V SA/Wa 2914/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA – Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na informację Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 7 grudnia 2010 r. doręczono E. Sp. z o.o. pismo Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] dotyczące oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Pismem z dnia 22 grudnia 2010 r., skarżąca spółka zwróciła się o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na ww. pismo Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Do wniosku dołączono skargę na przedmiotowe pismo z dnia [...] grudnia 2010 r. z kompletem dokumentów. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżąca wskazała, iż nadała skargę w terminie tj. 21 grudnia 2010 r. jednakże prywatny doręczyciel nie wykonał pomimo zapewnień zleconego doręczenia w dniu 21 grudnia 2010 r. z uwagi na złe warunki atmosferyczne. Skarżąca pozyskawszy wiedzę o braku planowanego doręczenia niezwłocznie tj. w dniu 22 grudnia 2010 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu dołączając przy tym skargę wraz z załącznikami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 i art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek, zgłoszony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu postanowi przywrócenie terminu. W ocenie Sądu rozpoznawany wniosek zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż rozpoznawany wniosek złożony został w dniu 22 grudnia 2010 r., a mając na uwadze, iż powoływana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu (wiedza o braku planowanego doręczenia) ustała w dniu 22 grudnia 2010 r., uznać należało, iż strona dochowała terminu wynikającego z treści przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a., tj. złożyła wniosek w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Przechodząc do oceny merytorycznej wniosku wyjaśnienia wymaga, iż ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (zwana dalej ustawą o z.p.p.r.) zawiera wyodrębnione zasady postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać tutaj należy, iż zgodnie z art. 30 c ust. 1 ww. ustawy po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ust. 2 stanowi zaś, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. skarga podlega opłacie sądowej. W myśl art. 30e natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się - zgodnie z orzecznictwem i literaturą przedmiotu - z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Uchybienie terminu może być przykładowo poczytane jako zawinione przez nią, "jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynności dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć" (v. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz wyd. 7, Wydawnictwo C.H. Beck. W-wa 2005, str. 334). Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej (v. wyrok NSA z 13 października 1999 r., sygn. akt IV SA 1656/97). Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, iż niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W tym kontekście zwrócić uwagę należy, iż wnioskodawca nie dochował szczególnej staranności przy kierowaniu skargi do Sądu. W związku z tym wskazać trzeba, że aby zachować termin do wniesieni skargi – bez obawy jego uchybienia – wystarczyło pismo nadać w najbliższej placówce Poczty Polskiej. O zachowaniu terminu decydowałaby wówczas data widniejąca na kopercie, będąca odzwierciedleniem odbicia datownika. Żądający przywróceni terminu zdecydował się na skorzystanie z usług prywatnej firmy kurierskiej nie bacząc na to, iż panują ,,złe" warunki pogodowe. Powierzenie przesyłki było zatem obciążone ryzykiem jej niedoręczenia, albowiem – co trzeba podkreślić – firmie kurierskiej powierzono ją ostatniego dnia, w którym upływał termin do wniesienia skargi do Sądu. Nawet gdyby warunki pogodowe były optymalne, to i tak terminowe przekazanie Sądowi przesyłki było w praktyce mało prawdopodobne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 30 e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju orzekł, jak w sentencji postanowienia.