V SA/Wa 2849/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Robert Żukowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. P. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 11 lipca 2025 r. nr 1418/2025 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek postanawia: odrzucić skargę. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 26 września 2025 r. (k. 1 akt sąd.) wezwano Stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez podanie nr PESEL. Wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone w trybie podwójnej awizacji w dniu 25 października 2025 r. (koperta z adnotacją doręczyciela k. 31 akt sąd.) brak formalny skargi nie został usunięty w ustawowym terminie do 30 października 2025 r. ani w terminie późniejszym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ), dalej: p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (zob. uchwała NSA z 3.07.2023r. II GPS 3/22). W niniejszej sprawie Skarżący został wezwany wskazania nr PESEL czego w zakreślonym terminie nie wykonał. Wyjaśnić tutaj należy, iż wezwanie do usunięcia braku skargi zostało doręczone Skarżącemu w trybie art. 73 § 1-4 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Z kolei w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Przesyłka zawierająca wezwanie do podania nr PESEL została skierowana do Skarżącego na jego adres wskazany w skardze i była ona awizowana po raz pierwszy w dniu 9 października 2025 r., a po raz drugi 17 października 2025 r. Oznacza to, że zgodnie z art. 73 § 1 w zw. z art. 73 § 4 p.p.s.a. skutek doręczenia przesyłki zaktualizował się z upływem dnia 23 października 2025 r. i należy go datować właśnie na ten dzień. W tym miejscu należy dodać, że doręczenie uregulowane w art. 73 p.p.s.a. może mieć miejsce w razie niemożności doręczenia pisma w sposób właściwy. Fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia. Doręczenie jest oparte na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Oznacza to, że skuteczność doręczenia dokonanego w tym trybie zależy w szczególności od prawidłowego zawiadomienia adresata o pozostawieniu pisma, które może być odebrane. W rozpoznawanej sprawie wezwanie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do usunięcia braków formalnych skargi zostało nadane jako przesyłka polecona na adres wskazany w skardze. Z adnotacji poczynionych na potwierdzeniu odbioru oraz na kopercie, w których znajdowało się wezwanie wynika, że pismo Sądu nie mogło zostać doręczone osobiście. Jednocześnie ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, gdzie doręczyciel umieścił zawiadomienie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej na okres wskazany w art. 73 § 1 p.p.s.a. W miejscu określającym na druku wskazanie informacji o umieszczeniu zawiadomienia o przesyłce zaznaczono wyraźnie: "w oddawczej skrzynce pocztowej", a więc w miejscu dopuszczonym zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. Dalej zaznaczono na kopercie, iż po umieszczeniu w placówce pocztowej, przesyłki nie doręczono, gdyż nie podjęto jej z tej placówki w terminie. Tym samym pomimo upływu terminu zakreślonego przez Przewodniczącego Wydziału do uzupełnienia braku formalnego, brak ten nie został uzupełniony. W konsekwencji przedmiotowej skardze nie można nadać dalszego merytorycznego biegu bowiem Sąd w świetle ww. regulacji zobligowany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia