V SA/Wa 285/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi M. A. W. na informację zawartą w piśmie Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę. M.A. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca") złożyła w dniu 21 października 2016r. w Wojewódzkim Urzędzie Pracy w W. wniosek o dofinansowanie projektu o numerze [...] pod tytułem "K." w konkursie nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] 2014-2020, VIII Osi priorytetowej Rozwój rynku pracy, Działanie 8.3 Ułatwianie powrotu do aktywności zawodowej osób sprawujących opiekę nad dziećmi do lat 3, Poddziałanie 8.3.1 Ułatwianie powrotu do aktywności zawodowej. Pismem z 9 grudnia 2016 r. Wojewódzki Urząd Pracy poinformował Stronę, że jej wniosek został odrzucony na etapie oceny formalnej. Powodem odrzucenia było niespełnienie kryteriów dostępu: • Kryterium formalnego nr 6: "Zgodność projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie z Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] 2014-2020 oraz Działaniem/Poddziałaniem opisanym w SzOP RPO WM" Jak wyjaśnił organ we wniosku wskazano jedynie jedną grupę osób, mianowicie osoby pozostające bez zatrudnienia i sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3, nie uwzględniono natomiast grupy osób fizycznych powracających na rynek pracy po urlopach macierzyńskich, rodzicielskich sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3. • Kryterium dostępu nr 4: "W przypadku pobierania opłat od opiekuna prawnego, oplata nie stanowi więcej niż 20% bieżących kosztów związanych ze świadczeniem usług opieki nad dziećmi do lat 3 w formie żłobka, w klubie dziecięcym, u dziennego opiekuna i niani" Z informacji podanych we wniosku wynika, jak podkreślił organ, że prowadzący placówkę będzie pobierał od rodziców opłaty pełne za wyżywienie dziecka w wysokości 6 PLN brutto dziennie, co przy średniej 21 dni w miesiącu daje 126 PLN. Powyższe dane dają średnią opłat, która nieznacznie przekracza 20% bieżących kosztów związanych ze świadczeniem usługi opieki nad dziećmi do lat 3 w klubie dziecięcym, co jest niezgodne z warunkiem kryterium dostępu nr 4. • Kryterium dostępu nr 5: "Projekt zapewnia osiągnięcie Wskaźnika rezultatu bezpośredniego na minimalnym poziomie, odpowiednio do grup docelowych: a) liczba osób, które powróciły na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka, po zakończeniu programu - 80%; b) liczba osób pozostających bez pracy, które znalazły pracę lub poszukują pracy po zakończeniu programu - 70% ". We wniosku, jak wskazał organ nie uwzględniono wskaźnika: liczba osób, które powróciły na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka, po zakończeniu programu - 80%. Ta grupa nie została ujęta w grupie docelowej projektu. Strona zgodnie z zawartym w piśmie pouczeniem złożyła protest wobec wskazanej oceny wniosku. Wyjaśniła, że nie poruszyła we wniosku kwestii kobiet, które po urlopach macierzyńskich powracają na rynek pracy, gdyż projekt nie realizuje wskaźników w tym zakresie. Ponadto jak wskazała protestująca, odnosząc się do oceny kolejnego kryterium, refundacja poniesionych kosztów za wyżywienie dziecka przebywającego w klubie dziecięcym jest ustalana jako stawka dzienna, a zastosowanie stawki miesięcznej jest niemożliwe, gdyż na dzień przygotowania wniosku o dofinansowanie nie ma pewności, czy każde dziecko objęte wsparciem w ramach projektu będzie codziennie korzystało z zajęć w klubie dziecięcym. Pismem z [...] stycznia 2017r., nr [...], Wojewódzki Urząd Pracy w W., pełniący rolę Instytucji Pośredniczącej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] poinformował Stronę, że protest został rozpatrzony negatywnie. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kryterium formalnego nr 6 organ stwierdził, że Wnioskodawca chcąc realizować projekt w ramach przedmiotowego konkursu zobowiązany jest skierować wsparcie bezpośrednio do osób fizycznych powracających na rynek pracy po urlopach macierzyńskich, rodzicielskich sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz do osób pozostających bez zatrudnienia i sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3. Przy tym Wojewódzki Urząd Pracy wyjaśnił, że nie ma możliwości wyboru grupy osób jaką obejmie się wsparciem w projekcie, tymczasem Wnioskodawca objął wsparciem jedynie osoby pozostające bez zatrudnienia i sprawujące opiekę nad dziećmi do lat 3, w związku z tym nie spełnił ww. kryterium i tym samym projekt nie może otrzymać dofinansowania. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kryterium dostępu nr 4 organ uznał, że Wnioskodawca nie zamieścił metodologii sposobu wyliczenia miesięcznej opłaty pobieranej od opiekunów prawnych dziecka, a osoby oceniające wniosek nie mogą domyślać się założeń oraz intencji osoby składającej wniosek. Zabrakło w ocenie organu wymaganej deklaracji, że opłata nie będzie większa niż 20% bieżących kosztów związanych ze świadczeniem usług opieki nad dziećmi do lat 3 w formie żłobka, w klubie dziecięcym, u dziennego opiekuna i niani, jednak taką metodologię Wnioskodawca przedstawił w złożonym proteście i organ uznał, że wniosek spełnia kryterium dostępu nr 4. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego kryterium dostępu nr 5 organ zauważył, że Wnioskodawca założył wartość wskaźnika rezultatu Liczba osób pozostających bez pracy, które znalazły pracę lub poszukują pracy po zakończeniu programu, na poziomie wyższym niż wymagane 70%, tj. 20 osób (cała grupa docelowa), natomiast wskaźnik Liczba osób, które powróciły na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka, po zakończeniu programu jego wartość docelowa wynosi 0. Jednak wartość docelowa ww. wskaźnika, tj. Liczba osób, które powróciły na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka, po zakończeniu programu nie może wynosić 0. Wnioskodawca, jak podkreślił Wojewódzki Urząd Pracy, chcąc realizować projekt w ramach przedmiotowego konkursu zobowiązany jest skierować wsparcie bezpośrednio do obydwu ww. grup osób. W analizowanym przypadku wniosek nie spełnia kryterium dostępu nr 5 i nie może zostać skierowany do dalszej oceny, a tym samym uzyskać dofinansowania. Zgodnie z zawartym pouczeniem strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozpatrzenie protestu w zakresie oceny kryterium nr 5 i 6. W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że zgodnie z zapisami regulaminu konkursu w punkcie 6 - wskaźniki pomiaru stopnia osiągnięcia założeń projektu, Wnioskodawca jest zobowiązany do wskazania wartości docelowych dla wszystkich obligatoryjnych wskaźników rezultatu i produktu. W przypadku, gdy w związku z założeniami projektu, wskaźnik określony jako obligatoryjny nie będzie faktycznie realizowany, należy go również wybrać i wskazać wartość docelową 0, co też w ocenie Skarżącej zostało zrobione w części C 2.1.1. wniosku o dofinansowanie - Wskaźniki realizacji celu - wskaźnik rezultatu nr 4 cyt.: "Liczba osób, które powróciły na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka, po opuszczeniu programu". Skarżąca podkreśliła, że wniosek o dofinansowanie projektu nie porusza kwestii związanych z kobietami, które po urlopach macierzyńskich powracają na rynek pracy, gdyż projekt nie realizuje wskaźników w tym zakresie. Nie jest zatem zrozumiała sytuacja, w której oceniający wskazują brak realizacji dwóch kryterium, gdy ich stanowisko jest sprzeczne z zasadami dokumentacji konkursowej, które ustanowiła IP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy w zw. z art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 61 ust. 8 ustawy sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie. Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego – w tym przypadku Regionalnego Programu Operacyjny Województwa [...] na lata 2014-2020 oraz Regulamin konkursu nr [...]. Projekt Skarżącej został odrzucony z powodu niespełnienia dwóch – powiązanych ze sobą – kryteriów formalnych : nr 6 (Zgodność projektu opisanego we wniosku o dofinansowanie z Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] 2014-2020 oraz Działaniem/Poddziałaniem opisanym w SzOP RPO WM ) i nr 5 ( Projekt zapewnia osiągnięcie Wskaźnika rezultatu bezpośredniego na minimalnym poziomie odpowiednio dla grup docelowych : a) liczba osób , które powróciły na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka po zakończeniu programu -80%; b) liczba osób pozostających bez pracy , które znalazły pracę lub poszukują pracy po zakończeniu programu - 70%). Zgodnie z Regulaminem konkursu ocena formalna jest oceną 0-1, gdzie 0 oznacza niespełnienie kryterium, a 1 spełnienie. Projekty, które nie spełniają kryteriów wyboru projektów tj. kryteriów formalnych oraz kryteriów dostępu są odrzucane na etapie oceny formalnej. W Regulaminie zapisano, że projekty realizowane w ramach Osi Priorytetowej VIII Rozwój rynku pracy , Działanie 8.3 Ułatwianie powrotu do aktywności zawodowej osób sprawujących opiekę nad dziećmi do lat 3 , Poddziałanie 8.3.1 Ułatwianie powrotu do aktywności zawodowej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 skierowane są bezpośrednio do: - osób fizycznych powracających na rynek pracy po urlopach macierzyńskich , rodzicielskich sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat; - osób pozostających bez zatrudnienia i sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3. Nie ulega wątpliwości, że Skarżąca skierowała swój projekt tylko do jednej z powyższych grup docelowych - osób pozostających bez zatrudnienia i sprawujących opiekę nad dziećmi w wieku do lat 3. Uznała bowiem, że nie ma obowiązku objęcia projektem obu grup osób . W ocenie Sądu nie jest to stanowisko słuszne. Grupa docelowa została bowiem w dokumentach programowych oraz dokumentacji konkursowej zdefiniowana jako składająca się z obu rodzajów osób wyżej wymienionych. W definicji grupy docelowej nie zostało użyte słowo "lub" ( czy też równoważne znaczeniowo ) , które pozwalałoby na uznanie, że ubiegający się o dofinansowanie może wybrać tylko jedną z alternatyw. W związku z powyższym Skarżąca mylnie odczytała założenia projektu i w rezultacie projekt nie spełnił kryterium formalnego nr 6 . Konsekwencją tego jest niespełnienie wskaźnika rezultatu czyli kryterium nr 5 . , gdyż w przypadku osób, które powróciły do pracy po przerwie związanej z urodzeniem/wychowaniem dziecka wpisany został wskaźnik 0, podczas gdy wymagany był minimum 80%. Skoro obie grupy osób stanowią łącznie grupę docelową projektu, to oczywiście nie można uznać, że spełniony musi być tylko jeden ze wskaźników rezultatu, jak twierdzi Skarżąca. Konkludując należy stwierdzić, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zaś Organ w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy zobowiązujących do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnienia wnioskodawcom równego dostępu do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.