V SA/Wa 3/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Izabella Janson po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia z dnia 11 lipca 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 maja 2016 r. sprostowane postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... października 2015 r. nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia grzywny nałożonej w drodze mandatu karnego kredytowanego postanawia: odrzucić zażalenie J. J., dalej: "Skarżący" lub "Strona" wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia 14 marca 2016 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Na skutek rozpoznaniu sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 maja 2016 r., sprostowanym postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. w zakresie formuły postanowienia z 10 maja 2016 r., utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 14 marca 2016 r. Odpis postanowienia z dnia 10 maja 2016 r. doręczono Skarżącemu w dniu [...] maja 2016 r. W dniu [...] lipca 2016 r. r. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 10 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. W dniu 15 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Zgodnie z art. 2 tej ustawy, przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 niniejszej ustawy stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do tych postępowań stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym. W ustawie nowelizującej zmieniono m. in. zasady rozpoznawania w sądach administracyjnych wniosków o przyznanie prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy rozpoznaje referendarz sądowy, a wojewódzki sąd administracyjny - rozpoznając sprzeciw od takiego orzeczenia - orzeka jako sąd drugiej instancji (art. 260 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.). Od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na skutek rozpoznania sprzeciwu nie przysługuje zażalenie, ani jakikolwiek inny środek zaskarżenia, ponieważ nie przewidują tego przepisy prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, albo w przypadkach wymienionych w punktach 1 – 10 tego paragrafu. W katalogu tym nie mieści się postanowienie wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu. Podsumowując stwierdzić należy, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte skargą wniesioną po [...] sierpnia 2015 r., dlatego zgodnie z art. 2 ustawy nowelizującej, miał zastosowanie przepis art. 260 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w związku z art. 194 § 1 i art. 197 § 2 p.p.s.a., odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.