V SA/Wa 2896/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi A. K. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia [...] marca 2010 r. wniesionej przez A. K. (zwanego dalej Skarżącym) jest pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] dotyczące odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Stan sprawy przedstawia się następująco: W dniu [...] stycznia 2010 r. do Z. Oddziału Regionalnego ARiMR w S. wpłynął wniosek Skarżącego o dofinansowanie w kwocie 9587,50 zł w zakresie środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013". Wniosek otrzymał numer [...]. Skarżący zrealizował projekt polegający na budowie przyłącza wody wraz z nową kanalizacją sanitarną na nieruchomości gruntowej zabudowanej, której jest współwłaścicielem. Nieruchomość ta stanowiąca morską przystań rybacką w M. znajduje się w granicach przystani morskiej w M. Pismem [...] z [...] stycznia 2010 r. znak [...] poinformowano Skarżącego o odmowie przyznania pomocy finansowej w zakresie środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Organ stwierdził, iż wnioskującemu nie może zostać przyznana pomoc finansowa, z uwagi na fakt, że osoby fizyczne nie kwalifikują się do otrzymania wsparcia w ramach przedmiotowego środka. Powyższe rozstrzygnięcie znalazło oparcie w art. 14 ust 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72 , poz. 619 ) oraz § 25 ust 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 3 - Środki służące wspólnemu interesowi, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013" (Dz. U. Nr 161, poz. 1285) – dalej: rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2009 r. Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. wezwał Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa do usunięcia naruszenia prawa. Prezes ARiMR pismem z dnia [...] marca 2010 r. znak [...] poinformował Skarżącego o negatywnym wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia prawa. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu jako naruszającego prawo oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż rozstrzygnięcie organu wydane zostało na podstawie błędnej wykładni § 25 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 września 2009 r. Wbrew twierdzeniom organu Skarżący spełniał bowiem warunki określone tym przepisem jako podmiot zarządzający portem lub przystanią. Zdaniem skarżącego użyte w treści ww. rozporządzenia sformułowanie odnosi się bowiem do definicji portu zawartej w ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz.U. z 2002 r. Nr 110, poz. 967 ze zm.). Niezależnie od powyższego Skarżący podniósł, iż przepis §25 powołanego rozporządzenia jest sprzeczny z ustawą z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U nr 72 , poz. 619 ze zm.), gdyż zawarta w art. 19 ustawy delegacja nie upoważnia Ministra Rolnictwa do zawężającego określenia kręgu ewentualnych beneficjentów środków pochodzących z przedmiotowego programu pomocowego. W ocenie skarżącego krąg ten określony został w sposób sprzeczny z treścią art. 9 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. oraz treścią rozporządzeń unijnych. W tym stanie rzeczy Skarżący zawarł w skardze wniosek o wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Trybunału Konstytucyjnego z następującymi pytaniami prawnymi: - “Czy przepisy zawarte w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 3- Środki służące wspólnemu interesowi, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013" (Dz. U. nr 161, poz. 1285), a w szczególności § 25 tego rozporządzenia jest zgodny z normami prawnymi zawartymi w ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U nr 72 , poz. 619) oraz - " Czy normy prawne zamieszczone w ww. rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 25 września 2009 r. oraz ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego są zgodne z Rozporządzeniem Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 223 z dnia 15 sierpnia 2006 r.) oraz Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 498/2007 z dnia 26 marca 2007 r. w sprawie szczegółowych zasad wykonywania rozporządzenia Rady (WE) 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L. 120 z 10 maja 2007 r.). W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na fakt, iż zaskarżono pismo, na które nie służy skarga do sądu administracyjnego, odrzucenie skargi z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu lub o oddalenie skargi, w całości podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił przywrócić Skarżącemu termin do wniesienia skargi na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa administracyjnego i toczącego się przed nim postępowania prowadzącego do oceny, czy zaskarżone akty lub czynności z zakresu administracji publicznej odpowiadają prawu i czy postępowanie poprzedzające ich wydanie nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu administracji ani naruszenia norm prawa materialnego ani też naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby skutkować uwzględnieniem skargi. Rozpoznawana sprawa dotyczy złożonego [...] stycznia 2010 r. przez Skarżącego w Z. Oddziale Regionalnym ARiMR wniosku o dofinansowanie w zakresie środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Wskazać należy, że zasady przyznawania pomocy finansowej na realizację środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" objętego osią priorytetową 3 - Środki służące wspólnemu interesowi zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013" – stanowiącego załącznik do obwieszczenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lipca 2009 r. w sprawie Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (M. P. Nr 51, poz. 739), zostały określone w: - Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 223 z 15.08.2006; zwanym dalej jako: "rozporządzenie 1198/2006" ), w którym ustanowiono Europejski Fundusz Rybacki (dalej zwany "EFR") oraz określono ramy wsparcia wspólnotowego na rzecz zrównoważonego rozwoju sektora rybactwa, obszarów zależnych głównie od rybactwa, a także rybołówstwa śródlądowego, - Rozporządzeniu Komisji (WE) nr 498/2007 z dnia 26 marca 2007 r. ustanawiającym szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1198/2006 w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. Urz. UE L 120 z 10.05.2007, zwanym dalej jako: "rozporządzenie 498/2007"). Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia nr 1198/2006 Komisja i państwa członkowskie zapewniają spójność pomocy udzielanej z EFR z politykami, priorytetami i działaniami Wspólnoty oraz jej komplementarność z innymi instrumentami finansowymi Wspólnoty. Ta spójność i komplementarność znajduje swoje odbicie w programie operacyjnym, który stosownie do art. 17 ust. 1 rozporządzenia, jest opracowywany przez każde z państw członkowskich w celu realizacji polityki i priorytetów, które mają być współfinansowane z EFR. Zgodnie zaś z art. 20 ust. 2 rozporządzenia dla każdej osi priorytetowej określonej w tytule IV państwo członkowskie ustanawia w ramach swego programu operacyjnego warunki i procedury ich stosowania. Należy również zauważyć, iż na gruncie prawa krajowego warunki i tryb przyznawania, wypłaty oraz zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osiami priorytetowymi zawartymi w programie operacyjnym, w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej zostały określone w ustawie z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm.; zwanej dalej: ustawą z 3 kwietnia 2009 r.). Szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy, na realizację środków w ramach osi priorytetowej 3 – Środki służące wspólnemu interesowi na podstawie delegacji zawartej w art. 19 ustawy, w której wytycznych wskazano m.in., iż regulacje podustawowe mają zapewnić prawidłową realizację programu oraz mieć na względzie istotę i cel poszczególnych środków objętych osiami priorytetowymi zawartymi w programie operacyjnym, zostały określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 25 września 2009 r. (Dz. U nr 161 poz. 1285), zwanym dalej: rozporządzeniem z 25 września 2009 r. Zgodnie z § 25 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r., pomoc na realizację operacji w ramach środka: inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach przyznaje się: 1) będącym posiadaczami gruntów lub związanej z nimi infrastruktury portowej, znajdujących się w granicach portu lub przystani lub zarządzającym portem lub przystanią: jednostkom samorządu terytorialnego, państwowym lub samorządowym osobom prawnym oraz państwowym lub samorządowym jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, organizacjom producentów i ich związkom, innym niż wymienione w pkt 2 zarejestrowanym organizacjom reprezentującym producentów produktów rybnych; 2) podmiotom zarządzającym portem lub przystanią w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 967, z późn. zm.). Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy interpretacji powyższego przepisu, a w szczególności zapisu pkt 2 § 25 ust 1. Organy orzekające w sprawie, opierając się na treści i dokumentach wniosku uznały, iż wnioskodawca jako współwłaściciel nieruchomości znajdującej się w granicach morskiej przystani rybackiej w M. nie spełnia przesłanki beneficjenta pomocy w ramach przedmiotowego środka. Skarżący twierdzi natomiast, iż spełnił przesłankę wymienioną w § 25 ust. 2 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r. będąc jako współwłaściciel takiej nieruchomości podmiotem zarządzającym portem. W ocenie Sądu organy administracyjne na podstawie prawidłowo ustalonego stanu faktycznego słusznie uznały, iż w myśl obowiązujących przepisów prawa wspólnotowego jak i krajowego, co do warunków przyznawania pomocy finansowej na realizację środków objętych PO “Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007- 2013", Skarżący nie może być beneficjentem pomocy w ramach środka 3.3. Rację ma organ administracji, iż katalog podmiotów uprawnionych do uzyskania wsparcia finansowego w ramach środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach" jest zamknięty. Ze stanowiskiem skarżącego, zdaniem którego jest on podmiotem zarządzającym portem lub przystanią w rozumieniu ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich nie sposób się zgodzić. Wskazać należy, na co słusznie zwraca uwagę organ, iż ustawa o portach i przystaniach morskich, zgodnie z jej art. 1 ust. 1, określa zasady tworzenia podmiotów zarządzających portami i przystaniami morskimi, ich organizację i funkcjonowanie. W myśl definicji sformułowanej w art. 2 ust. 6 ustawy o portach i przystaniach morskich, przez podmiot zarządzający rozumie się, utworzony na podstawie niniejszej ustawy, podmiot powołany do zarządzania portem lub przystanią morską. Analiza przepisów powołanej ustawy wskazuje przy tym, iż na jej podstawie można powoływać podmioty zarządzające jedynie w portach o podstawowym znaczeniu dla gospodarki narodowej oraz innych portach i przystaniach morskich położonych na nieruchomościach, stanowiących mienie komunalne. W związku z tym istotnie § 25 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r. dotyczy wyłącznie podmiotów, które zostały utworzone na podstawie ww. ustawy w celu zarządzania portami i przystaniami morskimi, co wskazuje na wykluczenie osób fizycznych z możliwości ubiegania się o wsparcie finansowe w ramach środka 3.3 "Inwestycje w portach rybackich, miejscach wyładunku i przystaniach". Za taką wykładnią powołanego przepisu, poza wyraźnym odwołaniem się w jego brzmieniu do definicji podmiotu zarządzającego sformułowanej w ustawie o portach i przystaniach morskich, przemawia również porównanie jego treści z § 25 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia. Z powyższego wynika, że § 25 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r. obejmuje wyłącznie takie podmioty zarządzające portami lub przystaniami, które zostały utworzone na podstawie ustawy o portach lub przystaniach morskich, nie odnosi się natomiast, jak podnosi autor skargi do definicji portu. Kolejną kwestią podnoszoną w skardze jest, w ocenie jej autora zarzut niekonstytucyjności przepisów rozporządzenia z 25 września 2009 r., które poprzez zapis § 25 w sposób nieuprawniony, bez upoważnienia ustawowego zawęża krąg ewentualnych beneficjentów środków pochodzących z przedmiotowego programu pomocowego. Stąd wniosek o skierowanie pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego celem zbadania konstytucyjności przepisu § 25 rozporządzenia wykonawczego. Sąd uznał, że wbrew zarzutom skargi przepisy omawianego rozporządzenia są zgodne z Konstytucją RP, jak również są wyrazem realizacji zobowiązań wynikających z przepisów prawa wspólnotowego. Nie można podzielić stanowiska strony, że uregulowanie zakresu pomocy z osi Priorytetowej 3: środki służące wspólnemu interesowi, wypłacanej z funduszy Unii Europejskiej nastąpiło z pominięciem ustawy, a jedynie w rozporządzeniu wykonawczym normującym ten zakres, co powinno prowadzić do pozbawienia przepisu § 25 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r. waloru przepisu prawa w rozumieniu art. 87 ust. 1 oraz art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Sąd nie nabrał wątpliwości co do zgodności powyższego przepisu z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP i nie wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym w tym przedmiocie. Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że przepis § 25 rozporządzenia wykonawczego nie przekroczył granic upoważnienia ustawowego z art. 19 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego i odpowiadał wytycznym zawartym w delegacji ustawowej zawartej w tym przepisie. Wskazać w tym miejscu należy, jak słusznie podnosi organ, iż art. 9 pkt 1 ustawy z 3 kwietnia 2009r. wskazuje podmioty uprawnione do ubiegania się o przyznanie pomocy w ramach Programu Operacyjnego "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" jedynie w sposób ogólny, co nie oznacza iż w zakresie pomocy z każdej osi priorytetowej jej beneficjentami zawsze będą wszystkie osoby wskazane w tym przepisie. W tym kontekście trzeba mieć na względzie, iż art. 9 pkt 3 ustawy uzależnia możliwość przyznania pomocy od spełnienia przez wnioskodawcę warunków przyznania pomocy określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 19 ustawy, zgodnie z którym minister właściwy do spraw rybołówstwa określa, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb przyznawania, wypłaty lub zwracania pomocy, w ramach poszczególnych osi priorytetowych. Wydając rozporządzenie, o którym mowa powyżej, minister właściwy do spraw rybołówstwa jest zatem uprawniony do uszczegółowienia ogólnej regulacji art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r., poprzez wskazanie katalogu podmiotów uprawnionych do ubiegania się o przyznanie pomocy w odniesieniu do konkretnego środka w ramach danej osi priorytetowej, co powinno być dokonane, w myśl art. 19 pkt 2 ustawy, z uwzględnieniem konieczności zapewnienia prawidłowej realizacji Programu oraz istoty i celów poszczególnych środków. Zrozumiałe jest zatem, iż zapis § 25 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r. winien mieć na względzie charakter i cele osi priorytetowej 3 — Środki służące wspólnemu interesowi. Zgodnie bowiem z art. 36 ust. 1 rozporządzenia nr 1198/2006, pomoc z EFR może być udzielana na środki służące wspólnemu interesowi o szerszym zakresie niż środki zwykle podejmowane przez przedsiębiorstwa prywatne i które pomagają w realizacji celów wspólnej polityki rybołówstwa. Środki te służą wspólnemu interesowi, jeżeli leżą w interesie grupy beneficjentów lub ogółu społeczeństwa. Z tego względu realizacja operacji w ramach osi priorytetowej 3 nie może mieć, jak słusznie zauważa organ, bezpośrednio charakteru komercyjnego, powinna przyczyniać się do wymiernych korzyści całego sektora rybackiego, a nie podmiotu indywidualnego, jakim jest osoba fizyczna, która wystąpiła o przyznanie pomocy finansowej. Tym samym w omawianych regulacjach ustawodawca w żadnym stopniu nie scedował swoich uprawnień legislacyjnych na organ wykonawczy i działał w ramach konstytucyjnych przewidzianych w art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Z powyższych względów brak jest podstaw uzasadniających uwzględnienie wniosku Skarżącego o wystąpienie przez Sąd do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniami prawnymi. Sąd nie uznał również za uzasadniony zarzut braku zgodności § 25 rozporządzenia z dnia 25 września 2009 r. i zapisów ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. z przepisami prawa wspólnotowego. W tym zakresie brak jest kognicji Trybunału Konstytucyjnego, co wynika z art. 188 pkt 1-3 Konstytucji RP . W tym miejscu wskazać natomiast należy, że kryteria dostępu do pomocy w ramach poszczególnych osi priorytetowych i środków w zakresie nieokreślonym w przepisach Unii Europejskiej lub przewidzianych w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie zrealizowane zostały na poziomie przepisów prawa krajowego i są zgodne z zapisami wspólnotowymi, o których stanowi rozporządzenie nr 1198/2006. Mając zatem na uwadze niespełnienie przez skarżącego podmiotowego warunku przyznania pomocy, wynikającego z § 25 ust. 1 ww. rozporządzenia, organ, w ocenie Sądu zasadnie w oparciu o art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. zaskarżonym rozstrzygnięciem z [...] stycznia 2010 r. odmówił przyznania wnioskowanej pomocy finansowej. W oparciu o powyższe Sąd uznał, że organy administracji podjęły wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w sposób prawidłowy zebrały materiał dowodowy, należycie go oceniły, a wydane na jego podstawie rozstrzygnięcie odpowiada prawu. Z tych wszystkich względów na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.