V SA/Wa 2897/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 9 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie wniosku K. M., prowadzącego działalność gospodarcza pod nazwą K. M. "M." o wstrzymanie wykonania w całości decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. o nr [...] postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - K. M. (dalej także: skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. o nr. [...]. W skardze zawarto wniosek o wydanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w trybie przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2013 poz. 267) - dalej: p.p.s.a. postanowienia o wstrzymaniu wykonania w całości zaskarżonej decyzji. Skarżący wniosek o wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji uzasadnił wysokim prawdopodobieństwem uchylenia decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem Skarżąca nie uprawdopodobniła w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. W uzasadnieniu powołano bowiem jedynie przesłankę odnoszącą się w istocie do ewentualnego merytorycznego zakończenia postępowania przed sądem. Natomiast instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie przesądza o słuszności zarzutów skargi, powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Podkreślenia wymaga także fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.