V SA/Wa 2975/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA - Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] października 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, stwierdzenia braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany oraz nakazu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W dniu 20 listopada 2007 r. (data nadania pocztowego) M. S. wniósł za pośrednictwem Rady do Spraw Uchodźców skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję wyżej wymienionego organu w sprawie odmowy nadania statusu uchodźcy, stwierdzenia braku przesłanek do udzielenia zgody na pobyt tolerowany oraz nakazu opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W skardze cudzoziemiec zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm], wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 ww. ustawy sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Niewątpliwie, w ocenie Sądu, wykonanie tej decyzji przez zastosowanie się skarżącego do nakazu opuszczenie terytorium Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawi go możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, a zatem możliwości przedstawienia oraz wyjaśnienia okoliczności istotnych w jego ocenie dla sprawy, co w efekcie mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.