V SA/Wa 284/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska – Jóźków, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2017 r. sprawy ze skargi P. na informację zawartą w piśmie Ministra Infrastruktury i Budownictwa ze stycznia 2017 r. (bez daty dziennej) nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; 1. stwierdza że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa, 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz P. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z 30 listopada 2015 r. powołana przez Wojewodę [...] Wojewódzka Komisja do spraw oceny wniosków o dofinansowanie odrzuciła wniosek, Powiatu L. (dalej strona, skarżąca) o dofinansowanie projektu pod nazwą ,,Przebudowa dróg powiatowych w miejscowościach ,,P." z uwagi na to, iż nie spełniał on warunków formalnych. Zdaniem Komisji wnioskodawca powinien do wniosku dołączyć wymagane prawem zezwolenia w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane uprawniające go do realizacji inwestycji drogowej, o dofinansowanie której się ubiega. Wskazano, że uprawnionym do realizacji tej inwestycji może być wyłącznie zarządca drogi wnioskujący o jej dofinansowanie w ramach Programu. Z dokumentów załączonych do wniosku, w tym z decyzji administracyjnych oraz dokumentacji projektowej wynika, to jak wskazała, że podmiotem uprawnionym do realizacji inwestycji jest Gmina Ś.. Tym samym stwierdzenie, iż Powiat L. posiada niezbędną dokumentację projektową oraz wymagane prawem decyzje i uzgodnienia pozwalające na wykonanie zaplanowanej inwestycji" było niezgodne ze stanem faktycznym. Pismem z 4 grudnia 2015 r. skarżąca wezwała Komisję do usunięcia naruszenia prawa, poprzez uchylenie czynności odrzucenia i poddanie wniosku ocenie merytorycznej. Na to wezwanie udzielono stronie odpowiedzi, którą doręczono wnioskodawcy w dniu 18 grudnia 2015 r. Pismem z 11 stycznia 2016 r. skarżąca wniosła skargę na pismo odrzucające jej wniosek do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 r. sygn. akt III SA/Wr 181/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Powiatu L. na czynność Wojewody [...]-Komisji do oceny wniosków o dofinansowanie zadań realizowanych w ramach programu wieloletniego z dnia 30 listopada 2015 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie zadania. Sąd pierwszej instancji odrzucając skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazał na brak wyczerpania środków odwoławczych określonych w ustawie z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (jednolity tekst: Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm. – dalej "u.z.p.p.r."). W ocenie Sądu odrzucenie wniosku z przyczyn formalnych należało zakwalifikować, jako negatywną ocenę, o której mowa w art. 30b ust. 2 pkt 1 uzppr. Organ rozpatrywał wniosek strony skarżącej między innymi w oparciu o Regulamin Działania Komisji Powołanej do oceny wniosków o dofinansowanie zadań w ramach programu wieloletniego pod nazwą "Program Rozwoju Gminnej i Powiatowej Infrastruktury Drogowej na lata 2016-2019". Z Regulaminu tego wynika, jak wskazał, że ocena projektu następuje zarówno pod kątem formalnym, jak i merytorycznym. Ocena pod kątem formalnym stanowi pierwszy etap kwalifikowania wniosku o dofinansowanie. Przejście do kolejnego etapu oceny, czyli oceny merytorycznej, uzależnione było więc od pozytywnego przejścia oceny formalnej (spełnienie kryteriów formalnych). Wniosek strony skarżącej został negatywnie zaopiniowany przez Komisję i dlatego nie dokonano jego oceny na kolejnym etapie, czyli na etapie merytorycznym. Sytuację taką zdaniem Sądu należało zakwalifikować, jako negatywną ocenę projektu. Zdaniem Sądu definiując pojęcie negatywnej oceny w art. 30b ust. 2 pkt 1 uzppr ustawodawca wskazał, że ma ona miejsce między innymi w przypadku nie spełnienia kryteriów wyboru projektu i z tego powodu nie może być skierowana do kolejnego etapu oceny. Z przepisu tego nie wynika przy tym, że brak spełnienia kryteriów ograniczony jest jedynie do kryteriów merytorycznych i tylko z tych powodów wniosek nie zostaje poddany ocenie na kolejnych etapach. Podkreślił, że zakres normowania tego przepisu obejmuje klasę wszystkich sytuacji, w