V SA/Wa 2850/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o cofnięcie prawa pomocy w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: cofnąć prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu - P.K. - prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Jednocześnie odmówiono przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, z uwagi na treść art. 239 pkt 1 lit e) p.p.s.a., zgodnie z którą nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Wnioskiem z 12 czerwca 2008 r. P.K. zwrócił się o cofnięcie przyznanego mu prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 póz. 1270) w art. 263 przewiduje możliwość cofnięcia przyznanego stronie prawa pomocy. O cofnięciu takim orzeka wojewódzki sąd administracyjny postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie z art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W ocenie Sądu przepis ten należy interpretować szeroko, nie ograniczając pojęcia "okoliczności" wyłącznie do oceny sytuacji majątkowej strony. Jednocześnie należy zauważyć, iż strona, której udzielono prawa pomocy, może sama zrzec się tego uprawnienia, a zatem złożyć wniosek o cofnięcie przyznanego prawa pomocy (v. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, str. 636). W niniejszej sprawie skarżący złożył stosowny wniosek, tym samym zrezygnował z fachowej pomocy przyznanej przez Sąd. W takiej sytuacji można mówić o zmianie okoliczności w rozumieniu art. 249 p.p.s.a., bowiem podstawową przesłanką przyznania prawa pomocy jest wniosek strony. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 263 w zw. z art. 249 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.