V SA/Wa 2965/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: - odrzucić skargę Pismem z [...] czerwca 2014 r. nr [...] Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmówiła Skarżącemu M. M. przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" z uwagi na okoliczności określone w § 18 ust. 5 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 lipca 2008r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 139, poz. 883 ze zm.). Powyższe pismo zostało doręczone Skarżącemu w trybie zastępczym w dniu [...] lipca 2014 r. Pismami z [...] sierpnia 2014r. oraz [...] sierpnia 2014r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Następnie, pismem z [...] września 2014 r. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z [...] października 2014r. Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa negatywnie rozpatrzyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W piśmie procesowym z [...] października 2014 r., stanowiącym odpowiedź na skargę, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazała, iż Skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po terminie i w związku z powyższym wniosła o odrzucenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z wymienionych unormowań prawnych wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, to skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa w terminie 14 dni od daty doręczenia aktu. Należy zauważyć, że przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW 2007 - 2013 rozpatrywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W tym przypadku przysługuje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 22 ust. 4 ustawy z 7 marca 2007r.). W niniejszej sprawie wniosek Skarżącego o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpoznany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie pisma z [...] czerwca 2014 r. nr [...] o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Przesyłkę pocztową organ skierował na adres wskazany przez Skarżącego w postępowaniu administracyjnym. Skarżący nie odebrał przesyłki i została ona zwrócona nadawcy z adnotacją na kopercie o podwójnym awizowaniu oraz zwrocie do nadawcy z powodu jej niepodjęcia w terminie. Pierwsze awizo pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 4 lipca, a powtórne w dniu 14 lipca 2014 r. Przyjąć więc należy, że pismo z [...] czerwca 2014 r. doręczono Skarżącemu w dniu 18 lipca 2014 r. Wyznaczony termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął 1 sierpnia 2014 r. Pismo z [...] czerwca 2014 r. zawierało pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Agencji po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR w terminie 14 dni od otrzymania pisma o odmowie przyznania pomocy do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż Skarżący złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po wskazanym terminie, tj. w dniu [...] sierpnia 2014r. oraz w dniu [...] sierpnia 2014r. W tym miejscu należy uznać, iż złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa po ustawowym termin skutkuje tym samym, co brak wyczerpania drogi administracyjnej przed wniesieniem skargi. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny, skargę wniesioną na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 30 czerwca 2014 r., jako na akt o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4, tj. akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, bez uprzedniego, skutecznego (złożonego w ustawowym terminie) wezwania właściwego organu w określonym terminie do usunięcia naruszenia prawa uznał za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.