. posługiwał się jedynie numerem konkursu nie zaś numerem wniosku. Numer wniosku nigdy nie został nadany. Tymczasem zgodnie z punktem 26 Regulaminu Konkursu Program Operacyjny Infrastruktura i Środowisko, Oś priorytetowa II - Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi, Działanie 2.1 – Kompleksowe przedsięwzięcia z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi ze szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych: IP II rejestruje wnioski nadając im numer będący rozwinięciem numeru konkursu o nazwę instytucji oraz numer projektu wg wzoru: nr konkursu/nazwa instytucji wdrażającej/nr projektu (np. [...]). Powyższy wymóg nie został spełniony, gdyż tak podczas rejestracji wniosku, jak i w toku jego późniejszej weryfikacji nie został mu nadany numer. Wnioskodawca posługiwał się numerem konkursu do identyfikacji korespondencji kierowanej przez siebie do instytucji oceniających projekt. Okoliczność ta nie była traktowana jako uchybienie, zwłaszcza, iż skarżący nie miał możliwości posługiwania się numerem wniosku. Zaskarżonej informacji zarzucono również naruszenie art. 30 b ust. 11 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 2 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju oraz art. 30 b, ust. 6 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W konsekwencji jak wskazano trudno zgodzić się, iż złożone odwołanie nie spełniało wymogów, o których mowa w art. 30 b ust. 6 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju bowiem skarżący nie miał możliwości posłużenia się innym oznaczeniem indywidualizującym złożone odwołanie niż numer konkursu. Większa konkretyzacja przedmiotu sprawy poprzez wskazanie w odwołaniu numeru wniosku o dofinasowanie nie była możliwa z uwagi na jego brak. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutu, iż wnioskowi o dofinasowanie nie został nadany numer, stwierdził iż wnioskowi został nadany numer [...], co potwierdza pismo Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...] października 2014 (znak: [...]) stanowiące złącznik nr 1 do pisma. Z uwagi na fakt, iż rejestr wniosków na charakter wewnętrzny, a ponieważ ostateczny numer wniosku na podstawie pkt 44 Regulaminu konkursu jest nadawany wyłącznie projektom po pozytywnej ocenie formalnej i merytorycznej I stopnia, w korespondencji ze skarżącym i innymi wnioskodawcami nie był on używany, jednakże każdy wnioskodawca mógł uzyskać numer wniosku o dofinasowanie na żądanie wyrażone w dowolnej formie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przepis art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (j.t. Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm., zwanej dalej u.z.p.p.r.) stanowi, że po wyczerpaniu postepowania odwoławczego przed właściwą instytucją oraz w przypadku, o którym mowa w art. 30 i pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 30 b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu i jest on wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej. W art. 30 b ust. 11 pkt 4 ustawy wskazano, że protest nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli mimo prawidłowego pouczenia, o którym mowa w art. 30 a ust. 3, został wniesiony bez spełnienia wymogów określonych a art. 30 b ust. 6 pkt 3 ustawy, tj. w jego treści nie został wskazany numer wniosku o dofinasowanie. Zgodnie zaś z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 19 kwietnia 2013 r. o zmianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w przypadku programów operacyjnych na lata 2007-2013, w ramach określonego programu operacyjnego, przysługują środki odwoławcze w postaci protestu i odwołania, wnoszone do właściwej instytucji rozpatrującej te środki, jakie obowiązywały dla danego programu operacyjnego przed dniem wejścia w życie powołanej ustawy. W art. 2 ust. 6 ww. ustawy wskazano, że do odwołań, o których mowa w ust. 4, stosuje się odpowiednio przepisy art. 30 b ust. 5-8, 10 i 11 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z uwzględnieniem ust. 2. Zgodnie z Komunikatem Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 8 lipca 2013 r. w sprawie listy programów operacyjnych na lata 