V SA/Wa 2960/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska- Jóźków, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant: referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. w Ż. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. oddala skargę. Przedmiotem skargi z 26 listopada 2012 r. wniesionej przez G. Sp. z o.o. w Ż. (zwanej dalej skarżącą) jest rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej jako: ARiMR, Agencja) nr [...] z [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych w ramach działania "Zwiększenie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Wnioskiem z 10 listopada 2011 r., złożonym w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego PROW 2007-2013, Skarżąca zwróciła się do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o pomoc finansową. Wnioskowi nadano numer [...]. Weryfikacja wniosku wykazała, iż wymaga on uzupełnia i złożenia wyjaśnień wobec czego ARiMR pismem 15 grudnia 2011 r. wezwała Skarżącą do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Na powyższe wezwanie Skarżąca udzieliła odpowiedzi w dniu 9 stycznia 2012 r. wnosząc jednocześnie o przedłużenie terminu na złożenie uzupełnień. Następnie wnioskodawca ponownie wystąpił o przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień, na co Agencja wyraziła zgodę, ostatecznie do dnia 10 czerwca 2012 r. W zakreślonym terminie Spółka dokonała kolejnych uzupełnień wniosku o przyznanie pomocy. Z uwagi na to, że okazały się one niewystarczające ARiMR pismem z dnia 5 lipca 2012 r. ponownie wezwała skarżącą do uzupełnienia wniosku w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia doręczenia wezwania, tj. do dnia 16 sierpnia 2012 r. W zakreślonym terminie Skarżąca po raz kolejny złożyła uzupełnienie wniosku. Agencja uznała jednak, że i tym razem uzupełnienia nie są kompletne. W związku z powyższym zaskarżonym pismem z [...] września 2012 r. ARiMR odmówiła przyznania pomocy finansowej w związku z niespełnieniem warunku określonego w § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawał pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 200, poz. 1444 z późn. zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem MRiRW z 17 października 2007 r. W uzasadnieniu ARiMR sprecyzowała, że po weryfikacji wszystkich złożonych przez skarżącą uzupełnień nadal istniały błędy: we wniosku (w zakresie niepoprawnego wskazania kosztów ogólnych) oraz w biznes planie (w zakresie uwzględnienia budowy biogazowi). Ponadto organ zwrócił uwagę na niespójność dokumentacji w zakresie budowy trafostacji. W wyniku rozpoznania wezwania do usunięcia naruszenia prawa, ARiMR pismem z [...] grudnia 2012 r. stwierdziła, że w sprawie nie doszło do naruszenia ani prawa materialnego, ani procesowego. W dniu 26 listopada 2012 r. Skarżąca wniosła skargę na informację zawartą w piśmie Agencji z [...] września 2012 r., podnosząc w niej zarzuty: - naruszenia przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, a w szczególności § 10 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 17 października 2007 r., w szczególności poprzez: a) błędy w ustaleniach faktycznych, b) sprzeczność poczynionych przez Agencję ustaleń z zebranym w sprawie materiałem, względnie c) niewyjaśnianie wszystkich okoliczności istotnych - a w konsekwencji uznanie, iż skarżąca nie uzupełniła w terminie wszystkich braków we wniosku o dofinansowanie z dnia 10 listopada 2011 r.; - naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie: art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., nr 64, Poz. 427 z późn. zm.), poprzez jego błędną interpretację i uznanie, iż skarżąca nie przedstawiła dowodów i nie dawała wyjaśnień co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek oraz, że nie wykazała wszystkich okoliczności istotnych dla uwzględnienia wniosku o dofinansowanie z dnia 10 listopada 2011 r., jak też że nie wypełniła prawidłowo wniosku; art. 22 ust. 3 ww. ustawy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, iż skarżąca nie spełniła warunków przyznania pomocy wymaganych przez ww. ustawę. W oparicu o powołane zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie w całości rozstrzygnięcia zawartego w piśmie ARiMR z dnia [...] września 2012 r., względnie o stwierdzenie bezskuteczności tego rozstrzygnięcia w całości. W uzasadnieniu skargi wskazałą na uchybienia podniesione w piśmie zawierającym zaskarżona informację, w którym ARiMR zarzuciła skarżącej, iż: “- pkt 1 - Nie usunięto/nie pomniejszono kosztów ogólnych zadania III. 1 "projekt