których dany projekt nie został zakwalifikowany do dofinansowania albo nie został skierowany do następnego etapu oceny ze względu na reguły (kryteria) oceny zawarte w danym systemie realizacji. Obejmuje on zatem wszystkie przypadki oceny "merytorycznej" lub oceny "formalnej" wskazane w tym przepisie Organ powinien zatem rozpoznać złożone w dniu 4 grudnia 2015 r. pismo, jako protest. Wówczas wyczerpana zostałaby procedura odwoławcza przewidziana w art. 30b uzppr i tym samym zostałaby otwarta możliwość wniesienia skargi do sądu, zgodnie z trybem przewidzianym w art. 30c uzppr. Z tego ostatniego przepisu bowiem wynika, że skarga może zostać wniesiona dopiero po wyczerpaniu postępowania odwoławczego. W skardze kasacyjnej działająca w imieniu Wojewody [...] Komisja do oceny wniosków o dofinansowanie zadań realizowanych w ramach programu wieloletniego pn. Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019" zarzuciła Sądowi pierwszej instancji na podstawie art. 174 pkt 1 ppsa naruszenie: prawa materialnego przez błędną wykładnię art. 15 ust. 4 pkt 1 i pkt 2 uzppr polegającą na braku rozróżnienia, a tym samym utożsamianiu programów rozwoju z programami operacyjnymi i w konsekwencji błędne zastosowanie art. 30b ust. 1 ustawy poprzez uznanie przez Sąd pierwszej instancji , że określony w art. 30b ust.1 ustawy protest jako środek odwoławczy przysługiwał stronie skarżącej w postępowaniu z wniosku o dofinansowanie zadania pn "Przebudowa dróg powiatowych w miejscowościach Parszowice – Zaborów", a pismo strony skarżącej z 4 grudnia 2015 r. należało uznać za protest w rozumieniu art. 30b ust.1 ustawy, podczas gdy protest jako środek odwoławczy obowiązuje jedynie w odniesieniu do programów operacyjnych. Na podstawie art. 174 pkt 2 ppsa wyrokowi Sądu I instancji zarzucono naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj.: - art. 58 § 1 pkt 6 ppsa w związku z art. 30c ust.1 uzppr poprzez odrzucenie skargi Powiatu [...] z powodu niewyczerpania przez skarżącą postępowania odwoławczego określonego w art. 30b ustawy jako określonego w art. 30c ust 1 ustawy warunku wniesienia skargi do WSA w sprawie, w której warunek ten nie miał zastosowania; -art. 58 § 1pkt 1 ppsa w związku z art. 3 § 2 i § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 5 ppsa poprzez nieodrzucenie skargi skarżącej z powodu braku właściwości sądu administracyjnego do rozpatrzenia sprawy będącej przedmiotem skargi jak i braku zdolności sądowej strony przeciwnej –tj. Komisji. W odpowiedzi na skargę Powiat L. wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 roku sygn. akt II GSK 3385/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone postanowienie zarówno co do treści rozstrzygnięcia jak i motywów go uzasadniających było prawidłowe. Podobnie wykładnia zaskarżonych przepisów prawa materialnego wskazanych w skardze kasacyjnej nie budziła zastrzeżeń. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż istotnie ustawodawca mówiąc w art. 30b ust.2 pkt 1ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju o negatywnej ocenie podał, że ma ona miejsce między innymi w przypadku niespełnienia kryteriów wyboru projektu i który z tego powodu nie może być skierowany do kolejnego etapu oceny. Jednakże z powyższej regulacji nie wynika, że niespełnienie kryteriów projektu jest ograniczone wyłącznie do przyczyn natury merytorycznej i że tylko z tych powodów projekt zostaje wyeliminowany od rozpoznania na kolejnych etapach. Zakres unormowania tego przepisu, obejmuje wszystkie sytuacje, w których dany projekt nie został skierowany do kolejnego etapu oceny, czyli zarówno przypadki oceny merytorycznej jak i oceny formalnej. Wobec tego odrzucenie wniosku z powodu braków formalnych oznacza jego negatywną ocenę i związane z nią skutki przewidziane w ustawie. Skutkiem tym jest możliwość uruchomienia przez wnioskodawcę procedury odwoławczej, o której mowa w art. 30b uzppr. W niniejszej sprawie strona nie wyczerpała wspomnianego trybu odwoławczego, toteż skargę należało w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucić. Pismem z dnia 14 października 2016 roku skierowanym do Ministra Infrastruktury i Budownictwa Wojewoda [...] wskazał, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2016 roku jest prawomocne, wobec czego zgodnie z art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz. 718 ze zm.) wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W konsekwencji powyższego, pismo Powiatu L. z dnia 4 grudnia 2015 roku zgodnie ze wskazaniami Sądu, powinno zostać rozpatrzone jako protest w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2006 roku o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2016 roku, poz. 383 ze zm.). Protest zaś jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej. Podniósł, iż zgodnie z definicją legalną określoną w art. 5 pkt 2 ustawy pod pojęciem ,,instytucji zarządzającej" należy rozumieć : właściwego ministra, ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego lub, w przypadku regionalnego programu operacyjnego, zarząd województwa, odpowiedzialnych za przygotowanie i realizację programu operacyjnego. W związku z tym, iż organem odpowiedzialnym za realizację programu wieloletniego pn. ,,Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019" (§ 3 uchwały nr 154/2015 Rady Ministrów z dnia 8 września 2015 roku) jest minister właściwy do spraw transportu to instytucją zarządzającą, w myśl powołanych przepisów ustawy jest Minister Infrastruktury i Budownictwa. Wobec tego Wojewoda [...] – Komisja do oceny wniosków o dofinansowanie zadań realizowanych w ramach programu wieloletniego uznała za uzasadnione przekazanie protestu Powiatu L. dotyczącego wniosku o dofinansowanie zadania pn. ,,Przebudowa dróg powiatowych w miejscowościach P." wraz z dokumentacją sprawy Ministrowi Infrastruktury i Budownictwa, jako podsiadającego status instytucji zarządzającej celem jego rozpatrzenia. Pismem ze stycznia 2017 roku (bez daty dziennej) Minister Infrastruktury i Budownictwa pozostawił pismo z dnia 4 grudnia 2015 roku – protest w rozumieniu art. 30b ustawy o polityce rozwoju, bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, iż Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019, został ustanowiony na mocy uchwały nr 154/2015 Rady Ministrów z dnia 8 września 2015 roku w sprawie ustanowienia programu wieloletniego pod nazwą "Program rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019" i jest programem wieloletnim oraz programem rozwoju w rozumieniu ustawy o polityce rozwoju (por. pkt III Programu). Zgodnie z § 3 ww. uchwały oraz pkt VII Programu organem zarządzającym oraz nadzorującym i koordynującym realizację Programu jest minister właściwy do spraw transportu. Ministrem kierującym działem transport jest obecnie Minister Infrastruktury i Budownictwa zgodnie z § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2015 roku w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury i Budownictwa (Dz. U. poz. 1907 i 2094). A zatem Minister Infrastruktury i Budownictwa, jako organ odpowiedzialny za realizacje w rozumieniu art. 25 pkt 2 ustawy o polityce rozwoju, jest również właściwy do rozpatrzenia protestu złożonego przez Powiat L. Podkreślił, że Program przewiduje udzielanie jednostkom samorządu terytorialnego dotacji celowych z budżetu państwa na dofinansowanie zadań własnych w zakresie budowy, przebudowy lub remontu dróg powiatowych i gminnych, o których mowa w art. 42 ust. 2 pkt 5b ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 198, 1609 i 1985). Wyjaśnił, iż szczegółowe warunki i tryb udzielania ww. dotacji reguluje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 marca 2009 r. w sprawie udzielania dotacji celowych dla jednostek samorządu terytorialnego na przebudowę, budowę i remonty dróg powiatowych i gminnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 316 i z 2016 r., poz. 1451). Wobec tego, iż jest to dotacja celowa stosuje się również odpowiednie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1870 i 1984).  