V SA/Wa 2940/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-12-28

Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata) w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, ponieważ jego trudna sytuacja materialna, wynikająca z niskich dochodów, wysokich kosztów leczenia i rehabilitacji, a także braku majątku, uniemożliwia mu poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W związku z tym przyznano mu zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowiono adwokata z urzędu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Skarżący jest osobą niepełnosprawną, jego dochody są niskie, a wydatki na leczenie i rehabilitację wysokie. Prowadzi gospodarstwo domowe z matką i bratem, którzy również są niepełnosprawni i otrzymują renty/emeryturę. Po wezwaniu do uzupełnienia informacji, Skarżący przedstawił dokumenty potwierdzające jego sytuację materialną, w tym zeznania podatkowe i dokumenty dotyczące wydatków. Sąd ocenił, że sytuacja materialna Skarżącego jest trudna i uzasadnia przyznanie prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Przyznano Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolniono od kosztów sądowych i ustanowiono adwokata z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Anna Nasiłowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych p o s t a n a w i a: przyznać Skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...]. W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy P. C. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z matką i bratem, nie posiada jakiegokolwiek majątku. Źródłem utrzymania trzyosobowego gospodarstwa domowego jest świadczenie emerytalne wypłacane matce Skarżącego w wysokości 888,58 zł miesięcznie (netto), renta inwalidzka przysługująca Skarżącemu (747,16 zł netto miesięcznie) oraz przysługująca bratu Skarżącego (967,80 zł netto miesięcznie). Do wydatków Skarżący zaliczył wydatki na media (830 zł), leki (900 zł), rehabilitację (400 zł), specjalną dietę nutridrink (260 zł), koszt spłaty kredytu (650 zł), opłatę dzierżawy (112 zł). Uzasadniając wniosek wskazał, że zarówno on, jak i jego brat ponoszą wysokie koszty leczenia i rehabilitacji, w tym wydatki na zakup sprzętu rehabilitacyjnego. Z uwagi na ciężką chorobę wymagają stałej pomocy innej osoby, której udziela im matka. Na skutek decyzji o odmowie dofinansowania wynagrodzenia dla osoby niepełnosprawnej Skarżący zrezygnował z prowadzenia działalności gospodarczej. Do wniosku załączył orzeczenia o zaliczeniu do pierwszej grupy inwalidów własne oraz brata. Ponieważ złożone oświadczenia okazały się niewystarczające dla oceny możliwości majątkowych wnioskodawcy, na podstawie zarządzenia z 18 listopada 2016 r. Sąd wezwał Skarżącego do udzielenia dodatkowych informacji oraz złożenia określonych dokumentów. Skarżący odpowiedział na wezwanie i nadesłał do Sądu zeznania podatkowe, dokumenty potwierdzające wysokość świadczeń rentowych oraz świadczenia emerytalnego, dokumenty potwierdzające wydatki na energię elektryczną, wodę, gaz, telefony, internet, leki, zakupy rehabilitacyjne oraz specjalną dietę, dokumenty kredytowe, wyciąg z rachunku bankowego. Wskazał, że jednorodzinny dom, którego właścicielką jest jego matka przedstawia wartość około 550.000 zł. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa. Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych do poniesienia których Skarżący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, złożone wyjaśnienia oraz dokumenty należało uznać, iż sytuacja materialna Skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż Skarżący jest osobą niepełnosprawną i jego jedynym dochodem jest świadczenie rentowe w wysokości 747,16 zł (netto). Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z bratem oraz matką. Jego brat również jest osobą niepełnosprawną i otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 967,80 zł. Z uwagi na niepełnosprawność Skarżący ponosi wysokie koszty leczenia i rehabilitacji. Stałą opiekę nad braćmi sprawuje matka. Jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 888,58 zł. Skarżący nie posiada żadnego majątku, nie posiada także środków na rachunku bankowym. Wskazane okoliczności przemawiają za uznaniem, iż po opłaceniu wydatków niezbędnych dla utrzymania oraz leczenie Skarżącemu nie pozostają mu wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Z wyłożonych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło