V SA/Wa 284/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-03-06

Skład orzekający: Dorota Mydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdzającej nieważność decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, ze względu na ryzyko wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wykonanie zaskarżonej decyzji, skutkujące koniecznością zwrotu kwoty dofinansowania i potencjalnym zbyciem składników majątku, może spowodować trudne do odwrócenia skutki finansowe dla skarżącej spółki, w tym niemożność realizacji zobowiązań kredytowych. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 PPSA, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa stwierdzającą nieważność decyzji w sprawie przyznania płatności. Wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że jej wykonanie doprowadzi do zachwiania płynności finansowej, utraty źródła utrzymania i szkód trudnych do odwrócenia. Spółka powołała się na orzecznictwo NSA potwierdzające takie przesłanki do wstrzymania wykonania.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi F. sp. z o.o. w L. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... listopada 2013 r. Nr ... w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję opisaną w komparycji postanowienia strona wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W dniu 28 lutego 2014 r. strona złożyła pismo, w którym wskazała, że wykonanie przedmiotowej decyzji z uwagi na wysokość kwoty w zakresie udzielonej pomocy doprowadzi do zachwiania lub utraty płynności finansowej, co w konsekwencji skutkować może koniecznością zaprzestania prowadzonej działalności gospodarczej. Szkoda wyrządzona wykonaniem tej decyzji nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego (wyegzekwowanego) świadczenia, ani tez nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu z uwagi na daleko idący charakter szkód, które dotkną skarżącą w związku z wykonaniem decyzji. Strona powołała się także na postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 r. FZ 136/04, w którym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzenia działalności gospodarczej i w konsekwencji utratą przez skarżącą jedynego źródła utrzymania stanowi spełnienie obu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – dalej: ppsa], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 §3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W ocenie Sądu wykonanie przedmiotowej decyzji skutkujące zmuszeniem skarżącej do zbycia składników majątku w celu zwrotu kwoty dofinansowania mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zakup składników tego majątku wiązał się z koniecznością zaciągnięcia zobowiązań kredytowych, których - jak słusznie podaje skarżąca - nie będzie w stanie realizować w przypadku wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa postanowił jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło