V SA/Wa 2935/10

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie o nadanie statusu uchodźcy; postanawia: - odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. A. K. wnosząc skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] października 2010 r. wystąpił z wnioskiem na urzędowym formularzu PPF z 29 listopada 010 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. Postanowieniem z 9 lutego 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe wobec cofnięcia przez skarżącego skargi. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Na wstępie należy zauważyć, iż skarżący pismem z 13 stycznia 2011r. cofnął skargę i w związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 9 lutego 2011r. umorzył postępowanie. W związku z powyższym rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się bezprzedmiotowe, brak jest bowiem podstaw do badania sytuacji materialnej skarżącego w kontekście powstałych lub mogących powstać w przyszłości kosztów sądowych. Natomiast wobec tego, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie zawiera normy, która pozwalałaby umorzyć postępowanie w takim stanie prawnym i faktycznym, postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.