V SA/Wa 2912/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Cezary Kosterna (spr.), Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 maja 2016 r. sprawy ze skargi [...] K. G., A. O. Sp. jawna w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku akcyzowego; oddala skargę. Przedmiotem skargi złożonej przez "[...]" K. G., A. O. Spółka jawna w G. (dalej: skarżąca, spółka lub strona) jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej: Dyrektor IC, organ odwoławczy lub II instancji) nr [...] z [...] maja 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. (dalej: Naczelnik UC) nr [...] z [...] marca 2015 r. odmawiającą zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych w wysokości [...] zł. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z [...] lutego 2015 r. (nadanym tego samego dnia) skarżąca zwróciła się do Naczelnika UC o zwrot podatku akcyzowego w wysokości [...] zł z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej 6 samochodów osobowych marki [...]. Do wniosku m. in. dołączyła faktury zakupu samochodów na terytorium kraju, faktury sprzedaży pojazdów w ramach dostawy wewnątrzwspólnotowej, oryginał listu przewozowego CMR oraz dokumenty potwierdzające zapłatę akcyzy. W toku przeprowadzonego postępowania podatkowego Naczelnik UC, na podstawie danych zawartych w Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców (dalej CEPIK) ustalił, że na wniosek spółki Urząd Miejski w G. dokonał rejestracji spornych samochodów i rejestracja ma charakter stały. Zdaniem organu I instancji, spółka nie udokumentowała nadto faktu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej przedmiotowych pojazdów, gdyż w załączonym do wniosku liście przewozowym brak było potwierdzenia przez nabywcę otrzymania przesyłki. Ustalono też, że podmiot zobowiązany ([...] Sp. z o.o.) złożył deklaracje AKC-U oraz zapłacił podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdów objętych wnioskiem w kwocie [...] zł. Z tej przyczyny, wobec nie spełnienia wszystkich przesłanek zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodów osobowych, wymienionych w treści art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.; dalej: u.p.a.) Naczelnik UC, decyzją z [...] marca 2015 r. odmówił spółce zwrotu tego podatku w kwocie [...] zł. Rozpoznając sprawę na skutek złożonego odwołania, Dyrektor IC decyzją z [...] maja 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika UC. Nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska tego organu. Przyjmując za własne dokonane przez ten organ ustalenia faktyczne za zasadną uznał odmowę Spółce wnioskowanego zwrotu podatku akcyzowego od spornych samochodów osobowych. Powołał przy tym między innymi treść przepisów art. 107 u.p.a. określających zasady zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej oraz wydanych na podstawie delegacji ustawowej zawartej w tej ustawie przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246), jak również wypracowanych na ich tle poglądów prawnych prezentowanych zarówno w wyrokach sądów administracyjnych, jak i Sądu Najwyższego (zob. str. 2 – 10 zaskarżonej decyzji). W ich świetle uznał, że w przypadku spółki nie zachowała ona rocznego terminu do złożenia wniosku o zwrot akcyzy, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, gdyż nabywca nie potwierdził daty odbioru pojazdów (brak daty w polu 24 listu przewozowego CMR, zob. załącznik do zaskarżonej decyzji). Zdaniem organu odwoławczego, Spółka nie wypełniła także przesłanki wykazania zapłaty akcyzy od wszystkich 6 samochodów osobowych na terytorium kraju, o której mowa w art. 107 ust. 4 u.p.a. Załączone wydruki z systemu e-ZEFIR oraz wydruki specyfikacji do deklaracji AKC – U [...] Polska sp. z o.o. nie spełniają bowiem wymogów przewidzianych w art. 109 ust. 3a – 3e u.p.a., tj. nie zostały opatrzone czytelnym podpisem podmiotu je sporządzającego. Organ odwoławczy uznał przy tym, że skarżąca winna złożyć oryginały dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju od nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju lub oryginał oświadczenia o posiadaniu przez wyspecjalizowany salon sprzedaży samochodów kopii dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Wyjaśnił, że wymóg taki jest pochodną obawy przed wielokrotnością tworzenia ich odpisów w celu uzyskania zwrotu podatku akcyzowego. Skarżąca nie spełniła także przesłanki w zakresie dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej (we własnym imieniu lub na zlecenie) odnośnie wszystkich 6 samochodów osobowych, gdyż brak było dowodów jednoznacznie wskazujących moment zakończenia procedury przemieszczenia, tj. nabywca nie potwierdził odbioru przedmiotowych pojazdów. Organy celne za mało wiarygodny uznały bowiem list przewozowy (CMR), w którym brakowało danych w polu nr 24, czyli potwierdzenia odbioru pojazdów przez nabywcę (daty realizacji dostawy, stempla i podpisu). Zatem z ww. dokumentu nie wynika kiedy i gdzie dokładnie dokonano realizacji przesyłki. Dyrektor IC zauważył przy tym, że sam fakt sprzedaży samochodów objętych wnioskiem nie stanowi dowodu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej. Wnioskodawca nie przedstawił natomiast żadnych innych dowodów na okoliczność, że to spółka była organizatorem całej dostawy i że w jej imieniu została ona zrealizowana, np. zleceń transportowych, faktur za wykonaną usługę transportową. Zdaniem organu odwoławczego spółka bezsprzecznie nie spełniła również przesłanki braku wcześniejszej rejestracji na terenie kraju przed dokonaniem dostawy wewnątrzwspólnotowej zgodnie z przepisami o ruchu drogowym w stosunku do wszystkich 6 pojazdów. Jak wynika z informacji z CEPIK, pojazdy te przed dokonaniem przedmiotowej dostawy posiadały status zarejestrowanych, z określonym typem tablic rejestracyjnych ("zwyczajne samochodowe"), pojazdom wydano stosowne dowody rejestracyjne. Rejestracja miała przy tym charakter rejestracji stałej, o której mowa w art. 72 i art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Okoliczności tych nie skutecznie nie podważyła skarżąca. Pozostałe zarzuty odwołania Dyrektor IC uznał za chybione (zob. str. 13 – 16 zaskarżonej decyzji). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (radcę prawnego) wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji postawiła zarzuty naruszenia - art. 122 w związku z art. 187 w zw. z art. 191 O.p. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji naruszenie art. 107 ust. 1 u.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że sporne pojazdy w momencie dostawy były zarejestrowane na terenie kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym; - art. 121, art. 122, art. 187 oraz art. 191 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie rzeczywistego stanu sprawy, a prowadzenie postępowania dowodowego w sposób mający na celu jedynie wykazanie braku spełnienia przesłanek uprawniających do zwrotu akcyzy oraz poprzez dokonanie dowolnej a nie swobodnej oceny przedstawionych dowodów, a w konsekwencji naruszenie art. 107 ust. 3 u.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że strona nie udowodniła dokonania dostawy pojazdów w jej imieniu; - art. 121, art. 122, art. 187 oraz art. 191 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich działań mających na celu dokładne wyjaśnienie rzeczywistego stanu sprawy, a prowadzenie postępowania dowodowego w sposób mający na celu jedynie wykazanie braku spełnienia przesłanek uprawniających do zwrotu akcyzy oraz poprzez dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny przedstawionych dowodów, a w konsekwencji naruszenie art. 107 ust. 4 u.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że strona nie wykazała zapłaty akcyzy od samochodów osobowych na terytorium kraju. Zdaniem pełnomocnika skarżącej, spółka spełniła wszystkie przesłanki zwrotu akcyzy, o których mowa w art. 107 ust. 1 u.p.a. Podniosła, że rejestracja spornych samochodów była rejestracją o charakterze czasowym i nie stanowiła rejestracji stałej, której dotyczy art. 107 ust. 1 u.p.a. Zdaniem strony decyzja o rejestracji czasowej jest decyzją tymczasową, ograniczoną w czasie i warunkową, na jej podstawie nie dochodzi do możliwości konsumpcji stałej na terytorium kraju bez ograniczeń czasowych, co powoduje, że nie wyczerpuje przesłanki negatywnej zwrotu podatku akcyzowego wprowadzonej w art. 107 ust. 1 ustawy. Uznała przy tym, że rejestracja pojazdów w niniejszej sprawie nastąpiła z naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym, gdyż dowody rejestracyjne przedmiotowych pojazdów zostały odebrane przez podmiot, który nie był ich właścicielem. Nie zgodziła również z twierdzeniem organów celnych jakoby nie przedstawiła odpowiednich dokumentów potwierdzających, że dostawa pojazdów nastąpiła w imieniu skarżącej w sytuacji gdy z dokumentu CMR (pole nr 1) wynika, że skarżąca była nadawcą przesyłki, jak również w polu nr 22 także wpisana była skarżąca. Podkreśliła również, że mimo dokonania dostawy w czasie, w której spółka nie była już, w rozumieniu prawa cywilnego właścicielem spornych pojazdów, to nie ulega wątpliwości, że to spółka zleciła ich transport (jest nadawcą w dokumencie CMR) i zlecenie było realizowane w jej imieniu. Skarżąca za nieuzasadnione uznała również twierdzenie Dyrektora IC, że nie wykazała zapłaty akcyzy od samochodów osobowych na terytorium kraju w odniesieniu do wszystkich samochodów objętych wnioskiem. Strona podniosła, że okoliczność zapłaty akcyzy znana była organowi z urzędu bowiem dane dotyczące zapłaconej akcyzy są zawarte w elektronicznym systemie ZEFIR. Pełnomocnik skarżącej podkreślił również, że skoro dostawy wszystkich pojazdów dokonano [...] lutego 2014 r. (data wystawienia listów przewozowych), to zachowany został roczny termin na złożenie wniosku o zwrot akcyzy, który spółka złożyła [...] lutego 2015 r. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor IC wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 107 ust. 1 u.p.a., podmiotowi, który nabył prawo rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, i który dokonuje dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym samochodu osobowego, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju, lub jeżeli w jego imieniu ta dostawa albo eksport są realizowane, przysługuje zwrot akcyzy na wniosek, złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego w terminie roku od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu tego samochodu osobowego. Ustawodawca ponadto postanowił, że podmiot, o którym mowa w art. 107 ust. 1 u.p.a., jest obowiązany posiadać dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, którymi są w szczególności: dokumenty przewozowe, celne, faktura i specyfikacja dostawy oraz inne dokumenty handlowe związane z dostawą wewnątrzwspólnotową albo eksportem (art. 107 ust. 3 u.p.a.). Do wniosku o zwrot załącza się dowód zapłaty akcyzy na terytorium kraju lub fakturę z wykazaną kwotą akcyzy oraz dokumenty potwierdzające dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu, o których mowa w art. 107 ust. 3 u.p.a. (art. 107 ust. 4 u.p.a.). Przesłankami zwrotu podatku akcyzowego, zgodnie z treścią powołanych przepisów, są: 1) nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel, 2) dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu we własnym imieniu lub zlecenie we własnym imieniu realizacji tych czynności, 3) brak zarejestrowania samochodu osobowego na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, 4) zapłata akcyzy od samochodu osobowego na terytorium kraju, 5) złożenie wniosku właściwemu Naczelnikowi Urzędu Celnego, 6) zachowanie terminu jednego roku do złożenia wniosku, liczonego od dnia dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej albo eksportu samochodu osobowego. Dla pozytywnego rozpoznania wniosku o zwrot podatku akcyzowego konieczne jest, aby wszystkie przesłanki zostały spełnione łącznie. Warunki, jakie ustawodawca sformułował w tym przepisie odnoszą się do samochodu, do podmiotu ubiegającego się o zwrot akcyzy i do samego wniosku. Te dotyczące pojazdu sprowadzają się do tego, że musi to być samochód osobowy, niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, od którego akcyza została zapłacona na terytorium kraju i podlegający dostawie wewnątrzwspólnotowej lub eksportowi. Podmiot ubiegający się o zwrot akcyzy musi być przy tym podmiotem, który nabył prawo rozporządzania samochodem jak właściciel i który dokonuje eksportu bądź dostawy wewnątrzwspólnotowej lub w jego imieniu eksport bądź dostawa wewnątrzwspólnotowa jest realizowana. Nadto podmiot ten powinien posiadać wymagane prawem dokumenty potwierdzające wcześniejsze uiszczenie akcyzy oraz dokumenty potwierdzające rzeczywiste dokonanie eksportu bądź dostawy wewnątrzwspólnotowej. Odnośnie samego wniosku, wypada zauważyć, że powinien on zostać złożony właściwemu naczelnikowi urzędu celnego, w terminie roku od dnia dokonania dostawy oraz spełniać wymagania art. 107 ust. 4 u.p.a. i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwrotu akcyzy od samochodu osobowego (Dz. U. Nr 32, poz. 246; zwanego dalej: "rozporządzeniem"). W przedmiotowej sprawie skarżąca spółka domagała się zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostawy wewnątrzwspólnotowej 6 samochodów osobowych. Jak wynika z przedłożonych przez Spółkę dokumentów, w tym dokumentu CMR, dostawa wszystkich pojazdów została rozpoczęta w [...] lutego 2014 r. Brak było natomiast daty odbioru przedmiotowej przesyłki przez nabywcę. Zasadnie zatem organy przyjęły, że w związku z tym spółka nie udokumentowała faktu dokonania przedmiotowej dostawy, tym samym, że zachowała roczny termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego z tego tytułu, o których mowa w art. 107 ust. 1 u.p.a. Nabywca nie potwierdził bowiem, że otrzymał ww. przesyłkę. Brak daty w polu 24 dokumentu CMR powoduje, że nie jest znana data zakończenia dostawy, a tym samym nie potwierdza faktu jej dokonania. Także w tej sytuacji trudno nadto uznać, że spełniła przesłankę braku wcześniejszej rejestracji pojazdów na terytorium kraju. Według listu przewozowego procedura załadunku została rozpoczęta [...] lutego 2014 r., pojazdy na wniosek spółki, zgodnie z danymi zawartymi w CEPIK zostały zaś zarejestrowane w Urzędzie Miejskim w G. odpowiednio w dniach [...] i [...] lutego 2014 r. (k. 38-43 akt podatkowych). Rejestracja miała charakter stały. Nie budzi przy tym wątpliwo ci Sądu, że wydruk z ewidencji stanowi dowód w sprawie. Zdaniem Sądu, dowód ten jest dowodem równoważnym z dowodem urzędowym. Wynika to bowiem zarówno z faktu prowadzenia tej ewidencji przez organ centralny, jak również ze sposobu gromadzenia danych. Zatem organ mógł przyjąć, że samochody zostały zarejestrowane w kraju w dacie wskazanej w ewidencji. Reasumując, skoro jak podniesiono powyżej dla pozytywnego rozpoznania wniosku o zwrot podatku akcyzowego konieczne jest, aby wszystkie przesłanki wymienione w treści art. 107 ust. 1 u.p.a. zostały spełnione łącznie, to wobec nie nieudokumentowania przez spółkę w ogóle faktu dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej spornych pojazdów (jedna z przesłanek), gdyż nabywca nie potwierdził faktu otrzymania przesyłki trudno mówić o spełnieniu pozostałych przesłanek warunkujących przedmiotowy zwrot. Na marginesie Sąd, odnosząc się wywodów strony co do czasowej rejestracji pojazdów wskazuje jedynie ten rodzaj rejestracji wyklucza prawo skutecznego domagania się zwrotu akcyzy. Skoro rejestracji czasowej dokonano w celu rejestracji pojazdów, to należy uznać, że zostały one po raz pierwszy zarejestrowane na terytorium kraju [...] i [...] lutego 2014 r., co potwierdzają dane z CEPiK. Już sama ta okoliczność wyklucza możliwość zwrotu podatku akcyzowego. W przedmiotowej sprawie skarżąca taki wniosek złożyła i uzyskała rejestrację pojazdu, na co wskazuje status pojazdu widniejący w wydruku z ewidencji CEPiK - pojazd zarejestrowany. Takie stanowisko jest uprawnione w świetle poglądów prawnych zaprezentowanych w wyrokach: NSA z 30 października 2014 r., sygn. akt I GSK 124/13, NSA z 25 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 1094/07, NSA z 18 maja 2011 r., sygn. akt I OSK 1168/10 oraz NSA z 25 lutego 2015 r., sygn. akt I GSK 2035/13 - I GSK 2037/13 w świetle których racjonalny ustawodawca w art. 107 ust. 1 u.p.a. odnosi się do każdej rejestracji, czyli również do czasowej rejestracji pojazdu samochodowego, o jakiej mowa w art. 74 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Trzeba również przy tym wyjaśnić, że w kontekście art. 107 ust. 1 u.p.a. nie ma żadnego znaczenia, kto był właścicielem pojazdu, liczy się jedynie fakt wcześniejszej (przed eksportem) rejestracji pojazdu w kraju oraz fakt rozporządzania samochodem jak właściciel. Rejestracja czasowa wywołuje skutki materialnoprawne na gruncie ustawy o podatku akcyzowym, które polegają na braku podstaw do zwrotu akcyzy od tak zarejestrowanego pojazdu. Fakt ewentualnego braku uprawnień spółki do odbioru dowodu rejestracyjnego pojazdu nie jest przedmiotem sporu w tej sprawie i tym samym podlega ocenie Sądu. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga również wywód skarżącej na temat momentu dopuszczenia po do konsumpcji w świetle art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylającej dyrektywę 92/12/EWG (Dz. Urz. UE L z 14 stycznia 2009r., nr 9 s. 12, dalej: dyrektywa horyzontalna). Skarżąca zdaje się nie zauważać, że dyrektywa horyzontalna nie ma zastosowania do przedmiotowej sprawy. Dotyczy ona bowiem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (art. 1 ust. 1 - produkty energetyczne i energia elektryczna, alkohol i napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe), a nie samochodów osobowych, które nie są wyrobami akcyzowymi zharmonizowanymi. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem art.. 7 ust, 1, podatek akcyzowy staje się wymagalny w momencie dopuszczenia do konsumpcji w państwie członkowskim dopuszczenia do konsumpcji. Natomiast momentem tym, jak stwierdziła spółka był "moment odbioru wyrobów akcyzowych przez odbiorcę" (art. 7 ust. 3 lit. b) tej dyrektywy. Stąd w jej ocenie, "nie można zatem wskazać, że w momencie odbioru samochodów przez kontrahenta zagranicznego samochody te podlegały już stałej konsumpcji w kraju". Wskazać zatem trzeba, że wszystkie sytuacje wymienione w art. 7 ust. 3 ww. dyrektywy dotyczą przemieszczania wyrobów akcyzowych w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. W rozpatrywanej sprawie samochody nie były przemieszane w procedurze zawieszenia poboru akcyzy. Akcyza od nich została zapłacona na terytorium kraju. Rozpoznając niniejszą sprawę należało mieć również na względzie, iż przepis art. 107 ust. 1 u.p.a. posługuje się pojęciem "dokonania" dostawy wewnątrzwspólnotowej. Tymczasem w przedmiotowej sprawie brak było dowodu na "dokonanie" takiej dostawy w stosunku do wszystkich samochodów osobowych. W treści załączonego do wniosku listu przewozowego CMR brakuje wypełnienia pola nr 24, tj. podpisu, stempla i daty otrzymania przesyłki. W tym miejscu podkreślić jeszcze raz należy, że przesłanki zwrotu podatku akcyzowego, o których mowa w art. 107 u.p.a. muszą być spełnione łącznie. Niespełnienie choćby jednej powoduje wydanie decyzji o odmowie zwrotu podatku akcyzowego. Już sama ta okoliczność przesądza o legalności kontrolowanej decyzji. Sąd także na marginesie wskazuje, że argumentacja Dyrektora IC w zakresie braku dowodu zapłaty akcyzy na terytorium kraju jest nietrafna. Argumentacja ta zupełnie pomija bowiem dokonane przez Naczelnika UC ustalenie wskazujące, że w ramach czynności sprawdzających stwierdzono, że zobowiązany podmiot złożył deklaracje AKC-U oraz zapłacił podatek akcyzowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowych samochodów. Co więcej, w ocenie Sądu, wydruk z systemu e-Zefir jest również dokumentem potwierdzającym zapłatę akcyzy. Dokument ten jest bowiem zgodny ze wzorem określonym w załączniku nr 1 do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 listopada 2014 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie wzoru dokumentów potwierdzających zapłatę akcyzy na terytorium kraju od samochodu osobowego nabytego wewnątrzwspólnotowo lub brak obowiązku zapłaty (Dz.U. z 2014r., poz. 1676). Organ natomiast miał uprawnienie (z którego skorzystał) do potwierdzenia zapłaty podatku akcyzowego od pojazdów nabytych wewnątrzwspólnotowo. Dlatego brak było podstaw do odmowy spółce wnioskowanego zwrotu z tej przyczyny. Okoliczność ta pozostaje jednak bez wpływu na wynik sprawy, gdyż spółka jak podniesiono powyżej nie spełniła pozostałych przesłanek warunkujących przedmiotowy zwrot. Sąd nie stwierdził nadto innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.