V SA/Wa 2849/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Asesor WSA - Joanna Gierak (spr.), Protokolant - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia ... października 2007 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz odmowy rozpatrzenia wniosku w zakresie umorzenia należności z tytułu nieopłaconych składek w części finansowanej przez ubezpieczonych; postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu... listopada 2007 r. J. P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa ZUS z ... października 2007 r. Pismem z ... marca 2008 r. skarżący cofnął skargę, podając w uzasadnieniu tego wniosku, iż uległa zmianie jego sytuacja zawodowa i liczy na poprawę swojej sytuacji materialnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Kierujac się powyższym Sąd stwierdził, iż w sprawie brak jest podstaw do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, tym samym wniosek skarżącego w tym zakresie należało uznać za wiążący i skuteczny. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.