V SA/Wa 2917/10

WyrokWSA w Warszawie2011-02-24

Skład orzekający: Małgorzata Rysz, Joanna Zabłocka, Jarosław Stopczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sztuczna gałązka poinsecji, ozdobiona brokatem i złotym nadrukiem, powinna być klasyfikowana jako sztuczny kwiat (pozycja 6702 CN) czy jako artykuł bożonarodzeniowy (pozycja 9505 10 90 CN)?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organy celne i sąd pierwszej instancji przedwcześnie zaklasyfikowały sztuczną gałązkę poinsecji do pozycji 6702 CN, nie badając wystarczająco, czy towar ten posiada cechy artykułu bożonarodzeniowego zgodnie z pozycją 9505 10 90 CN. Konieczne jest przeprowadzenie ustaleń faktycznych w celu oceny, czy towar ma charakter dekoracyjny, czy został zaprojektowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny, oraz czy jest używany w okresie świątecznym.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wydanie wiążącej informacji taryfowej (WIT) dla "sztucznego kwiatu bożonarodzeniowego – gałązki pojedynczej poinsecji", wskazując kod CN 9505 10 90. Dyrektor Izby Celnej zaklasyfikował towar do kodu CN 6702 90 00. Minister Finansów utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący zarzucił błąd w interpretacji i zastosowaniu przepisów prawa materialnego oraz procesowego. WSA w Warszawie oddalił skargę, a NSA uchylił wyrok WSA i zaskarżoną decyzję, wskazując na konieczność ponownego zbadania charakteru towaru pod kątem pozycji 9505 10 90 CN.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję Ministra Finansów i zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Protokolant ref. staż. - Tomasz Godlewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2011 r. sprawy ze skargi W. G. - Firma [...] "[...]"[...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] października 2008 r. nr [...] w przedmiocie wiążącej informacji taryfowej; 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz W. G. - Firma [...] "[...]"[...] kwotę 740 zł (siedemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi W. G. – Firma Handlowa [...] w [...] (zwanego dalej: "Skarżącym") jest decyzja Ministra Finansów z [...] października 2008 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] zawartą w wiążącej informacji taryfowej z [...] lipca 2008 r. nr [...] dotyczącej klasyfikacji towaru o nazwie handlowej "gałązka pojedyncza poinsecji". Zaskarżone orzeczenie zostało wydane w następującym stanie faktycznym. Skarżący [...] czerwca 2008 r. złożył wniosek o udzielenie wiążącej informacji taryfowej (WIT) na towar określony we wniosku, jako "sztuczny kwiat bożonarodzeniowy – gałązka pojedyncza poinsecji", wskazał, iż towar powinien być zaklasyfikowany pod kodem nomenklatury 9505 10 90. Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z [...] lipca 2008 r. zaklasyfikował ww. towar do kodu CN 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej. Od tej decyzji Skarżący złożył odwołanie zarzucając decyzji: rażące naruszenie prawa materialnego, tj. błędną interpretację zapisu pozycji 6702 i jej niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz niezastosowanie kodu CN 9505 10 90 do przedmiotowego towaru, a ponadto rażące naruszenie art. 122, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nie podjęcie wszystkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz niewyczerpujące rozpoznanie materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Minister Finansów decyzją z [...] października 2008 r. – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, że przedmiotem sporu jest sztuczny kwiat poinsecji nazywany potocznie gwiazdą betlejemską, którego płatki zostały wykonane z materiału włókienniczego (może występować w różnych kolorach) ozdobionego brokatem. Natomiast liście wykonano z materiału włókienniczego z nadrukiem w kolorze złotym, a łodygę z drutu pokrytego tworzywem sztucznym. Wszystkie elementy są ze sobą połączone. Minister odniósł się do przedstawionej przez Skarżącego wiążącej informacji taryfowej wydanej przez angielską administrację celną GB 110082534 z 7 listopada 2002 r. oraz decyzji polskiej administracji celnej w WIT nr 479/2001/96 z 19 września 