W 2016 roku jak wskazał, maksymalny limit wydatków budżetu państwa w ramach Programu wyniósł 800 000 000 zł. Podział przeznaczonej na dotacje kwoty wydatków budżetu państwa pomiędzy województwa uwzględnia rozmiar sieci dróg lokalnych, liczbę ludności województwa w odniesieniu do ludności kraju oraz udziału powierzchni ogólnej województwa w powierzchni ogólnej kraju, a także stosunek wartości przeciętnej ogólnokrajowej PKB na mieszkańca oraz wartość PKB na mieszkańca w województwie (na podstawie danych GUS za 2012 r.). Wyjaśnił, iż zgodnie z podziałem przeznaczonych na dotacje kwot wydatków budżetu państwa pomiędzy województwa, województwo [...] w 2016 r. otrzymało środki w wysokości 46 870 207 zł. Na liście rankingowej zatwierdzonej przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w dniu 19 stycznia 2016 r. znajdowało się 37 zadań na drogach powiatowych oraz 65 zadań na drogach gminnych. Zgodnie z decyzją Ministra Finansów znak: [...] z dnia [...] marca 2016 r. całość zagwarantowanych dla województwa dolnośląskiego środków została rozdysponowana i przypisana do konkretnych zadań zgodnie z ww. listą rankingową. Na dzień 21 października 2016 r. jak podniósł, czyli w dacie wpływu do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa pisma Wojewody [...] z dnia 14 października 2016 r., do którego załączono protest Powiatu L. z dnia 4 grudnia 2015 r., Wojewoda nie dysponował niewykorzystanymi środkami, a dofinansowanie otrzymało jedynie 19 zadań na drogach powiatowych i 25 zadań na drogach gminnych. Data wpływu pisma Wojewody została wskazana z uwagi na treść art. 154 ustawy o finansach publicznych, który reguluje kwestię podziału rezerw celowych. Zgodnie z treścią ust. 1 ww. przepisu Minister Finansów dokonuje podziału rezerw celowych nie później niż do dnia 15 października danego roku. Po tym terminie można wprawdzie dokonywać korekt wydanych przez Ministra Finansów "Decyzji w sprawie zmian w budżecie państwa na rok 2016" do dnia 15 listopada, ale tylko w przypadku zmiany klasyfikacji budżetowej (art. 154 ust. 8 ustawy o finansach publicznych). Oznacza to, że wszystkie korekty, które nie powodują zmiany klasyfikacji budżetowej (czyli przesunięcia kwot pomiędzy paragrafami klasyfikacji budżetowej) muszą zostać dokonane przez Ministra Finansów do dnia 15 października danego roku. Do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wpłynęła zmieniona Lista nr 4 wniosków zakwalifikowanych do dofinansowania w roku 2016 z budżetu państwa w ramach Programu, zaakceptowana przez Wojewodę [...] w dniu 2 listopada 2016 r. oraz sporządzony na jej podstawie wniosek o kolejną korektę decyzji Ministra Finansów w sprawie zmian w budżecie państwa na rok 2016 dla woj. dolnośląskiego (pismo z [...] listopada 2016 r., sygn. [...]). Przedłożone zmiany były efektem oszczędności powstałych po rozstrzygnięciu postępowań przetargowych w kwocie 399 987,00 zł. na zadaniach realizowanych na drogach powiatowych. Jednakże, ze względu na ograniczenie przewidziane w art. 154 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, powstałe oszczędności mogłyby zostać przeznaczone na sfinansowanie zadań na drogach powiatowych wyłącznie w przypadku, gdyby powstały przed dniem 15 października br. W analogicznym okresie, w zakresie zadań na drogach gminnych, w wyniku rozstrzygniętego postępowania przetargowego, nie wygenerowano tak znacznych oszczędności umożliwiających zmianę klasyfikacji budżetowej. W związku z tym przedmiotem ww. wniosku o korektę decyzji Ministra Finansów była zmiana klasyfikacji budżetowej polegająca na "zwiększeniu" w ramach zadań realizowanych na drogach gminnych (rozdział 60016, paragraf 6330), a zmniejszeniu w ramach zadań realizowanych na drogach powiatowych (rozdział 60014, paragraf 6430). Po dniu 15 października 2016 roku w ramach edycji Programu na rok 2016, Wojewoda [...] nie ma więc formalnej możliwości dysponowania środkami, w ramach przyznanego dla województwa limitu środków, ponieważ zgodnie z przepisami przywołanego powyżej art. 154 ustawy o finansach publicznych, po tej dacie można było dokonywać wyłącznie zmian skutkujących zmianą klasyfikacji budżetowej, a taka zmiana nastąpiła wyłącznie w związku z przesunięciem środków z zadań realizowanych na drogach powiatowych na zadanie realizowane na drogach gminnych. Zmiana klasyfikacji w drugą stronę (przesunięcie środków z zadań realizowanych na drogach gminnych na zadania realizowane na drogach powiatowych) nie miała natomiast miejsca. Ww. kwota alokacji dla województwa została rozdysponowane na konkretne zadania, zgodnie z klasyfikacją budżetową, co zostało ostatecznie usankcjonowane w decyzji Ministra Finansów znak : [...] z dnia [...] listopada 2016 roku. Wskazał zatem, że zgodnie z art. 30i pkt 1 ustawy o polityce rozwoju, w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej alokacja na realizację działania lub priorytetu, zostanie wyczerpana, właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Powiat L. wniósł w oparciu o art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 30b ust. 1 i art. 30i pkt 1 w związku z art. 25 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W uzasadnieniu skargi rozwinął powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Budownictwa wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje : Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. 2016, poz. 718 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2, natomiast w myśl § 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 87, poz. 712 z późn. zm., zwanej dalej "ustawą" lub "uzppr"), której artykuł 30c ust. 1 stanowi, że po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c ustawy. Według art. 30c ust. 3 ustawy, w wyniku rozpatrzenia skargi sąd administracyjny może: uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Uwzględniając przytoczone kryteria oceny zaskarżonych aktów administracyjnych przez sądy administracyjne, należy podkreślić, iż skarga zasługiwała na uwzględnienie. W dokonanej ocenie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji należy wykazać, iż rozpoznawana sprawa była już przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu i przez Naczelny Sąd Administracyjny. Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu (sygn. akt III SA/Wr 181/16) odrzucił skargę Powiatu L. na czynność Wojewody [...] - Komisji do oceny wniosków o dofinansowanie zadań realizowanych w ramach programu wieloletniego z dnia 30 listopada 2015 roku w przedmiocie odrzucenia wniosku o dofinansowanie zadania. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2016 roku Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II GSK 3385/16) oddalił skargę kasacyjną na to postanowienie. Zgodnie z art. 170 ppsa orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Istota mocy wiążącej prawomocnego orzeczenia sądu wyraża się w tym, że także inne sądy i inne organy państwowe, w wypadkach przewidzianych w ustawie – także inne osoby, muszą brać pod uwagę fakt istnienia oraz treść prawomocnego orzeczenia sądu. Interpretując uzasadnienia wymienionych postanowień stwierdzić należy, iż przesądzone w nich zostało, że przewidziany przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, tryb odwoławczy od negatywnej oceny projektu, ma zastosowanie do projektów realizowanych w ramach programu operacyjnego - Programu rozwoju gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019. Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny projektu, przysługuje środek odwoławczy w postaci protestu. Protest jest wnoszony do właściwej instytucji zarządzającej, natomiast z ust. 2 art. 30b przywołanej ustawy - w jej rozumieniu - negatywną oceną, jest ocena w zakresie spełniania przez projekt kryteriów zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący, w ramach której: 1) projekt nie uzyskał minimum punktowego lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być zakwalifikowany do dofinansowania lub skierowany do kolejnego etapu oceny; 2) projekt uzyskał minimum punktowe lub spełnił kryteria wyboru projektów, umożliwiające zakwalifikowanie go do dofinansowania, jednak dofinansowanie nie jest możliwe z uwagi na wyczerpanie w ramach konkursu przeznaczonych na ten cel środków, o których mowa w art. 29 ust. 2 pkt 3. Negatywną oceną, co zostało przesądzone, było pismo z dnia 30 listopada 2015 roku, a protestem - pismo strony z 4 grudnia 2015 roku. Przepis art. 30b ust. 2 ustawy pozostawał w ścisłym związku z art. 30i. Zgodnie z treścią art. 30i w przypadku gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej, alokacja na realizację działania lub priorytetu, o której mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2 zostanie wyczerpana : -właściwa instytucja zarządzająca pozostawia protest bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 30c; -sąd uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. Tylko stwierdzenie braku środków na realizacje działania lub priorytetu danego programu operacyjnego stanowi podstawę do pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w trybie art. 30i pkt 1 uzppr. W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał, iż nie został wykazany fakt wyczerpania alokacji w rozumieniu art. 30i uzppr. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ze stycznia 2017 roku (bez daty dziennej) pozostawiającego protest bez rozpoznana wynika, iż zgodnie z podziałem przeznaczonych na dotacje kwot wydatków budżetu państwa pomiędzy województwa, województwo dolnośląskie w 2016 r. otrzymało środki w wysokości 46 870 207 zł. Na liście rankingowej zatwierdzonej przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa w dniu 19 stycznia 2016 r. znajdowało się 37 zadań na drogach powiatowych oraz 65 zadań na drogach gminnych. Zgodnie z decyzją Ministra Finansów z dnia [...] marca 2016 r. całość zagwarantowanych dla województwa dolnośląskiego środków została rozdysponowana i przypisana do konkretnych zadań zgodnie z ww. listą rankingową. Wskazano, iż na dzień 21 października 2016 r., w dacie wpływu do Ministerstwa Infrastruktury i Budownictwa pisma Wojewody [...] z dnia 14 października 2016 r., do którego załączono protest Powiatu L. z dnia 4 grudnia 2015 r., Wojewoda nie dysponował niewykorzystanymi środkami, a dofinansowanie otrzymało jedynie 19 zadań na drogach powiatowych i 25 zadań na drogach gminnych. Wskazano, iż zgodnie z ust. 1 art. 154 ustawy o finansach publicznych Minister Finansów dokonuje podziału rezerw celowych nie później niż do dnia 15 października danego roku. Po tym terminie, jak wskazano można wprawdzie dokonać korekt wydanych przez Ministra Finansów "Decyzji w sprawie zmian w budżecie państwa na rok 2016" do dnia 15 listopada, ale tylko w przypadku zmiany klasyfikacji budżetowej (art. 154 ust. 8 ustawy o finansach publicznych). Oznaczało to, zdaniem Ministra, że wszystkie korekty, które nie powodują zmiany klasyfikacji budżetowej (czyli przesunięcia kwot pomiędzy paragrafami klasyfikacji budżetowej) muszą zostać dokonane przez Ministra Finansów do dnia 15 października danego roku. Do Ministra Infrastruktury i Budownictwa wpłynęła Lista zmieniona nr 4 wniosków zakwalifikowanych do dofinansowania w roku 2016 z budżetu państwa w ramach Programu, zaakceptowana przez Wojewodę [...] w dniu 2 listopada 2016 roku oraz sporządzony na jej podstawie wniosek o kolejną korektę decyzji Ministra Finansów w sprawie zmian w budżecie państwa na rok 2016 dla woj. [...]. Należy zauważyć, iż zgodnie z § 2 uchwały Nr 154/2015 Rady Ministrów z 8 września 2015 roku wydatki budżetu państwa na realizację gminnej i powiatowej infrastruktury drogowej na lata 2016-2019 wyniosą 4. 000 000 000 zł. Biorąc pod uwagę, iż warunkiem zastosowania art. 30i w niniejszej sprawie było całkowite wyczerpanie alokacji, a z uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia wynikało, iż brak środków dotyczy jedynie roku 2016, zdaniem Sądu brak jest podstaw do zastosowania w sprawie przepisu art. 30i pkt 1 u.z.p.p.r. Uzasadnienie rozstrzygnięcia ze stycznia 2017 roku dotyczyło pierwszego roku obowiązywania Programu. Skoro w niniejszej sprawie przesądzone zostało, iż w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, to tylko całkowite wyczerpanie alokacji uzasadniałoby pozostawienie protestu z dnia 4 grudnia 2015 roku, bez rozpatrzenia. Rozstrzygnięcie zatem zawarte w piśmie ze stycznia 2017 roku, nie może zyskać aprobaty sądu administracyjnego. Skoro Sąd stwierdził, że alokacja na realizację działania nie została wyczerpana, to protest strony powinien zostać rozpatrzony. Przy ponownym zatem rozpoznaniu sprawy organ wyda rozstrzygnięcie, w którym odniesie się do zarzutów protestu. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 1 uzppr uwzględnił skargę i orzekł, jak w punkcie sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 i 3 p.p.s.a., zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.