technologiczny", na który składają się zarówno projekt gorzelni jak i biogazowni (oferta B. z 26-04-2012) (..) Wnioskodawca usunął koszt budowy biogazowni nie pomniejszając jednocześnie kosztów ogólnych. - pkt 2 - Nie poprawiono biznes planu, który w dalszym ciągu uwzględnia budowę biogazowni pomimo usunięcia zadania z zestawienia rzeczowo-finansowego wniosku. - pkt 3 - Nie dostarczono oświadczeń projektantów z projektu budowlanego o wykonaniu dokumentacji zgodnie z obowiązującymi normami. - pkt 4 - Dostarczono wyjaśnienia Wnioskodawcy w zakresie budowy trafostacji, które są niespójne z dokumentacją stanowiącą załącznik do wniosku. W piśmie przewodnim z dnia 14.08.2012 r. Wnioskodawca wyjaśnia, że trafostacja jest realizowana w ramach projektu i będzie posadowiona na działce 164/6 stanowiącej lokalizację operacji (zgodnie z PZT). Wobec tej deklaracji dostarczono umowę o przyłączenie zakładu zlokalizowanego nie na działce 164/6, a na działce 164/4. Ponadto z dokumentacji kosztorysowej nie wynika, że trafostacja została ujęta we wniosku o przyznanie pomocy." Skarząca podkreśliła, że ww. zarzuty dotyczące braków w jej wniosku, mają charakter błahy i nieistotny. Ich analiza w świetle materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie świadczy, iż ARiMR posłużyła się tymi zarzutami jako pretekstem dla odmowy pomocy dopuszczając się celowej, intencjonalnej i sprzecznej z ratio legis, interpretacji przepisów. W odniesieniu do zarzutu wymienionego w pkt 1 Skarżąca wskazała, że nie pomniejszyła kosztów ogólnych zadania III. 1, ponieważ koszt wykonania projektu technologicznego dotyczy wyłącznie technologii gorzelni przy uwzględnieniu zasilania ciepłem i energią elektryczną z biogazowni. W projekcie technologicznym gorzelni uwzględniono m.in. dostarczanie wywaru gorzelnianego do biogazowni oraz na podstawie odrębnych opracowań (opracowań nie ujętych w kosztach kwalifikowanych operacji) ilość energii cieplnej i elektrycznej wytwarzanej w biogazowni na potrzeby gorzelni. Nie zmienia to faktu, że projekt technologiczny ujęty w zadaniu III. 1 wniosku o przyznanie pomocy dotyczy wyłącznie technologii gorzelni, a zapisy w ofercie wybranego oferenta (oferta z 14.08.2012) o biogazowni należy traktować wyłącznie jako potwierdzenie uwzględnienia w projekcie technologicznym gorzelni czynników zewnętrznych związanych z biogazownią. Odnosząc się do zarzutu wymienionego w pkt 2 podkreśliła, iż w przedstawionym biznes planie uwzględniono całość planowanej inwestycji. Wyjaśniła przy tym, że nie zatajając lub poważnie nie zniekształcając wzajemnych powiązań technologicznych, a zatem i wzajemnych uwarunkowań finansowych pomiędzy gorzelnią i biogazownią nie mogła usunąć z opisów i wyliczeń w biznes planie elementów związanych z samą biogazownią która również stanowić będzie element całego projektu budowy nowego zakładu. Takie działanie stanowiłoby poważne zniekształcenie danych technologicznych, danych finansowych oraz danych prawno-budowlanych całości inwestycji, a nawet mogłoby być potraktowane przez ARiMR jako poświadczenie nieprawdy. Następnie Skarżąca odniosła się do braku wymienionego przez ARiMR w pkt 3. Stwierdziła, że oświadczenia projektantów z projektu budowlanego, potwierdzające wykonanie projektów zgodnie z obowiązującymi normami przesłała do ARiMR wraz z pozostałymi załącznikami do biznes planu w ramach pierwszych uzupełnień wniosku o przyznanie pomocy (co zostało potwierdzone stosownym pismem). Na koniec ustosunkowała się do uchybienia wymienionego w pkt 4 wskazując, iż nie ujęła stacji transformatorowej wraz z przyłączem w zakresie kosztów kwalifikowanych projektu, co potwierdzają złożone kosztorysy inwestorskie oraz oferty wybranych wykonawców. Przypomniała, iż w odpowiedzi na wezwanie ARiMR z dnia [...] lipca 2012 r. wyjaśniła, że stacja trafo stanowi element projektu (w znaczeniu projektu budowlanego stanowiącego podstawę wydania decyzji budowlanej nr 78.2012), natomiast nie potwierdzała umieszczenia trafo w zakresie kosztów kwalifikowanych. Podkreśliła, iż ARiMR może to bezspornie potwierdzić na podstawie złożonych kosztorysów inwestorskich oraz wybranych ofert. Skarząca dodała następnie, iż w związku z nie ujęciem trafostacji w zakresie kosztów kwalifikowanych, jej lokalizacja poza obszarem działki wskazanej jako lokalizacja obiektów finansowanych przez ARiMR nie stanowi elementu dyskwalifikującego cały wniosek o przyznanie pomocy. Podsumowując Skarząca stwierdziła, że jeżeli ARiMR miała wątpliwości, co do rzeczywistego stanu technicznego i prawnego inwestycji, przed wydaniem rozstrzygnięcia, winna zwrócić się do niej o ich wyjaśnienie, zwłaszcza jeżeli uważała te wątpliwości za istotne. W odpowiedzi na skargę organ negatywnie odniósł się do podniesionych w jej treści zarzutów i podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym piśmie, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m .inn. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 270, z 2012r..), dalej ,,p.p.s.a."", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Funkcją sądownictwa administracyjnego jest więc sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. Wymaga to oceny, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. W powyższym kontekście należy stwierdzić, że skarga nie jest zasadna. Należy wskazać, że, G. Sp z .o.o w Ż. składając w dniu 10 listopada 2011r. wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego PROW 2007-2013, nie wypełniła wniosku w wymaganym zakresie, nie składając także wymaganych załączników. Dlatego była dwukrotnie wzywana do uzupełnienia wniosku – pismami z dnia 15 grudnia 2011 r. i z dnia 5 sierpnia 2012 r. Należy przy tym podnieść, że zgodnie z art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2007 r., nr 64, Poz. 427 z późn. zm.), ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Dlatego też zasadne jest stanowisko organu, który poniósł, ze Skarżąca jest profesjonalnym podmiotem gospodarczym i ciąży na niej obowiązek dochowania należytej staranności przy wypełnianiu i składaniu wniosku. W niniejszej sprawie, zgodnie z § 10 ust. 3 rozporządzenia MRiRW, w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawał pomocy finansowej w ramach działania "Zwiększanie wartości dodanej podstawowej produkcji rolnej i leśnej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2007 r. nr 200, poz. 1444 z późn. zm.), stanowiącym ze jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia innych niż określone w ust. 1 i 2 wymagań, Agencja wzywa wnioskodawcę, w formie pisemnej, do usunięcia braków w terminie 21 dni od dnia doręczenia wezwania, chyba, że zachodzą niebudzące wątpliwości przesłanki nieprzyznania pomocy., dwukrotnie wezwano do uzupełnienia wniosku. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia ARiMR sprecyzowała, że brakującą dokumentację należało uzupełnić do dnia 10.01.2012r. (21 dni kalendarzowych od odebrania pisma, tj. od 10.01.2012r.) O tym, że Wnioskodawczyni była nieprzygotowana do złożenia prawidłowego wniosku świadczą jej dwukrotne prośby o przedłużenie terminu na dokonanie uzupełnień. Agencja wyraziła na to zgodę, w wyniku czego termin na złożenie uzupełnień upływał ostatecznie w dniu 16.08. 2012r. Ponownie Wnioskodawca złożył niekompletne uzupełnienie. Tak więc, pomimo złożenia szeregu uzupełnień do wniosku (karty 87-122, 125-409, 416-614 akt adm.), nadal wniosek zawierał szereg uchybień. I tak , skoro w pozwoleniu na budowę z dnia 8 .07. 2012r jest wymieniona tylko gorzelnia, a brak jest biogazowi, Wnioskodawca powinien z kosztów ogólnych zadania III.1. ,,projekt technologiczny’’ nie tylko usunąć koszt budowy biogazowi, ale także powinien pomniejszyć jednocześnie koszty ogólne. Ponadto z Biznes Planu z dnia 14.08. 2012r. powinien usunąć budowę biogazowi – wobec jej usunięcia z zestawienia rzeczowo-finansowego wniosku. Tego zaś nie uczynił, co jest widoczne na k. 556, 561 Biznes Planu. Także odnośnie budowy trafostacji, wyjaśnienia Wnioskodawcy są niespójne z dokumentacją stanowiącą załączniki do wniosku, co do jej posadowienia na działce o konkretnym numerze. Ponieważ wniosek powinien być kompletny, uchybienie polegające na braku choćby co do jednego z wymaganych dokumentów powoduje odmowę przyznania pomocy. W związku z powyższymi okolicznościami, organ zasadnie uznał, że w wymaganym terminie nie wpłynęła kompletna dokumentacja, mimo wyczerpania czynności określonych rozporządzeniem MRiRW z dnia 17 października 2007r. Dlatego też, zgodnie z § 10 ust. 5 rozporządzenia, stanowiącym że: ,,Jeżeli wnioskodawca, pomimo ponownego wezwania do usunięcia braków, nie usunął w terminie wszystkich braków, Agencja nie przyznaje pomocy’’ – organ miał obowiązek wydać rozstrzygnięcie odmawiające przyznania wnioskowanej pomocy. Reasumując, sąd uznał, ze w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania w sposób mający wpływ na wynik sprawy, ani też nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i uznał, że rozstrzygniecie Agencji z dnia [...] września 2012r jest prawidłowe. Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji wyroku.