V SA/Wa 2943/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Małgorzata Rysz, Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia [...] października 2007 r. nr [...] z udziałem T. B. na decyzję Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku W dniu 12 kwietnia 2007 r. T. B. została zatrzymana przez funkcjonariuszy Straży Granicznej w związku z nielegalnym pobytem w Polsce. Cudzoziemka nie posiadała stosownego zezwolenia na pobyt w Polsce i wykonywała pracę bez właściwego zezwolenia. W dniu [...] kwietnia 2007 r. Wojewoda Lubuski decyzją nr [...] orzekł o wydaleniu Cudzoziemki z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji. Pismem oznaczonym datą 8 maja 2007 r. Zainteresowana zwróciła się do Prezesa Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców o ponowne rozpoznanie sprawy. W uzasadnieniu swojego wniosku powołała się na prowadzoną w Polsce działalność gospodarczą, pobyt w Polsce jej małoletniej córki oraz zły stan zdrowia wymagający kontynuacji leczenia. Po rozpoznaniu odwołania Strony decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców utrzymał w mocy ww. decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] kwietnia 2007 r. Odnosząc się do okoliczności podniesionych przez Zainteresowaną w odwołaniu, organ II instancji wskazał, iż małoletnia córka Cudzoziemki przebywa obecnie w Polsce na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony i pozostaje na utrzymaniu i pod opieką ojca, obywatela [...] M. V. D., który posiada zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE. W zakresie stanu zdrowia Cudzoziemki, w ocenie organu II instancji może Ona kontynuować leczenie w kraju swojego pochodzenia. Organ wskazał także, iż okoliczność prowadzenia działalności gospodarczej również nie stanowi okoliczności uzasadniającej pobyt w Rzeczypospolitej Polskiej. W dniu 23 października Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi Rzecznik Praw Obywatelskich podniósł, iż organ II instancji nie przeprowadził wnikliwej analizy sytuacji rodzinnej T. B., czym naruszył art. 7 i 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) – zwanej dalej "k.p.a.". W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wniósł o uwzględnienie skargi Rzecznika Praw Obywatelskich i uchylenie ww. decyzji Prezesa urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli legalności zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, to znaczy ustalenia, czy organ orzekający w sprawie prawidłowo zinterpretował i zastosował przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 w/w ustawy). Badając zaskarżoną decyzję w granicach określonych ww. przepisami, Sąd uznał, iż skarga jest zasadna. W pierwszej kolejności należy rozważyć zarzuty odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania, dla oceny zarzutów dotyczących naruszenia przepisów prawa materialnego znaczenie mają bowiem ustalenia faktyczne stanowiące podstawę zaskarżonego orzeczenia. Sąd podziela zarzuty Skarżącego dotyczące uchybienia przez organ drugiej instancji przepisom art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. Warunkiem wydania prawidłowej decyzji jest poprzedzenie jej prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem. Wymóg taki wynika wprost z art. 6 k.p.a., który stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa i art. 7 k.p.a., który nakłada obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Kierując się z kolei regułami postępowania wskazanymi w art. 77 § 1, organ ma obowiązek rozpatrzyć i ocenić całokształt zebranego materiału dowodowego. Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., każde rozstrzygnięcie organu administracyjnego winno zawierać właściwe uzasadnienie prawne i faktyczne. Niedochowanie przez organ administracji warunków zawartych w ww. przepisach, a co za tym idzie braki w materiale dowodowym uniemożliwiają sądową ocenę weryfikacji ustaleń i ocen zawartych w zaskarżonej decyzji. W ocenie tut. Sądu zważywszy na przytoczone kryteria, celem prawidłowego przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w tej sprawie, podstawowe znaczenie miała zatem ocena sytuacji ogólnej Cudzoziemki oraz rozważenie skutków jej ewentualnej deportacji w odniesieniu do jej rodziny a przede wszystkim małoletniego dziecka. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców nie przeprowadził analizy sytuacji rodzinnej Cudzoziemki a w szczególności nie ustalono czy przedmiotowa deportacja Cudzoziemki nie naruszy interesu jej córki E. D. W ocenie Sądu, co też podnosił Skarżący, w przedmiotowej decyzji zabrakło także jakiegokolwiek rozważenia sytuacji rodzinnej Cudzoziemki w kontekście wpływu jej deportacji na więzi rodzinne z małoletnią córką. Uznać zatem należy, iż nie przeprowadzenie kompletnych ustaleń w ww. zakresie stanowi o naruszeniu art. 6. 7, 77 § 1 k.p.a. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika również, dlaczego organ administracyjny odmówił uznania za zasadne podnoszonych przez Cudzoziemkę obaw, dotyczących utraty możliwości sprawowania opieki nad małoletnią córką. Całkowity brak odniesienia się przez organ administracyjny II instancji do tej kwestii stanowi o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a. Podkreślić należy, że uzasadnienie decyzji stanowi jej integralną część i jego zadaniem jest wyjaśnienie rozstrzygnięcia stanowiącego dyspozytywną cześć decyzji. Obowiązek sporządzenia uzasadnienia decyzji odpowiadającego wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. stanowi realizację w postępowaniu administracyjnym określonej w art. 11 k.p.a. zasady przekonywania. W uzasadnieniu faktycznym organ powinien zatem wskazać te fakty, które przemawiają za podjętym przez organ rozstrzygnięciem oraz powody dla których odmówił uznania innych powoływanych przez stronę okoliczności. Mając na uwadze brak ustaleń w powyższym zakresie Sąd podzielił także zarzuty skargi dotyczące naruszenia zasady ochrony rodziny i rodzicielstwa wyrażonej w art. 18 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz wynikającego z art. 47 Konstytucji prawa do ochrony życia rodzinnego. Zaskarżona decyzja narusza również art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, podpisanej w Rzymie w dniu 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284). Zgodnie z którym, każdy ma prawo do poszanowania swojego życia rodzinnego. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców winien dokonać ustaleń niezbędnych dla prawidłowej oceny wszystkich okoliczności sprawy a następnie przeprowadzić wszechstronną analizę i ocenę materiału dowodowego, zgodnie z wymogami art. 77, 80 i 81 k.p.a. Powinien mieć na uwadze sytuację osobistą strony rozważoną przez pryzmat zasad ochrony rodziny i rodzicielstwa co musi znaleźć odbicie w sporządzonym zgodnie z wymogami art. 107 § 3 kpa uzasadnieniu decyzji. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji wyroku. orzeczono jak w sentencji wyroku. Stosownie do art. 152 wyżej wymienionej ustawy, Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.