2001 r., które klasyfikowały artykuły bożonarodzeniowe do kodu CN 9505 10 90. Stwierdził, że z tłumaczenia angielskiego WIT z 7 listopada 2002 r. wynika, że angielska administracja celna do kodu CN 9505 10 90 zaklasyfikowała stroik na stół mający charakter artykułu bożonarodzeniowego, wykonany ze sztucznych gałązek sosnowych, szyszki barwionej na złoto, owoców pokrytych brokatem oraz kwiatu gwiazdy betlejemskiej w kolorze czerwonym. Taka kompozycja – zdaniem Ministra – nie odnosi się do gałązki sztucznej gwiazdy betlejemskiej, ale do stroika, w którym ten kwiat jest jednym z elementów. Minister wskazał, że po wejściu Polski do UE zmienił się tryb rozstrzygania sporów klasyfikacyjnych, który polega na prowadzeniu, w pierwszej kolejności konsultacji i negocjacji z innymi krajami, a w przypadku braku porozumienia, kierowania sprawy pod obrady Komitetu Kodeksu Celnego. Efektem tych działań są rozporządzenia klasyfikacyjne Komisji Europejskiej, jako organu odpowiedzialnego za jednolitą klasyfikację towarów przez wszystkie kraje członkowskie UE. Po akcesji Polski do UE organem ustalającym sporne klasyfikacje taryfowe we Wspólnocie jest Komitet Kodeksu Celnego. To działanie ma na celu zapewnienie jednolitej klasyfikacji towarów przez wszystkie państwa członkowskie UE. Minister wyjaśnił, że taka sytuacja nie zaistniała w tym przypadku, gdyż ww. wiążąca informacja taryfowa wydana przez angielską administrację celną dotyczy innego towaru, a mianowicie stroika na stół, w którym gwiazda betlejemska jest jednym z elementów podkreślających charakter Świąt Bożego Narodzenia. Minister uznał również, że dołączone przez Skarżącego wiążące informacje taryfowe wydane przez niemiecką administrację celną dla artykułów mających charakter bożonarodzeniowy i klasyfikujące je do kodu CN 9505 10 90, nie dotyczą samej gałązki kwiatu poinsecji. W związku z tym dokumenty te nie potwierdzają zasadności klasyfikacji spornego towaru do pozycji 9505. Minister następnie wyjaśnił, że na mocy reguły 1. Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), sztuczne kwiaty należy klasyfikować do pozycji 6702, zgodnie z jej brzmieniem we Wspólnej Taryfie Celnej "Sztuczne kwiaty, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców". Minister powołując się na komentarz do działu 67, zawarty w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów", stwierdził, że pozycja 6702 nie wyklucza zaklasyfikowania do niej sztucznych kwiatów lub ich części, które zostały ozdobione np. przez złocenie lub brokatowanie. Następnie Minister powołując się na komentarz do działu 95, zawarty w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów" oraz komentarz do pozycji 9505, zawarty w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. UE C 133 z dnia 30 maja 2008 r.) stwierdził, że pozycja 9505 nie obejmuje sztucznych kwiatów. Zdaniem Ministra sztuczna poinsecja, mimo że jako roślina naturalna pojawia się w sprzedaży przed Bożym Narodzeniem, to w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej jest sztucznym kwiatem objętym pozycją 6702, służącym do dekorowania pomieszczeń w okresie Świąt Bożego Narodzenia, a także wykonywania stroików podkreślających charakter tych Świąt. Minister dodatkowo wskazał, że dokumentami potwierdzającymi prawidłowość klasyfikacji taryfowej spornej sztucznej gałązki poinsecji do pozycji 6702, są wybrane z bazy EBTI wiążące informacje taryfowe wydane przez administrację celną: angielską – GB 110083237 z 11 listopada 2006 r. oraz niemiecką DE HH/951/08-3 z 16 czerwca 2008 r., DE F/3797/04-1, DE F/3795/04-1 i DE F/3793/04-1 z 14 września 2004 r. oraz DE F/3231/08-1 z 12 czerwca 2008 r. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie: 1. prawa materialnego, tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu poz. 6702 ORINS i jej niewłaściwe zastosowanie w sprawie, oraz niezastosowanie pozycji 9505 10 90 do przedmiotowego towaru; 2. art. 9 ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej: "PWKC") poprzez zaniechanie złożenia wniosku o uruchomienie procedury klasyfikacyjnej przez Komisję w obliczu istnienia rozbieżnych wiążących informacji taryfowych w odniesieniu do produktu; 3. art. 122, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nie wyczerpujące rozpatrzenie zebranego materiału dowodowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wskazując na powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. W motywach skargi stwierdził, że ogólnodostępne źródła informacyjne w zakresie pochodzenia i zastosowań kwiatów (naturalnych jak i sztucznych) jednoznacznie wskazują na symbolikę kwiatu poinsecji kojarzoną ze świętem Bożego Narodzenia, stąd też inna popularna nazwa tego produktu – "Gwiazda Betlejemska". Obok popularnej choinki i jemioły jest to jedna z najpopularniejszych i wyłącznie kojarzonych ze świętami dekoracji kwiatowych. Podkreślił, że poinsecja jest produktem świątecznym posiadającym wartość dekoracyjną charakterystyczną wyłącznie dla świąt Bożego Narodzenia, jako sztuczny kwiat została wyprodukowana i jest rozpoznawalna wyłącznie, jako produkt bożonarodzeniowy, jest używana wyłącznie w tym okresie i nie spełnia funkcji użytkowych. Argumentacja powyższa – w opinii Skarżącego – stanowi dowód na spełnienie przesłanek pozycji CN 9505. Skarżący zarzucił także, iż organ celny nie wszczął postępowania w trybie art. 9 ust. 1 tiret pierwsze PWKC. Zauważył, że jakkolwiek wskazany przez Ministra WIT obejmujący stroik bożonarodzeniowy nie jest wyłącznie kwiatem poinsecji, to nie ulega wątpliwości, że stanowiąca jego element poinsecja sama w sobie jest artykułem kojarzonym wyłącznie ze świętami w rozumieniu Wspólnej Taryfy Celnej. Również fakt takiej interpretacji przez polską administrację celną przed akcesją Polski do UE nie był pozbawiony racji, gdyż dostępne materiały piśmiennicze odnoszące się do spornego produktu wskazują na jego świąteczny charakter. Następnie Skarżący stwierdził, że zasadność klasyfikacji przedmiotowego produktu w obrębie pozycji 9505 potwierdza również treść poszczególnych reguł ORINS. W omawianym przypadku mamy do czynienia z produktem, którego zasadniczy charakter wynika z jego pochodzenia i przeznaczenia – jako artykułu dekoracyjnego w okresie świątecznym. Minister Finansów w odpowiedzi na skargę podtrzymał ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 3048/08 tut. sąd skargę oddalił. W uzasadnieniu tegoż wyroku stwierdził m.in. że kwestią sporną w niniejszej sprawie jest klasyfikacja taryfowa produktu o nazwie handlowej "gałązka pojedyncza poinsecji". Jest to sztuczny kwiat poinsecji nazywany potocznie gwiazdą betlejemską, którego płatki zostały wykonane z materiału włókienniczego (może występować w różnych kolorach) ozdobionego brokatem. Natomiast liście wykonano z materiału włókienniczego z nadrukiem w kolorze złotym, a łodygę z drutu pokrytego tworzywem sztucznym. Wszystkie elementy są ze sobą połączone. Gałązka wyglądem przypomina naturalną roślinę, której płatki w celach dekoracyjnych zostały ozdobione brokatem a liście złotym nadrukiem. Klasyfikacji taryfowej towarów dokonuje się na podstawie: Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS); uwag do sekcji i działów do Taryfy, które decydują o tym, jak należy klasyfikować poszczególne towary; ustaleń dotyczących praktyki klasyfikacyjnej takich towarów w krajach Unii Europejskiej oraz dostępnych danych dotyczących danego produktu. W celu ustalenia prawidłowego kodu należy w pierwszej kolejności kierować się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Najważniejszą z nich jest reguła 1., która informuje, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności – o ile jest to możliwe korzystać z następnych reguł, od 2. do 6., a następnie z Not Wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, wydanych i uaktualnianych przez Światową Organizację Celną w Brukseli. Wykaz decyzji przyjętych przez Komitet Systemu Zharmonizowanego (HSC) na danej sesji, który przygotowuje Komisja, przyjmowany jest w drodze głosowania przez Komitet Kodeksu Celnego, na mocy art. 12 ust. 5 lit. a) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. Ponadto do interpretacji zakresu poszczególnych pozycji taryfowych w istotny sposób przyczyniają się Noty wyjaśniające do CN, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 ust. 1 lit. a) oraz art. 10 rozporządzenia (EWG) nr 2658/87. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi. W ocenie Sądu, dokonując klasyfikacji taryfowej przedmiotowego towaru organy celne prawidłowo zastosowały regułę 1. ORINS, zgodnie z którą dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów i dopiero wówczas, gdy jest to niemożliwe, należy, przy zachowaniu kolejności – o ile jest to możliwe, korzystać z następnych reguł od 2. do 6., a następnie z Not Wyjaśniających. Oznacza to, że opis pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru, inaczej mówiąc dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne. Zgodnie z brzmieniem pozycji 6702, pozycja ta obejmuje – Kwiaty sztuczne, liście i owoce oraz ich części; artykuły wykonane ze sztucznych kwiatów, liści lub owoców. W myśl komentarza do działu 67, zawartego w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów", pozycja 6702 obejmuje: 1) Kwiaty sztuczne, liście i owoce w postaci przypominającej produkty naturalne, wykonane przez połączenie różnych części (przez połączenie, sklejenie, wkładanie jednych w drugie lub w podobny sposób). Kategoria ta obejmuje również sztuczne kwiaty itp. Umownie przedstawiające kwiaty, liście lub owoce. 2) Części kwiatów sztucznych, liści lub owoców (na przykład słupki, pręciki, zalążnie, płatki, kielichy kwiatowe, liście i łodygi). 3) Artykuły wykonane z kwiatów sztucznych, liści lub owoców (na przykład bukiety, girlandy, wieńce, rośliny) i pozostałe artykuły przeznaczone do stosowania jako ozdoby lub dekoracje, wykonane przez połączenie kwiatów sztucznych, liści lub owoców. Niniejsza pozycja obejmuje sztuczne kwiaty, liście lub owoce przymocowane szpilką lub innym drobnym elementem mocującym. Artykuły objęte pozycją 6702 wykorzystywane są głównie do dekoracji (na przykład w domach lub kościołach) lub jako dekoracje kapeluszy, strojów itp. Z zastrzeżeniem wyjątków wymienionych poniżej, towary te mogą być z materiałów włókienniczych, filcu, papieru, tworzyw sztucznych, gumy, skóry wyprawionej, folii metalowej, piór, muszli lub innych materiałów pochodzenia zwierzęcego (np. sztuczne liście z ssaków morskich, specjalnie preparowanych i barwionych, składających się z miękkich pozostałości ciał meduz lub mszywiołów) itp. Wszystkie artykuły klasyfikowane są do niniejszej pozycji niezależnie od stopnia ich wykończenia, pod warunkiem, że spełniają one wymogi zawarte w poprzednich punktach. Niniejsza pozycja nie obejmuje: a) Naturalnych kwiatów i liści objętych pozycją 0603 lub 0604 (np. barwionych, srebrzonych lub złoconych). b) Motywów kwiatowych z koronki, haftu lub innych tekstyliów, które chociaż mogą być wykorzystane jako ozdoby odzieży, to są wykonane jako sztuczne kwiaty (np. przez połączenie różnych części (płatków, pręcików, łodyg itp.), przez połączenie drutem, tekstyliami, papierem, gumą itp. lub przez sklejenie lub w podobny sposób) (sekcja XI). c) Nakryć głowy ze sztucznych kwiatów lub liści (dział 65). d) Artykułów ze szkła. e) Sztucznych kwiatów, liści lub owoców, z ceramiki, kamienia, metalu, drewna itp., otrzymanych w jednym kawałku przez formowanie, kucie, rzeźbienie, tłoczenie lub w innym procesie, lub składających się z części połączonych ze sobą w inny sposób niż przez wiązanie, klejenie, wkładanie jednej w drugą lub w inny podobny sposób. f) Drutu zwyczajnie pociętego do długości i pokrytego tekstyliami, papierem itp. przeznaczonego do wyrobu łodyg sztucznych kwiatów itp. (sekcja XV). g) Artykułów łatwo rozpoznawalnych jako zabawki lub artykuły karnawałowe (dział 95). Biorąc pod uwagę brzmienie tej pozycji oraz wyżej przedstawioną treść komentarza, Sąd uznał, że organy celne zasadnie zaklasyfikowały przedmiotowy towar do pozycji 6702, ponieważ jego opis odpowiada definicji tej pozycji. Poza tym – co istotne – opis powyższej pozycji nie wyklucza sztucznych kwiatów lub ich części, które zostały ozdobione np. przez złocenie. Tak więc – w ocenie Sądu – w sytuacji gdy przedmiotowy towar (sztuczny kwiat) występuje z brzmienia w Taryfie celnej i jest klasyfikowany do konkretnego kodu CN, jego inna klasyfikacja wynikająca np. z zastosowania (a na taką klasyfikację wskazuje