V SA/Wa 2972/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej postanawia: odrzucić skargę W niniejszej sprawie skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej złożył P. Z. reprezentowany przez r. pr. A. B.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity) zwana dalej p.p.s.a. - Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do reprezentowania skarżącego w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym oraz potwierdzającego takie umocowanie w dacie sporządzenia i wniesienia skargi. W odpowiedz na wezwanie pełnomocnik skarżącego nadesłała kserokopie pełnomocnictwa z dnia 17 kwietnia 2014 r. Wyjaśnić należy, że z godnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego nadesłała jedynie kserokopie pełnomocnictwa z tego względu należy stwierdzić, iż nie wykonała ona należycie wezwania Sądu. Z tego względu należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.