V SA/Wa 2908/14
WyrokWSA w Warszawie2014-11-24
Skład orzekający: Michał Sowiński, Beata Blankiewicz - Wóltańska, Izabella Janson
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy informacja o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, wydana z powodu wyczerpania alokacji środków na dane działanie programu operacyjnego, może być przedmiotem kontroli sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad informacją o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia, wydaną w ramach procedury odwoławczej dotyczącej ubiegania się o dofinansowanie ze środków publicznych, traktując ją jako akt lub czynność z zakresu administracji publicznej. W przypadku nieuwzględnienia skargi, sąd oddala ją, a nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.Stan faktyczny
Skarżący L. S. złożył wniosek o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości Sp. z o.o. (WARP) oceniła wniosek negatywnie z powodu niespełnienia obligatoryjnych kryteriów oceny merytorycznej. Skarżący wniósł protest, który Minister Administracji i Cyfryzacji pozostawił bez rozpatrzenia z powodu wyczerpania alokacji środków na dane działanie. Skarżący zaskarżył tę informację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, zarzucając naruszenie prawa w ocenie wniosku oraz pozostawienie protestu bez rozpatrzenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Beata Blankiewicz - Wóltańska, Sędzia WSA - Izabella Janson, Protokolant st. sekr. sąd. - Agnieszka Małyszko, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi L. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. na informację Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia; oddala skargę.
Przedmiotem skargi z dnia 20 października 2014 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez L. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą S. (zwanego dalej: skarżącym) jest informacja Ministra Administracji i Cyfryzacji - nr [...] z dnia [...] września 2014 r. o pozostawieniu protestu złożonego w ramach Działania 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B bez rozpatrzenia.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco;
Wnioskiem zarejestrowanym pod numerem [...] skarżący wystąpił o dofinansowanie projektu zatytułowanego "Wdrożenie zaawansowanego systemu B2B celem optymalizacji usług kampanii marketingowych" realizowanego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Oś Priorytetowa: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, w ramach Działania 8.2.: Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r., [...] Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości Sp. z o.o. (dalej: "WARP") poinformowała skarżącego o negatywnej ocenie złożonego przez niego wniosku z uwagi na brak spełnienia wszystkich obligatoryjnych kryteriów oceny merytorycznej.
WARP wskazała, iż projekt nie spełnił kryteriów:
1) projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami wnioskodawcy oraz partnerów biznesowych, do których kierowane jest rozwiązanie elektronicznego biznesu typu B2B (kryterium nr 2);
2) projekt zwiększa efektywność lub warunkuje możliwość realizacji procesów biznesowych relacji B2B (kryterium nr 3);
3) planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (kryterium nr 4);
4) środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) (kryterium nr 8):
W uzasadnieniu, w odniesieniu do kryterium nr 2, wskazano, iż przedstawiony ogólnikowy opis współpracy biznesowej w kontekście tworzonego narzędzia informatycznego nie wskazuje i nie definiuje szczegółowych potrzeb partnerów. Zdaniem Komisji Konkursowej wnioskodawca na swoim portalu nie jest w stanie spełnić potrzeby skutecznego dotarcia do jak największej rzeszy klientów. Stwierdzono, że portal driftujmy.pl nie jest popularnym portalem wśród użytkowników Internetu, a nawet wśród samych osób zainteresowanych driftingiem. Podsumowując, wskazano, iż wnioskodawca nie określił potrzeb własnych i partnerów biznesowych, związanych z wdrażanym rozwiązaniem elektronicznego biznesu typu B2B oraz co najważniejsze, nie uzasadnił konieczności realizacji projektu będącego przedmiotem wniosku.
Odnosząc się do kryterium nr 3 wskazano, iż wnioskodawca opisując w sposób bardzo ogólny relacje biznesowe w punkcie 10 Biznes Planu nie przedstawił faktu wskazującego na zwiększenie efektywności prowadzonej współpracy, do czego był zobligowany. W ocenie KK, projekt nie zawiera odpowiedniego uzasadnienia, oraz wystarczających informacji, aby przeprowadzić szczegółową analizę czy rzeczywiście nastąpi zwiększenie efektywności.
