V SA/Wa 2858/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA - Joanna Zabłocka Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.) Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak Protokolant - ref. staż. Anna Głowacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty nienależnie pobranej dotacji przedmiotowej: 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz J. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] kwotę 3551 zł ( trzy tysiące pięćset pięćdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Skargowej w [...] określił J. S., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", przypadającą do zwrotu kwotę nienależnie pobranej dotacji przedmiotowej do posiłków sprzedawanych w barze mlecznym "[...]" w [...] - za czerwiec 2009 r. w wysokości 37.786 zł. W uzasadnieniu decyzji organ przywołał wyniki przeprowadzonej w okresie lipiec - sierpień 2013 r. kontroli działalności gospodarczej prowadzonej przez J. S. - w zakresie prawidłowości rozliczeń dotacji przedmiotowych do posiłków sprzedawanych w barze mlecznym w 2009 r. Z protokołu kontroli, doręczonego Stronie w dniu 13 sierpnia 2013 r., wynika, że J. S.: - nie ujmował w ewidencji ilościowo-wartościowej surowców zużytych do przygotowania posiłków niektórych surowców wymienionych w zał. Nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie stawek, szczegółowego sposobu i trybu udzielania i rozliczania dotacji przedmiotowych do posiłków sprzedawanych w barach mlecznych (Dz.U. Nr 112, poz. 760) – tzn. octu winnego, octu balsamicznego, musztardy, soli, sosu sojowego, sosu sojowo-grzybowego i majonezu; - przyjął do kalkulacji niektórych potraw cenę octu w wys. 21,79 zł lub 23,04 zł za litr; - nie przedstawił kopii paragonów fiskalnych dokumentujących sprzedaż w kontrolowanym okresie, co uniemożliwiło dokonanie weryfikacji cen sprzedaży oraz rozchodu z magazynu. Jako podstawę prawną swej decyzji Dyrektor Izby Skargowej powołał art. 130 ust. 7 i art. 169 ust. 5 ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.). W odwołaniu od decyzji Dyrektora Izby Skargowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. J. S. zarzucił organowi I instancji naruszenie przepisów postępowania poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpoznania całego materiału dowodowego, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego i nienależytego uzasadnienia decyzji oraz naruszenie przepisów prawa materialnego a w szczególności zastosowanie przepisów ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. Zdaniem Strony zastosowanie w sprawie powinna mieć ustawa o finansach publicznych z 30 czerwca 2005 r., wobec treści art. 113 § 1 ustawy -przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz.U. Nr 157, poz.1241). Decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...], Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skargowej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy nie podzielił stanowiska Strony odnośnie nieprawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy. Minister Finansów zajął także jednoznaczne stanowisko, iż przepisy ustawy o finansach publicznych z 2005 r. ostatecznie utraciły swą moc 31 grudnia 2013 r., co wynika z treści art. 85 ustawy wprowadzającej. Nadto przepis art. 113 tej ustawy nie ma zastosowania do wszczętych po 1 stycznia 2010 r. postępowań prowadzonych przez dyrektora izby skarbowej – jako organu pierwszej instancji oraz dysponenta środków publicznych w sprawie określenia kwoty nienależnie pobranej dotacji przypadającej do zwrotu. W skardze z dnia 8 września 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2014 r. J. S. wnosił o uchylenie decyzji obu organów zarzucając naruszenie: 1. art. 7, 77 § 1, 75 i 80 kodeksu postępowania administracyjnego polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpoznaniu całego materiału dowodowego, w tym na nieprzesłuchaniu w charakterze świadków pracowników Skarżącego, na okoliczności związane z przygotowywaniem posiłków, sporządzaniem kalkulacji i rozliczaniem dotacji za 2009 r.; wydanie decyzji sprzecznej ze słusznym interesem społecznym i słusznym interesem obywateli; 2. art. 8 w zw. z art. 107 § 3 kpa polegające na nienależytym uzasadnieniu decyzji i brakiem działania dla pogłębiania zaufania; przede wszystkim niewyjaśnienie przyczyn niezastosowania art. 113 § 1 przepisów wprowadzające ustawę o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r.; 3. art. 113 § 1 przepisów wprowadzające ustawę o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. poprzez jego niezastosowanie; 4. art. 169 ust. 1 pkt 2 obowiązującej ustawy o finansach publicznych poprzez uznanie, że Skarżący zobowiązany jest do zwrotu nienależnie pobranej dotacji, podczas gdy nie pobrał on dotacji na ocet winny; 5. § 1 pkt 3, § 2 ust. 1 i § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2006 r. w sprawie stawek, szczegółowego sposobu i trybu udzielania i rozliczania dotacji przedmiotowych do posiłków sprzedawanych w barach mlecznych poprzez uznanie, iż ocet winny był wymieniony w załączniku jako surowiec, do którego stosuje się marżę. W uzasadnieniu Skarżący powtórzył argumenty podnoszone w odwołaniu akcentując zarzut niezastosowania ustawy o finansach publicznych z dnia 30 czerwca 2005 r. pomimo, że dotacja była wypłacona przed wejściem w życie obowiązującej ustawy o finansach publicznych. Wskazał, iż jego zdaniem ocet winny nie był przyprawą w rozumieniu rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2006 r., a nadto do tego octu nie pobrał w czerwcu 2009 r. dotacji. W czerwcu 2009 r. w barze stosowany był bowiem ocet balsamiczny, co udowodnić może wyłącznie zeznaniami świadków, którego to dowodu organ, wbrew wnioskowi Strony, nie przeprowadził. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. Dokonując oceny, czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie go z obrotu prawnego Sąd stwierdził, że skarga J. S. jest zasadna. Przede wszystkim Sąd podnosi, iż w rozpoznawanej sprawie, zgodnie ze stanowiskiem Strony, winny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.). Wynika to wprost z: - bezspornego faktu, iż dotacja na czerwiec 2009 r. została Skarżącemu udzielona (tu zarówno przydzielona jak i przekazana) przed wejściem w życie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r., t.j. przed dniem 1 stycznia 2010 r., - jednoznacznego brzmienia przepisu art. 113 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1241 z późn. zm.). Zgodnie z dyspozycją ust. 1 art. 113 u.w.u.f.p. zwrot dotacji następuje według przepisów dotychczasowych, tj. przede wszystkim na podstawie art. 144–146 u.f.p. z 2005 r. w odniesieniu do dotacji udzielonych z budżetu państwa oraz na podstawie art. 190 w zw. z art. 145 i 146 u.f.p. z 2005 r. w odniesieniu do dotacji udzielonych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Odwoływanie się przez organ do treści art. 85 ustawy wprowadzającej jest całkowicie niezasadne. | Za komentatorem (Ludmiła Lipiec - Warzecha, Komentarz do art.85 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę o finansach | |publicznych) należy wyjaśnić, iż ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. | |Nr 157, poz. 1241 z późn. zm.)– składa się z trzech rozdziałów: rozdział 1 "Przepisy ogólne", rozdział 2 "Zmiany w przepisach | |obowiązujących" oraz rozdział 3 "Przepisy uchylające, przejściowe, dostosowujące i końcowe" . Art. 85 zamieszczony jest w rozdziale 3| |i dotyczy zasad i terminów reorganizacji jednostek sektora finansów publicznych, kwestii utrzymania w mocy przepisów wykonawczych | |wydanych na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 z późn. zm.) oraz przepisów | |wskazujących tryb właściwy do zakończenia spraw objętych ustawą o finansach publicznych, wszczętych i niezakończonych do dnia 31 | |grudnia 2009 r., w zmienionym stanie prawnym. | |Zarzut zastosowania przepisów niewłaściwej ustawy o finansach publicznych jest najdalej idący i jego uwzględnienie przesądza o | |uchyleniu zaskarżonej decyzji. | |Niemniej Sąd wskazuje, iż jakkolwiek podziela stanowisko organu, co do tego, że na gruncie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia | |20 czerwca 2006 r. w sprawie stawek, szczegółowego sposobu i trybu udzielania i rozliczania dotacji przedmiotowych do posiłków | |sprzedawanych w barach mlecznych i załącznika nr 1 do tego rozporządzenia ocet winny należało uznawać za przyprawę a więc surowiec, | |do którego stosuje się marżę – to zasadnie Strona w skardze podnosi naruszenie przez organ przepisów postępowania. Z art. 75 § 1 | |k.p.a. wynika, iż jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W| |szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny. | |Wbrew wnioskom Strony organ nie przeprowadził dowodu z przesłuchania wskazywanych przez Skarżącego świadków na okoliczności związane | |ze stosowaniem w spornym okresie octu balsamicznego i a priori przyjął te zeznania za nie mające wpływu na ustalenie stanu | |faktycznego sprawy. | |W toku ponownego rozpoznawania sprawy organ winien uwzględnić wyrażone wyżej stanowisko prawne i uwagi do prowadzonego postępowania. | |Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 152 i 200 prawa o | |postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w wyroku. | | |