Skarżący) jest niemożliwa. Tym samym niezasadny jest zarzut skargi, jakoby organy celne dokonały klasyfikacji przedmiotowego towaru niezgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działu. Odnosząc się do wnioskowanego przez Skarżącego dla przedmiotowego towaru kodu CN 9505 10 90, Sąd zauważył, iż zgodnie z komentarzem do działu 95, zawartym w "Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów", pozycja 9505 obejmuje artykuły świąteczne, karnawałowe lub inne rozrywkowe, które ze względu na ich przeznaczenie są zazwyczaj wykonane z materiałów nietrwałych. Obejmują one: 1) Świąteczne dekoracje używane do dekorowania sal, stołów itp. (takie jak girlandy, lampiony itp.); artykuły dekoracyjne na choinki (lameta, kolorowe bombki, zwierzęta i inne figurki itp.); dekoracje ciast, które są tradycyjnie związane z poszczególnymi świętami (np. zwierzęta, flagi). 2) Artykuły tradycyjnie używane w Święta Bożego Narodzenia, np. sztuczne choinki, szopki bożonarodzeniowe, postacie związane z Bożym Narodzeniem oraz zwierzęta, anioły, strzelające zabawki bożonarodzeniowe z niespodzianką, skarpety bożonarodzeniowe, imitacje polan palonych w kominku na Boże Narodzenie, Święte Mikołaje. 3) Artykuły maskaradowe, np. maski, sztuczne uszy i nosy, peruki, sztuczne brody i wąsy (niebędące artykułami codziennego użytku – pozycja 6704) oraz kapelusze papierowe. Jednakże pozycja niniejsza nie obejmuje kostiumów maskaradowych z materiałów włókienniczych, objętych działem 61 lub 62. 4) Rzucane kulki z papieru lub bawełniano – wełniane, papierowe serpentyny (taśmy karnawałowe), tekturowe trąbki, "wydmuchiwane trąbki", konfetti, parasolki karnawałowe itp. Pozycja 9505 nie obejmuje artykułów, które zawierają wzór świąteczny, dekorację, symbole lub motywy i posiadają funkcję użytkową np. zastawę stołową, naczynia kuchenne, artykuły toaletowe, dywany i inne włókiennicze pokrycia podłogowe, odzież, bieliznę pościelową, bieliznę do celów toaletowych lub kuchennych. Ponadto w myśl komentarza do poz. 9505, zawartego w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. UE C 133 z dnia 30 maja 2008 r.) produkty, aby były klasyfikowane jako artykuły świąteczne, muszą mieć wartość dekoracyjną (wzór i zdobienia) i być wyłącznie zaprojektowane, wyprodukowane i rozpoznawalne jako artykuły świąteczne. Produkty te są używane w określonym dniu lub okresie w ciągu roku. Produkty te, zgodnie ze swoją budową i wzorem (odciski, ornamenty, symbole lub napisy), przeznaczone są do użytku podczas określonego święta. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd zwrócił uwagę, iż pozycja 9505 nie wymienia sztucznych kwiatów, a tym samym za słuszne należało uznać stanowisko organów celnych, że przedmiotowy towar jest sztucznym kwiatem objętym pozycją 6702, służącym do dekorowania pomieszczeń w okresie Świąt Bożego Narodzenia, a także wykonywania stroików podkreślających charakter tych Świąt. Nie bez znaczenia dla potwierdzenia prawidłowości dokonanej klasyfikacji jest również stanowisko administracji celnych innych krajów wchodzących w skład Unii Europejskiej. Otóż za trafnością dokonanej przez organ celny klasyfikacji przedmiotowego towaru (sztucznej poinsecji) do pozycji 6702 przemawiają wybrane z bazy EBTI wiążące informacje taryfowe wydane przez administrację celną angielską i niemiecką: GB 110083237 z 11 listopada 2006 r.; DE HH/951/08-3 z 16 czerwca 2008 r.; DE F/3797/04-1 z 14 września 2004 r.; DE F/3795/04-1 i DE F/3793/04-1 z 14 września 2004 r. oraz DE F/3231/08-1 z 12 czerwca 2008 r. Natomiast przedstawione przez Skarżącego dowody w postaci wiążącej informacji taryfowej wydanej przez angielską administrację celną GB 110082534 z 7 listopada 2002 r. oraz decyzji polskiej administracji celnej zawartej w WIT nr 479/2001/96 z 19 września 2001 r., klasyfikujące artykuły bożonarodzeniowe do kodu CN 9505 10 90 nie mogą decydować o zaklasyfikowaniu przedmiotowego towaru do kodu CN 9505 10 90 z następujących przyczyn. Angielska wiążąca informacja taryfowa dotyczy bowiem stroika na stół mającego charakter artykułu bożonarodzeniowego, wykonanego ze sztucznych gałązek sosnowych, szyszki barwionej na złoto, owoców pokrytych brokatem, gałązek z listkami barwionymi na złoto, jagód pokrytych brokatem oraz kwiatu gwiazdy betlejemskiej w kolorze czerwonym. Zatem angielska wiążąca informacja taryfowa została wydana dla kompozycji, w której poinsecja jest jednym z elementów i która jedynie w całości tworzy stroik o charakterze bożonarodzeniowym, czyli nie została wydana dla przedmiotowej lub podobnej gałązki sztucznej poinsecji. Jeżeli chodzi o wiążącą informację taryfową wydaną przez polską administrację celną to słusznie Minister zauważył, że decyzja ta została wydana w 2001 r., czyli przed przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej. Wówczas polska administracja celna nie miała obowiązku posługiwania się wykazem Europejskiej Wiążącej Informacji Taryfowej (EBTI) i mogła prezentować odmienne stanowisko dotyczące klasyfikacji taryfowej towarów. W związku z powyższym, Sąd za chybione uznał zarzuty skargi o rażącym naruszeniu prawa materialnego tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 poprzez błędną interpretację przez organy celne zapisu pozycji 6702, ORINS i ich niewłaściwe zastosowanie w sprawie, jak również niezastosowania dla przedmiotowego towaru kodu CN 9505 10 90. Sąd za nieuzasadniony uznał zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 9 ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 polegający na zaniechaniu złożenia przez organ celny wniosku o uruchomienie procedury klasyfikacyjnej przez Komisję w obliczu istnienia rozbieżnych wiążących informacji taryfowych w odniesieniu do produktu, ponieważ takie rozbieżności w sprawie nie wystąpiły. Sąd stwierdził, iż słusznie Skarżący zauważył, że noty, a także opinie WCO nie są wiążące ani dla organów celnych, ani dla sądów, co wielokrotnie podkreślał Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Jednakże nie można lekceważyć ich znaczenia w procesie stosowania wspólnej taryfy celnej. W znacznej ilości wyroków ETS jednoznacznie stwierdzał, że noty wyjaśniające nomenklatury Rady Współpracy Celnej stanowią ważny środek służący zapewnieniu jednolitego stosowania Taryfy przez organy celne państw członkowskich i jako takie mogą być uznane za istotną pomoc w interpretacji taryfy. Ich stosowanie w procesie interpretacji nomenklatury towarowej należy traktować jako zasadę. Chybione były również zarzuty Skarżącego o charakterze procesowym. Poza tym zaznaczono, że naruszenie przepisów postępowania stanowi podstawę do uwzględnienia skargi tylko wówczas, gdy mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Od powyższego wyroku skarżący wniósł skargę kasacyjną, zarzucając: 1. rażące naruszenie prawa materialnego, tj. art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do omawianego towaru, polegającą na uznaniu, że skoro pozycja 9505 nie wymienia wprost sztucznych kwiatów, to nie można ich ujmować w tej pozycji, w sytuacji, gdy pozycja ta obejmuje artykuły świąteczne niezależnie od materiału, z którego zostały wykonane; 2. rażące naruszenie prawa procesowego, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit c) p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, pomimo że zaskarżona decyzja jest obarczona wadami prawa materialnego, tj. została wydana z naruszeniem art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej oraz wadami prawa procesowego, czyli narusza art. 122, 180 § 1 i 187 Ordynacji podatkowej oraz art. 9 ust. 1 tiret pierwsze rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; 3. naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez wadliwe ustalenie stanu faktycznego polegające na przyjęciu, że importowany towar nie posiada cech artykułu świątecznego w rozumieniu pozycji 9505 CN. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 lipca 2010 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I GSK 466/09 orzekł iż Skarga kasacyjna oparta jest na usprawiedliwionych podstawach. W uzasadnieniu swojego orzeczenia stwierdził m.in., że zgodzić się należy z zarzutami skargi kasacyjnej dotyczącymi naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania, mogącymi mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit c) p.p.s.a. w związku z art. 122, 180 § 1 i 187 Ordynacji podatkowej, poprzez zaakceptowanie stanowiska organu odwoławczego co do prawidłowości zakwalifikowania spornego towaru do kodu CN 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy, a przede wszystkim pod kątem możliwości zakwalifikowania omawianego towaru do kodu 9505 10 90, o co wnioskował skarżący. W szczególności mankamentem postępowania, tak administracyjnego, jak i sądowoadministracyjnego, jest brak niezbędnych ustaleń faktycznych, a mianowicie, czy sporny towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego "z pozostałych materiałów", w rozumieniu kodu 9505 10 90, czy też nie. Chodzi tutaj o ustalenie faktyczne co do charakteru towaru ocenianego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc czy jest to produkt, który ma mieć wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny, a ponadto czy produkt ten jest używany w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Organ, nie uwzględnił wniosku skarżącego jedynie z powodu przypisania spornemu towarowi cech charakterystycznych dla kodu 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej, nie zaś z uwagi na niespełnienie przez ten towar przesłanek uznania go za artykuł bożonarodzeniowy w rozumieniu kodu 9505 10 90, czego, jak wskazano, nie zbadano w sprawie. Tym samym niesłusznie wyłączył możliwość przyjęcia, że towar, klasyfikowany na ogół do innych pozycji, z uwagi na szczególne cechy wiążące go ze świętami Bożego Narodzenia, może być klasyfikowany do kodu 9505 10 90. Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił argumentacji organu, zaakceptowanej przez Sąd pierwszej instancji, że skoro towar jest sztucznym kwiatem, nie było potrzeby ustalenia, czy ma charakter artykułu bożonarodzeniowego, w rozumieniu kodu 9505 10 90. Ani brzmienie samej pozycji 9505 10, ani uwagi do sekcji lub działu, względnie noty wyjaśniające nie zawierają zamkniętego katalogu towarów klasyfikowanych do tego kodu. Wymieniane są jedynie pewne cechy i przykłady towarów, z których niektóre pozbawione cech wiążących je z okresem świątecznym klasyfikowane są do innych pozycji. Brzmienie 1 reguły ORINS prowadzi do wniosku, iż każda pozycja kodu Wspólnej Taryfy Celnej jest równoprawna, a jej zastosowanie, co do zasady, zależy jedynie od tego, czy oceniany towar podpada pod dany kod. I tak, w świetle punktu 1 ogólnych reguł, dla celów prawnych klasyfikacji towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Gdy procedura ustalenia kodu, o której mowa w regule 1, nie doprowadzi do ustalenia prawidłowego kodu, stosuje się reguły ORINS przewidziane w punktach 2-3 ogólnych reguł. Organ celny powinien w pierwszej kolejności, stosownie do punktu 1 ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej ustalić, czy analizowany towar zgodny jest z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów określonego kodu. Gdy procedura przewidziana w punkcie 1 nie doprowadzi do ustalenia właściwego kodu, organ celny powinien stosować reguły 2 i 3. Przedwczesne było więc danie pierwszeństwa kodowi 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej z powołaniem się na okoliczność, iż analizowany towar jest sztucznym kwiatem, o którym mowa w tym kodzie, skoro nie zbadano, zgodnie z wnioskiem strony, czy towar ten ma charakter artykułu bożonarodzeniowego, dla którego przewidziano odrębny kod 9505 10 90. Ponadto, gdyby konsekwentnie przyjąć, nieuprawnione stanowisko organu i Sądu pierwszej instancji, mogłoby się okazać, że trudno byłoby znaleźć dla kodu 9505 10 90 odpowiednie towary. Marginalizacja znaczenia wspomnianego kodu nie zasługuje na akceptację, z uwagi na komercyjne znaczenie okresu bożonarodzeniowego. Nie ma więc nie tylko prawnego, ale i gospodarczego uzasadnienia, aby dla celów stosowania Wspólnej Taryfy Celnej podległość artykułów świątecznych i bożonarodzeniowych oceniać z pomijaniem kodu 9505, w tym kodu 9505 10 90. Podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia prawa materialnego, to jest art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną interpretację zapisu pozycji 6702 oraz pozycji 9505 CN w odniesieniu do omawianego towaru, jest więc zasadny. Rozstrzygnięcie o zakwalifikowaniu spornego towaru do jednego z wymienionych kodów Wspólnej Taryfy Celnej wymaga zatem, dokonania ustaleń faktycznych pozwalających ocenić czy towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego, co jest kwestią faktu a nie prawa. Wspomnianego ustalenia, w sprawie nie dokonano. Z uwagi na to, że artykuł bożonarodzeniowy, o którym mowa w sprawie, ma charakter towaru sezonowego, przydatne może być zbadanie, czy okres świąteczny i poprzedzający Święto Bożego Narodzenia w zdecydowanie znaczącym stopniu wyczerpuje popyt na ten towar. Sąd zważył co następuje: W pierwszej kolejności podnieść należy, że w obecnym stanie sprawy decydujące znaczenie dla jej rozstrzygnięcia mają poglądy wyrażone w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego, który został wydany w dniu 7 grudnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt I GSK 466/09. Otóż w tejże sprawie NSA przesądził, że zakwalifikowanie spornego towaru do kodu CN 6702 90 00 wspólnej taryfy celnej miało miejsce bez dostatecznego wyjaśnienia sprawy. Nie rozważono bowiem należycie możliwości jego zakwalifikowania do kodu 9505 10 90 o co wnioskował skarżący. Nie ustalono w szczególności czy ów towar ma charakter artykułu bożonarodzeniowego "z pozostałych materiałów" w rozumieniu kodu 9505 10 90 czy też nie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego chodziło tu będzie o ustalenie co do charakteru towaru ocenionego pod kątem kryteriów zawartych w "Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich", a więc o to czy jest to produkt który ma mieć wartość dekoracyjną i czy został wyłącznie zaprojektowany, wyprodukowany i jest rozpoznawalny jako artykuł świąteczny. Ustalenia wymagało będzie również to czy jest on używany w okresie Świąt Bożego Narodzenia. NSA stoi przy tym na stanowisku, że skoro towar jest sztucznym kwiatem to nie oznacza to, że nie może mieć charakteru bożonarodzeniowego w rozumieniu kodu 9505 10 90, albowiem ani brzmienie samej pozycji 9505 10, ani uwagi do sekcji lub działu, względnie noty wyjaśniające nie zawierają zamkniętego katalogu towarów klasyfikowanych do tego kodu. Wymienione są jedynie pewne cechy i przykłady towarów z których niektóre pozbawione cech wiążących je z okresem świątecznym klasyfikowane są do innych pozycji. Wszystko to w ocenie NSA oznacza, iż organ celny powinien w pierwszej kolejności (stosownie do punktu 1 ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej) ustalić czy analizowany towar zgodny jest z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów określonego kodu. O ile procedura przewidziana w punkcie 1 nie doprowadziłaby do ustalenia właściwego kodu organ celny powinien zastosować reguły 2 i 3. Przedwczesne było zatem w realiach sprawy niniejszej danie pierwszeństwa kodowi 6702 90 00 Wspólnej Taryfy Celnej z powołaniem się na okoliczność, iż analizowany towar jest sztucznym, kwiatem o którym mowa w tym kodzie skoro nie zbadano czy towar ten ma charakter artykułu bożonarodzeniowego dla którego przewidziano odrębny kod 9505 10 90. Za kategoryczną i jednoznaczną uznać należy tezę jaką Naczelny Sąd Administracyjny sformułował w końcowym fragmencie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie o sygn. akt I GSK 466/09. Otóż stwierdził on, że artykuł bożonarodzeniowy o którym mowa w sprawie ma charakter towaru sezonowego, a zatem przydatne może być zbadanie czy okres świąteczny i poprzedzający Święta Bożego Narodzenia w zdecydowanie znacznym stopniu wyczerpuje popyt na ten towar. Rozważania NSA o których wyżej mowa skutkowały koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji. W sprawie niniejszej konieczne bowiem będzie czynienie ustaleń faktycznych co do tego czym był w istocie sporny towar. Takie ustalenia pozostają obowiązkiem organów. W oparciu o nie organy dokonują właściwej subsumcji przepisów prawa. Dopiero ocena powyższego pozostaje w kompetencji sądu administracyjnego o ile podjęte przez organ rozstrzygnięcie zostanie zakwestionowane skargą. Podstawą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c p.p.s.a. w zw. z art. 153 i 170 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło