V SA/Wa 2891/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie. Pismem z dnia 19 listopada 2007 r. K. O. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] września 2007 r. Skarżący wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2008 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 28 maja 2008 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 czerwca 2008 r. Pismem z dnia 26 czerwca 2008 r. (data złożenia w Sądzie) skarżący z uwagi na koszty sądowe cofnął wniesioną skargę i zwrócił się o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należało potraktować jako dopuszczalne i wiążące, a tym samym uznać za skuteczne. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.