2007-2013 i przysługujących w ich ramach środków odwoławczych oraz instytucji właściwych do ich rozpatrzenia (M.P. 2013,poz. 576), wydanym na mocy art. 2 ww. ustawy, w ramach procedury wyboru projektów konkursowych w Programie Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko wnioskodawcom przysługują środki odwoławcze w postaci: protestu i odwołania. Tym samym na podstawie art. 30 b ust. 11 pkt 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 2 ust. 6 ustawy o zamianie ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, istnieje obowiązek, aby odwołanie spełniło wymogi formalne określone w art. 30 b ust. 6 ustawy. Zgodnie z treścią pkt 26 Regulaminu Konkursu Programu Infrastruktura i Środowisko Oś II Gospodarka odpadami i ochrona powierzchni ziemi, Działanie 2.1 – Kompleksowe przedsięwzięcia z zakresu gospodarki odpadami komunalnymi ze szczególnym uwzględnieniem odpadów niebezpiecznych: IP II rejestruje wnioski nadając im numer będący rozwinięciem konkursu o nazwę instytucji oraz numer projektu wg wzoru: nr konkursu/nazwa instytucji wdrażającej/nr projektu (np. [...]). Pkt 44 tego regulaminu stanowi, iż po dokonaniu oceny formalnej i merytorycznej I stopnia właściwa IP II nadaje każdemu projektowi, który pozytywnie przeszedł ocenę wg. Kryteriów formalnych i merytorycznych I stopnia jednoznacznie identyfikujący numer krajowy wg. formatu określonego w Wytycznych w zakresie warunków gromadzenia i przetwarzanie danych w formie elektronicznej oraz wprowadza go do właściwego systemu informatycznego. Z treści pisma z dnia [...] października 2014 r. Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. (znak: [...]) wynika, iż rejestr wniosków ma charakter wewnętrzny, ponieważ ostateczny numer wniosku na podstawie pkt 44 Regulaminu konkursu jest nadawany wyłącznie projektom po pozytywnej ocenie formalnej i merytorycznej I stopnia. W korespondencji ze skarżącym i innymi wnioskodawcami nie był on używany, jednakże każdy wnioskodawca mógł uzyskać numer wniosku o dofinasowanie na żądanie wyrażone w dowolnej formie. Z powyższym stanowiskiem nie sposób się jednak zgodzić. Nadanie numeru złożonemu wnioskowi należy do Instytucji Wdrażającej. Organ ten w korespondencji z Wnioskodawcą posługiwał się numerami [...] - (braki wniosku) oraz [...] (odrzucenie protestu). Nie można zatem zgodzić się za stanowiskiem Ministra Infrastruktury i Rozwoju, iż wnioskodawca z jednej strony mógł uzyskać numer wniosku na żądanie wyrażone w dowolnej formie, a z drugiej, iż rejestr wniosków ma charakter wewnętrzny, ponieważ ostateczny numer wniosku na podstawie pkt 44 Regulaminu konkursu nadawany jest projektom po pozytywnej ocenie formalnej i merytorycznej I stopnia i w korespondencji ze skarżącą nie był używany. Sąd podziela zatem zarzuty skargi odnośnie naruszenia przepisu art. 30 b ust. 11 w zw. z art. 2 ust. 2 ust. 116 oraz art. 30 b ust. 6pkt 3 u.z.p.p.r., tym samym dopatrując się w takim sposobie zakończenia oceny wniosku naruszenia prawa, przy czym w myśl art. 30 c ust. 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju konkluzja taka jest wystarczająca do przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia, bez konieczności badania, czy uchybienia mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Należy przy tym podkreślić, że wskazane naruszenia spowodowały, że uniemożliwiona została merytoryczna kontrola zapadłego rozstrzygnięcia. Z uwagi na zaistniałe naruszenie prawa w postaci art. 30 a ust. 3 u.z.p.p.r. zasadnym było skierowanie projektu do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju. W toku ponownego rozpatrywania sprawy Instytucja Zarządzająca winna zatem przeprowadzić procedurę odwoławczą ze wszystkimi wymogami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju a także Procedury Odwoławczej oraz Regulaminu konkursu. Mając powyższe na uwadze, Sąd w wyroku stwierdził, że ocena spornego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Ministrowi Infrastruktury i Rozwoju , za podstawę przyjmując art. 30 c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. O kosztach postępowania rozstrzygnięto, za podstawę biorąc art. 200 p.p.s.a.