V SA/Wa 2953/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi małoletniej M. S., w imieniu której działa przedstawiciel ustawowy N. S. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić wniosek W dniu 6 listopada 2007 r. przedstawiciel ustawowy małoletniej skarżącej wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2007 r., doręczoną mu w dniu 25 września 2007 r., tj. z uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. Postanowieniem z 23 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, mając na uwadze powyższe, odrzucił skargę jako wniesioną po terminie. Przedmiotowe orzeczenie Sądu zostało doręczone przedstawicielowi ustawowemu małoletniej skarżącej w dniu 30 stycznia 2008 r. Pismem z 15 lutego 2008 r. N. S. – przedstawiciel ustawowy małoletniej skarżącej wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazała, iż decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] sierpnia 2007 r. otrzymała jedynie w języku polskim, który jest dla niej zrozumiały w mowie, ale w piśmie tylko w nieznacznym stopniu. W związku z powyższym aby móc ustosunkować się do treści decyzji i złożyć skargę zmuszona była skorzystać z pomocy tłumacza i prawnika, co spowodowało złożenie skargi po upływie ustawowego terminu. Powyższe okoliczności spowodowały, iż do uchybienia terminu doszło bez jej winy, a nie rozpoznanie skargi przez Sąd spowoduje negatywne konsekwencje dla jej dziecka. Nieznajomość przepisów spowodowała, iż wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi nie złożyła razem ze skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 cytowanej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Kierując się powyższymi przepisami prawa jak i mając na uwadze wyjaśnienia zawarte w treści wniosku, Sąd uznał rozpoznawany wniosek za spóźniony jako złożony po terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Z wyjaśnień N. S. nie wynika wprost, kiedy ustała w jej przypadku przyczyna uchybienia terminu. W związku z powyższym Sąd na podstawie ustalonego stanu faktycznego sprawy stwierdził, iż o niezachowaniu terminu do wniesienia skargi N. S. dowiedziała się z postanowienia Sądu z 23 stycznia 2008 r., które otrzymała w dniu 30 stycznia 2008 r., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożyła zaś - jak już wyżej zaznaczono - w dniu 15 lutego 2008 r., a zatem już po upływie ustawowego terminu przewidzianego na dokonanie tej czynności. W tej sytuacji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, kierując się treścią art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym, orzekł jak w sentencji.