W odniesieniu do kryterium nr 4 wskazano, iż nie zostały uzasadnione w prawidłowy sposób wydatki w kategorii INS, PRZ oraz PRO. W związku z licznymi nieprawidłowościami i brakami w uzasadnieniach odnośnie ponoszenia wydatków w projekcie, wydatki w wysokości 727.600 zł zostały uznane za niekwalifikowane, a tym samym kryterium oceniono negatywnie.
W zakresie kryterium nr 8 wyjaśniono, iż sam fakt, że ktokolwiek chce przeprowadzić kampanię reklamową na portalu driftujmy.pl jest niewiarygodny, tak jak te wszystkie nadinterpretowane potrzeby partnerów i wnioskodawcy, w związku z czym realizacja projektu i inwestowanie w niego jakichkolwiek nakładów pieniężnych jest bezzasadne. Stwierdzono, że jeżeli wnioskodawca faktycznie planuje przeprowadzać kampanie reklamowe na swoim portalu to nie trzeba wdrażać systemu B2B, by płynnie realizować związane z tym zadania. Ponadto, z powodu uznania za niekwalifikowalne przeważającej części wydatków niemożliwa jest ocena, czy środki będą wykorzystywane w sposób efektywny.
Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, skarżąca pismem z 25 kwietnia 2014 r., wniosła protest podnosząc, iż projekt został oceniony przez pryzmat obecnie funkcjonującego portalu driftujmy.pl oraz nieaktualnych informacji znajdujących się na portalu. Wyjaśniono, iż pod koniec 2013 roku S. wdrożył Strategię Rozwoju Portalu [...].pl, która zawiera kompleksowe rozwiązania w zakresie wzrostu popularności serwisu. Zwrócono uwagę, iż na etapie pisania wniosku wnioskodawca nie miał możliwości poinformowania ekspertów o strategii, gdyż wytyczne zabraniają składania jakichkolwiek dodatkowych załączników, stąd też do wniosku nie można było dołączyć wdrażanego dokumentu.
Odnosząc się do kryterium nr 2 wskazano, iż wnioskodawca nie zgadza się z KK w zakresie oceny potrzeb partnerów, gdyż to wnioskodawca rozmawia ze swoimi partnerami i wie jakie są ich potrzeby i co należy zrobić, by zoptymalizować wzajemne relacje. Ponadto, zaznaczono, że gdyby system B2B nie był konieczny, to racjonalnie działający podmiot gospodarczy nie zdecydowałby się na inwestycję o wartości prawie 750.000 zł, gdyż nawet po uwzględnieniu dofinansowania, wymaga to zaangażowania ze strony wnioskodawcy w kwocie prawie 400.000 zł.
W zakresie kryterium nr 3 wskazano na obszary, gdzie następuje wzrost efektywności. Wnioskodawca dokonał analizy projektu, a planowane skutki wdrożenia systemu B2B opisał w Biznes Planie. W odniesieniu do kryterium nr 4 wskazano, iż wnioskodawca dokonał poprawnego oszacowania kosztów. Wszystkie koszty zostały oszacowane na podstawie posiadanych ofert. Odnośnie analizy kryterium nr 8 wyjaśniono, iż argumentacja obalająca ocenę KK została przedstawiona na początku uzasadnienia oraz w ramach kryterium 2, 3 i 4, dlatego też wnioskodawca uznał, iż nie będzie podnosił ponownie tych samych argumentów.
Rozpatrując powyższy protest, pismem z dnia [...] września 2014 r., Minister Administracji i Cyfryzacji poinformował skarżącego o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazano, iż wniesiony protest nie został rozpatrzony merytorycznie, gdyż z dniem [...] września 2014 r. nastąpiło wyczerpanie alokacji na działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B" w ramach PO IG 2007-2013.
Powyższe pismo skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.
Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił:
1. błędną wykładnię kryterium merytorycznego obligatoryjnego nr 2, błędną ocenę wniosku w oparciu o wskazane kryterium i nieuznanie, że wnioskodawca w sposób prawidłowy określił potrzeby własne i partnerów biznesowych, związane z wdrażanym rozwiązaniem elektronicznego biznesu typu B2B oraz nieuznanie, że wnioskodawca w sposób prawidłowy uzasadnił konieczność realizacji projektu będącego przedmiotem wniosku,
2. błędną wykładnię kryterium nr 3, błędną ocenę merytoryczną wniosku w oparciu o wskazane kryterium i nieuznanie, że wnioskodawca w sposób prawidłowy i wyczerpujący uzasadnił oraz przedstawił informację w celu przeprowadzenia szczegółowej analizy, która potwierdza, że po otrzymaniu dofinansowania rzeczywiście dojdzie do zwiększenia efektywności procesów biznesowych realizowanych pomiędzy partnerami biznesowymi, wskazuje sposób zwiększenia efektywności oraz wynikające z tego korzyści zarówno dla wnioskodawcy, jak i partnerów biznesowych,
3. błędną wykładnię kryterium nr 4, błędną ocenę merytoryczną wniosku w oparciu o wskazane kryterium i nieuznanie, że wnioskodawca w sposób prawidłowy i wyczerpujący określił wydatki kwalifikowalne zgodnie z definicjami i katalogiem wydatków kwalifikowalnych dla działania zgodnie z: zapisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. poz. 412), Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowania wydatków w ramach funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności, Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG 2007 2013, Szczegółowym opisem priorytetów PO IG 2007 – 2013, Narodowych Strategicznych Ram Odniesienia na lata 2007 – 2013; a także nieuznanie, że wnioskodawca w projekcie uzasadnił dostatecznie wszystkie uzasadnione i racjonalne wydatki z punktu widzenia projektu, adekwatnie do zakresu i celu projektu; nieuznanie, ze wydatki wskazane we wniosku są kwalifikowane i zostały zaprezentowane we wniosku w sposób dostatecznie konkretny i umożliwiający pełna ocenę wszystkich aspektów kwalifikowalności podczas gdy wnioskodawca w sposób szczegółowy opisał poszczególne wydatki zgodnie z wytycznymi wskazanymi w instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie oraz wewnętrznych polach instrukcji biznes planu; nieuznanie, ze wydatki zostały oszacowane w sposób prawidłowy;
4. błędną wykładnię kryterium nr 8, błędną ocenę merytoryczną wniosku w oparciu o wskazane kryterium i nieuznanie, że wnioskodawca w sposób prawidłowy i wyczerpujący określił, ze poszczególne wydatki zostaną wykorzystane zgodnie z zasadami gospodarki finansowej opartej na zasadach bilansowych oraz najkorzystniejszej relacji nakładów do rezultatów; nieuznanie, że projekt jest rentowny w ramach analizy wskaźnikowej oraz analizy biznes planu; nieuznanie, że projekt jest efektywny,
5. naruszenie art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, z późn. zm.); zwanej dalej: "ustawa z.p.p.r." poprzez naruszenie wymogu przejrzystości reguł oraz ocen przy dokonywaniu oceny merytorycznej obligatoryjnej projektów,
6. naruszenie art. 30i pkt 1 ustawy z.p.p.r. poprzez pozostawienie protestu bez rozpatrzenia, pomimo braku prawidłowego wykazania przez organ wyczerpania alokacji na działanie 8.2.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie podnosząc, iż skarga jest niezasadna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznając skargę zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.
Przedmiotem niniejszej sprawy jest informacja Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji, na którą skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Dodać należy, iż art. 37 ustawy z.p.p.r. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Niemniej, w art. 30b ustawy z.p.p.r. ustawodawca nakłada na Instytucję zarządzającą obowiązek ustanowienia, w systemie realizacji danego programu operacyjnego, procedury odwoławczej (terminu, trybu i warunków) i zakreśla ogólne ramy takiej procedury.
Poddając rozstrzygnięcia Instytucji zarządzającej lub Instytucji pośredniczącej (której powierzono określone zadania) kontroli sądowej, ustawodawca w art. 30c i 30d ustanowił również szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 30e zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Należy zauważyć, iż IP stosownie do art. 30i pkt 1 poinformowała wnioskodawcę o pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia wskazując, że z dniem 29 września 2014 r. nastąpiło wyczerpanie alokacji na Działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG). Stosownie zatem do art. 30i pkt 2 ustawy z.p.p.r. sąd, uwzględniając skargę stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia. W przypadku zaś nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę stosownie do art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r.
Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej Spółki o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, lata 2007-2013 (w skrócie: PO IG), Priorytet 8: Społeczeństwo informacyjne – zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.2 "Wspieranie wdrażania elektronicznego biznesu typu B2B".
Program ten został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją z dnia 1 października 2007 r. nr K (2007) 4562 w sprawie przyjęcia Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka w ramach pomocy wspólnotowej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a następnie przyjęty uchwałą Rady Ministrów w dniu 30 października 2007 r. Został on przygotowany na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1260/1999 (Dz. Urz. UE L 210 z 31 lipca 2006 ze zm.).
W zakresie regulacji krajowych dotyczących PO IG wymienić trzeba ustawę z.p.p.r., rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 21 marca 2013 r. w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej na wspieranie tworzenia i rozwoju gospodarki elektronicznej w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka 2007 – 2013 (Dz. U. poz. 412) oraz Szczegółowy opis priorytetów Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007-2013 (tj. dokument zwany dalej uszczegółowieniem opracowany na podstawie PO IG, lata 2007-2013). W Załączniku 4.4 do wymienionego uszczegółowienia uregulowano procedurę odwoławczą w ramach PO IG, w tym w ramach systemu instytucjonalnego (dotyczącego tzw. postępowania przesądowego).
Ponadto sposób przeprowadzenia konkursu jest unormowany w Regulaminie przeprowadzania konkursu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka (dla Priorytetu 8, Działania 8.2), stanowiącym opracowanie zasad dokonywania oceny wniosków o dofinansowanie, przygotowane na podstawie obowiązujących przepisów prawa krajowego i wspólnotowego. Regulamin przeprowadzenia konkursu stanowił załącznik do ogłoszenia o konkursie opublikowanego zgodnie z art. 29 ustawy przez Instytucję Wdrażającą – Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości na jej stronie internetowej.
Dodatkowo jako załączniki do ogłoszenia o konkursie zostały umieszczone "Kryteria wyboru projektów", "Wzór wniosku o dofinansowanie projektu" i "Instrukcja wypełnienia wniosku o dofinansowanie". Wszyscy zgłaszający wnioski do konkursu mieli więc jednakową możliwość zapoznania się z zasadami przeprowadzania konkursu, co prowadzi do zachowania zasad: równego dostępu do pomocy wszystkich wnioskodawców oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów.
Należy podkreślić, że treść wniosku stanowi jedyny dokument, na podstawie którego oceniany jest projekt. W zakresie przygotowania wniosku, a następnie analizy jego treści niezwykle istotna jest "Instrukcja wypełnienia wniosku od dofinansowanie", która zawiera zarówno ogólne zasady, jak i szczegółowe wskazówki dotyczące wypełniania poszczególnych części i rubryk wniosku.
W zakresie zasad ogólnych należy wskazać na następujące istotne zapisy:
Regulując wymogi formalne dotyczące przygotowania wniosku o dofinansowanie instrukcja podkreśla, iż "Wniosek powinien zawierać wszystkie wymagane niniejszą Instrukcją informacje umożliwiające dokonanie pełnej oceny pozwalającej na udzielenie wsparcia." (str. 1 Instrukcji) oraz "Rubryki opisowe wniosku o dofinansowanie muszą uwzględniać wszystkie wymagane w danym punkcie informacje wskazane w niniejszej instrukcji. Brak niektórych informacji może prowadzić do negatywnej oceny w odniesieniu do odpowiedniego kryterium merytorycznego. Po złożeniu wniosku o dofinansowanie na żadnym etapie nie ma możliwości uzupełniania lub modyfikowania informacji merytorycznych (w tym danych liczbowych) dotyczących projektu. Projekty opisane w sposób ogólnikowy, niespójny (rozbieżne dane) lub niejednoznaczny uniemożliwiają pozytywny wynik oceny merytorycznej" (str. 2 Instrukcji).
Spór w sprawie sprowadza się do ustalenia, czy instytucja oceniająca wniosek prawidłowo stwierdziła, iż nie spełnia on merytorycznych kryteriów obligatoryjnych: projekt jest zgodny ze zdefiniowanymi potrzebami wnioskodawcy oraz partnerów biznesowych, do których kierowane jest rozwiązanie elektronicznego biznesu typu B2B (kryterium nr 2); projekt zwiększa efektywność lub warunkuje możliwość realizacji procesów biznesowych relacji B2B (kryterium nr 3); planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania, uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celów projektu (kryterium nr 4); środki będą wykorzystane w sposób efektywny (relacja nakład/rezultat) (kryterium nr 8).
Za niezasadny Sąd uznał zarzut wadliwej oceny w zakresie kryterium nr 2. Należy wskazać, iż Strategia rozwoju portalu, która, w ocenie skarżącego, miała wpłynąć na zmianę funkcjonowania serwisu driftujmy.pl, została przedstawiona na etapie protestu, co powoduje, iż nie mogła być uwzględniona w trakcie oceny merytorycznej obligatoryjnej. Należy przy tym zauważyć, iż w świetle uzasadnienia skargi portal miał zostać zaktualizowany z początkiem sezonu driftingu tj. od kwietnia 2014 r., a zatem projektowane zmiany, nawet w przypadku potwierdzenia ich wdrożenia, czego skarżący nie wykazał, stanowiłyby niedopuszczalną merytoryczną modyfikację pierwotnie złożonego wniosku.
W ocenie Sądu, WARP dokonała prawidłowej oceny w zakresie analizy projektu pod kątem zwiększenia efektywności procesów biznesowych realizowanych pomiędzy partnerami biznesowymi. Z opisu kryterium nr 3 zawartego w Przewodniku po kryteriach oraz instrukcji do Biznes Planu wynikała potrzeba oszacowania (skwantyfikowania) zmian we wszystkich procesach biznesowych, których automatyzacja nastąpi w wyniku realizacji projektu. Należy w powyższym kontekście zauważyć, iż skarżący w ogóle nie oszacował zmian w zakresie zdarzeń gospodarczych wskazanych w punkcie 10 Biznes Planu, poprzestając na ogólnikowych informacjach dotyczących wzrostu obrotów z partnerami.
Odnosząc się do zarzutu niezasadnego wskazania niekwalifikowalności wydatków w kategorii INS (nabycie usług informatycznych i technicznych związanych z instalacją infrastruktury technicznej i oprogramowania) oraz PRO (promocja projektu) należy uznać, iż jest on niezasadny. Wnioskodawca winien, zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach wyboru finansowanych operacji w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 2007 – 2013 oraz instrukcją wewnętrzną do pkt 8 Biznes Planu zaprezentować we wniosku wydatki w sposób dostatecznie konkretny i umożliwiający pełną ocenę wszystkich aspektów kwalifikowalności. Brak informacji pozwalających na weryfikację przedstawionego oszacowania wartości wydatków skutkować będzie uznaniem wydatku za niekwalifikowalny. Zasadnie zatem wskazano na braki w opisie ofert, które miały być podstawą wyliczeń przedstawionych w pkt 8 Biznes Planu. W uzasadnieniu wydatków PRZ (ekspertyzy, analizy przygotowawcze i usługi doradcze związane z przygotowaniem realizacji projektu) brak jakichkolwiek źródeł wyceny (cenników, ofert).
Za nieuprawniony Sąd uznał zarzut wadliwej oceny kryterium nr 8. W sytuacji gdy duża część wydatków w projekcie została uznana za niekwalifikowalne instytucja oceniająca wniosek nie miała możliwości dokonania pozytywnej oceny efektywności projektu.
Niezasadny jest zarzut naruszenia art. 30i pkt 1 ustawy z.p.p.r. IP wykazała, poprzez dołączenie do informacji z 29 września 2014 r. stosownego dokumentu, fakt wyczerpania alokacji na działanie 8.2. Należy zaznaczyć, iż sytuacja, w której znalazł się skarżący jest naturalną konsekwencją przyjętego systemu wdrażania, którego naczelną zasadą jest sprawność dystrybucji środków wspólnotowych.
Z powyższych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko Ministra Administracji i Cyfryzacji i na zasadzie przepisu art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy z.p.p.r. orzekł, jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło