V SA/Wa 3007/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Michał Sowiński, Protokolant: starszy specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia ... października 2012 r. nr ... w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym; oddala skargę Przedmiotem postępowania toczącego się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie jest skarga A. M. (dalej strona, skarżąca, podatnik), na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. nr ... z dnia ... października 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W. nr ... z dnia ... maja 2011 r. określającą zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości ... zł powstałe z tytułu nabycia wewnątrzwspółnotowego samochodu. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Strona w dniu ... sierpnia 2007 r. nabyła w państwie członkowskim samochód osobowy marki ... .. nr nadwozia ..., rok prod. ..., poj. silnika ... cm3. Postanowieniem z dnia ... września 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w W. wszczął wobec podatnika postępowanie podatkowe w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym wskazanego powyżej samochodu osobowego, a następnie decyzją z dnia ... maja 2011 r. o wskazanym wyżej numerze określił podatnikowi zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z poz. 59 załącznika nr 1 do ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 z p. z., dalej jako u.p.a.), wyrobami akcyzowymi podlegającymi podatkowi akcyzowemu są pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Pojazdy takie klasyfikowane są do grupy CN 8703 i przeznaczone są do przewozu dziewięciu i mniej osób łącznie z kierowcą. Organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił, iż zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.a. do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Naczelnik Urzędu uznając nabyty przez stronę samochód za wyrób akcyzowy wskazał, że pozycja HS 8703 obejmuje pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją HS 8702 włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodzami wyścigowymi. Zasadnym było zatem uznanie pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez podatnika za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Strona odwołała się od powyższej decyzji. Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z dnia ... października 2012 r. utrzymał w mocy powyższą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w W.. W uzasadnieniu organ wskazał, że istotą sporu jest ustalenie, czy sprowadzony do kraju pojazd marki ... jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym. Organ zauważył, że dla celów poboru akcyzy stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklatorze (CN), a nie przepisy Prawa o ruchu drogowym, powołując się w tym względzie na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 12 października 2009 r.(sygn. akt III SA/Gl 674/09), a grupowanie pojazdów w świetle obowiązujących przepisów ustawy Prawa o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych nie może mieć znaczenia dla ustalenia ich kodu CN. Wskazał ponadto, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego wyrobów akcyzowych ustawodawca w ustawie o podatku akcyzowym wprost odsyła do klasyfikacji tych wyrobów w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN), nie zaś do przepisów Prawa o ruchu drogowym. Dyrektor Izby Celnej w W. zauważył, że pozycja HS 8703 obejmuje – “Pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób." Zdaniem organu, pojazd został konstrukcyjnie zaprojektowany i wyposażony przez producenta tak, by jego zasadniczą funkcją był przewóz osób. Potwierdza to fakt zamontowania tylnych siedzeń na terenie kraju, bez dodatkowych zmian konstrukcyjnych i zarejestrowanie pojazdu jako samochodu osobowego. Z okoliczności sprawy nie wynika poza tym, aby samochód ten został poddany zmianom konstrukcyjnym powodującym zmianę jego zasadniczego przenaczenia założonego przez producenta – do przewozu osób. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska podatnika, że przedmiotowy samochód winien być zaklasyfikowany jako cieżarowy z uwagi na zapisy w zagranicznym dowodzie rejestracyjnym. Organ wyjaśnił, że stosownie do treści § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004 r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz. U. Nr 87, poz. 825, z późn. zm.) stawki akcyzy określone m.in. w art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym, obniża się do wysokości określonej w załączniku nr 2 do rozporządzenia dla wyrobów akcyzowych dostarczanych wewnątrzwspólnotowo, nabywanych wewnątrzwspólnotowo oraz importowanych. Jak wskazał organ odwoławczy, zgodnie z pozycją 21 załącznika nr 2 do rozporządzenia pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji nr 8702) włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, dla samochodów osobowych o pojemności silnika powyżej 2000 cm3 stawka akcyzy wynosi 13,6%. Decyzja ta została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W. Skarżąca zarzuciła naruszenie treści art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 80 i art. 81 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 68, poz. 623 z późn. zm.) w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tj. Dz. U. 2011 r., Nr 108, poz. 626). Podkreśliła, że zakupiony przez nią pojazd nie był pojazdem osobowym, gdyż jego podstawowym zadaniem było przewożenie towarów. Zdaniem skarżącej z dokumentów wynika, iż pojazd ten miał tylko jedno miejsce pasażerskie, czyli mógł służyć do przewożenia najwyżej jednej osoby, podczas gdy w wymaganiach stawianych samochodom osobowym słowo osoba jest zapisane w liczbie mnogiej. Podniosła, iż do przewożonych osób nie można zaliczyć kierowcy, gdyż jest on kierującym. Dodatkowo wskazała, że o przeznaczeniu pojazdu świadczy również jego zdolność do przewożenia ładunków, a z dokumentów wynika, że przedmiotowy samochód miał nośność 600 kg. Ponadto wysokość progu w drzwiach przestrzeni bagażowej wynosi 70 cm, co oznacza, że osoby pozbawione nadzwyczajnej sprawności fizycznej nie byłyby w stanie wsiąść do tego pojazdu. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje wcześniejsze stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Warszawie zważył, co następuje. Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa sposób nakazujący jej uchylenie. Spór pomiędzy stronami dotyczy ustalenia, czy samochód marki ... w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez stronę skarżącą i w stanie w jakim się w tym momencie znajdował (jedno siedzenie pasażera, nadwozie typu kombi, przegroda za siedzeniami kierowcy i pasażera), był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i winien być klasyfikowany do kodu CN 8703, czy też był samochodem przeznaczonym do przewozu towarów i winien być klasyfikowany do kodu CN 8704. Odpowiadając na powyższe pytanie należy w całości poprzeć stanowisko organów obydwu instancji i tym samym uznać, że sporne auto jest samochodem osobowym. Przed przedstawieniem argumentów na poparcie powyższej tezy należy przytoczyć podstawę prawną rozstrzygnięcia: W myśl art. 4 ust. 1 pkt 5 u.p.a. opodatkowaniu akcyzą podlegają, m.in. nabycie wewnątrzwspólnotowe i dostawa wewnątrzwspólnotowa. Przez nabycie wewnątrzwspólnotowe należy rozumieć przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego ma terytorium kraju (art. 2 pkt 2 u.p.a.). Zgodnie z art. 2 pkt 1 u.p.a. wyrobami akcyzowymi są wyroby podlegające akcyzie określone w załączniku nr 1. W pozycji 59 załącznika nr 1 wskazano samochody osobowe klasyfikowane w pozycji 8703 oraz pod poz. PKWiU 34.10.2. Z kolei w art. 80 ust. 1 u.p.a. akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Podatnikami akcyzy od samochodów osobowych są m.in. importerzy i podmioty dokonujące nabycia wewnątrzwspólnotowego (art. 80 ust. 2 u.p.a.). Art. 3 ust. 2 u.p.a. stanowi, że do celów poboru akcyzy i obowiązku oznaczania znakami akcyzy w imporcie oraz w dostawie i nabyciu wewnątrzwspólnotowym stosuje się klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Powyższe oznacza, że przy ustalaniu, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd stanowi wyrób akcyzowy decyduje kod CN taryfy celnej. Przedmiotem nabycia wewnątrzwspólnotowego był, jak wspomniano samochód ..., uprzednio zarejestrowany na terenie Włoch jako samochód służący do przewozu rzeczy. Organ nie kwestionował faktu, iż w chwili nabycia samochód miał tylko dwa siedzenia, w tym jedno kierowcy, przegrodę za tymi siedzeniami i typ nadwozia określonego przez uprawnionego diagnostę jako kombi (badanie techniczne z ...09.2007 r.). Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego po nabyciu zostały dokonane zmiany we wnętrzu pojazdu polegające na zamontowaniu kanapy, dwóch siedzeń i pasów bezpieczeństwa. Z informacji uzyskanych od firmy, która te prace wykonywała wynika, że wstawienie tych elementów nie wymagało dokonania zmian konstrukcyjnych oraz nie było konieczności wykonywania dodatkowych punktów kotwienia mocowanych elementów , montaż odbywał się w fabrycznie przeznaczonych do tego miejscach. Z oględzin samochodu , dokonanych w dniu ... lutego 2011 r. wynika, że wewnątrz samochodu znajdują się stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym. Wzdłuż dwubocznych paneli znajdują się okna, a wyposażenie całego wnętrza kojarzone jest jednoznacznie z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów – dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki, uchwyty boczne i górne dla pasażerów, wykładzina podłogowa i boczna. Z kolei z informacji uzyskanych od polskiego importera samochodów ...firmy ...Sp. z o.o. wynika, że samochód ... o nr identyfikacyjnym ... był wyprodukowany w .... r. jako samochód osobowo-terenowy kategorii M1G z homologacją samochodu osobowego. Klasyfikację taryfową dokonuje się w oparciu o rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 259 z dnia 7 września 1987 r. ze zm.) oraz rokrocznie wydawane przez Komisję rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej. W 2007 roku obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 7 września 2004 r. zmieniające załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. WE L z 2004r., Nr 327, s. 1). Pozycja 8703 WTC obejmuje pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż z pozycji 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, natomiast proponowana przez Skarżąca pozycja 8704 obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Pomocne w klasyfikacji taryfowej wyrobów są Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów stanowiące załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z 1 czerwca 2006 r. (M.P. Nr 86, poz. 880), zwane dalej Notami Wyjaśniającymi. Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi pozycja 8703 obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przystosowanymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702. Ponadto Noty Wyjaśniające wskazują, że określenie "samochody osobowo- towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Dalej Noty Wyjaśniające stwierdzają, że klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycja jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedynczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i inną przestrzeń dla pasażerów, którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów. Do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są powszechnie znane jako pojazdy "wielozadaniowe" (np. pojazdy typu van, SUV-y). Przejawem cech projektowych stosowanych do pojazdów, które objęte są tą pozycją, są następujące cechy: a) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwice oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) albo obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń oraz wyposażenia zabezpieczającego; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, zdejmowane z punktów kotwiących lub składane; b) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; c) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; d) wyposażenie wnętrza pojazdu: skórzana tapicerka, dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki. W świetle powyższego sporny samochód posiada masę mniejszą niż 5 ton (2,61 tony), przestrzeń kierowcy nie była oddzielona od przestrzeni dla pasażerów w sposób zamknięty (w momencie zakupu krata, następnie zdemontowana), posiada także pozostałe wskazane wyżej elementy, tj. okna, drzwi oszklone itp. Dlatego też sporny samochód marki w pełni odpowiada opisowi samochodu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób, objętego pozycją 8703 WTC. Samochód ten został wyprodukowany i przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu osób i bagażu, a zamontowanie stałej przegrody (kratki) nie czyni przedmiotowego pojazdu samochodem ciężarowym. Tym bardziej, że konstrukcja samochodu, o czym była mowa wyżej, nie została zmieniona. Słusznie także organy podatkowe zauważyły, że opis spornego samochodu jest zbieżny z opisem samochodu osobowego wskazanym art. 2 pkt 40 Prawa o ruchu drogowym, który określa, że samochód osobowy to pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu. Ponadto w myśl rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 grudnia 2003 r. w sprawie homologacji pojazdów (Dz. U. z 2004 r. Nr 5, poz. 30), kategoria pojazdów N obejmuje pojazdy samochodowe mające co najmniej cztery koła i przeznaczone do przewozu ładunków, w tym kategoria N1 obejmuje samochody ciężarowe - pojazdy przeznaczone do przewozu ładunków i mające maksymalną masę nie przekraczającą 3,5 tony. Natomiast kategoria pojazdów M obejmuje pojazdy samochodowe mające co najmniej cztery koła i przeznaczone do przewozu osób, w tym kategoria M1 wskazuje samochody osobowe - pojazdy przeznaczone do przewozu osób, mające nie więcej niż osiem miejsc (nie licząc miejsca kierowcy). Dyrektywa 97/27/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 lipca 1997 r. odnosząca się do mas i wymiarów niektórych kategorii pojazdów silnikowych i ich przyczep oraz zmieniająca dyrektywę 70/156/EWG (Dz.U.UE L z 25 sierpnia 1997 r.), zwanej dalej Dyrektywą 97/27/WE wymienia wśród pojazdów silnikowych kategorii N: 2.1.1.1. Samochód ciężarowy - oznacza pojazd silnikowy kategorii N1, N2, lub N3, który został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do przewozu towarów. Może on również ciągnąć przyczepę; 2.1.1.2. Pojazd ciągnący (ciągnik) - oznacza pojazd silnikowy kategorii N1, N2, lub N3, który został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do ciągnięcia przyczep; 2.1.1.2.1. Pojazd ciągnący przyczepę (ciągnik drogowy) oznacza pojazd ciągnący, który został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do ciągnięcia przyczep innych niż naczepy. Może być on wyposażony w skrzynię ładunkową, 2.1.1.2.2. Pojazd ciągnący naczepę (ciągnik siodłowy). Mając na uwadze powyższą Dyrektywę sporny pojazd nie został zaprojektowany i zbudowany wyłącznie lub głównie do przewozu towarów. Dlatego też nie może być traktowany jako samochód ciężarowy. Zdaniem Skarżącej za potwierdzeniem, że sporny samochód winien zostać uznany za samochód ciężarowy przemawia: włoski dowód rejestracyjny, badanie techniczne z ...09.2007 r. traktujący sporny samochód jako ciężarowy, faktura zakupu, a także fakt, iż w chwili zakupu samochód posiadał jedno miejsce dla pasażera, a pozostałą część oddzielona od foteli kratą byłą przeznaczona do przewozu towarów. W Notach wyjaśniających do pozycji 8704 wskazano, że pozycja ta obejmuje: zwykłe ciężarówki i furgony (płaskie, pokryte brezentem, o nadwoziu zamkniętym), ciężarówki i furgony dostawcze wszelkiego rodzaju; ciężarówki wyposażone w urządzenia do automatycznego wyładunku; cysterny; ciężarówki chłodnie i izotermiczne, ciężarówki o dwóch lub więcej platformach ładunkowych do przewozu kwasu w gąsiorach, butli z butanem itp.; ciężarówki przystosowane do dużych obciążeń z ramą kutą, z pochylniami ładunkowymi (...). Noty wskazują również, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych do tej pozycji zależy od pewnych cech, które wskazują na to, że pojazdy są przeznaczone głównie do transportu towarów, a nie do transportu osób (pozycja 8703). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto nie przekracza 5 ton i które posiadają oddzielną część tylną (...). Do tej kategorii należą tzw. "pojazdy wielozadaniowe" (np. w typie vana, niektóre SUV-y). O tym, że dany pojazd kwalifikuje się do tej pozycji, świadczą następujące cechy: a) posiadanie siedzeń-ławek bez wyposażenia zabezpieczającego (np. pasów bezpieczeństwa lub punktów do zamocowania pasów bezpieczeństwa i potrzebnego do tego wyposażenia); siedzenia zwykle są składane tak, aby możliwe było pełne wykorzystanie tylnej części pojazdu (vany) lub naczepy (pojazdy typu pickup) do transportu towarów; b) oddzielna kabina dla kierowcy i pasażerów oraz oddzielna otwarta naczepa z panelami bocznymi i nakładaną klapą (pojazdy typu pickup); c) brak okien na bokach pojazdu; obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi bez okien na bokach pojazdu lub z tyłu, przeznaczonych do załadunku i rozładunku towarów (vany); d) zamontowany na stałe panel lub przegroda pomiędzy przednią częścią dla kierowcy i pasażerów siedzących z przodu a częścią tylną. e) brak wyposażenia części załadunkowej pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Porównując cechy pojazdów z pozycji 8703 - pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi i z pozycji 8704 (pojazdy samochodowe do transportu towarowego) należy stanowczo stwierdzić, że sporny samochód był samochodem wielozadaniowymi przeznaczonymi zasadniczo do przewozu osób, a nie pojazdem do transportu towarowego. Klasyfikacji samochodów dokonano na podstawie brzmienia pozycji (reguła 1). Wobec powyższego prawidłowe jest stanowisko organów , iż skoro ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że samochód został wyprodukowany przez producenta jako osobowy, był co prawda wykorzystywany bezpośrednio przed nabyciem wewnątrzwspólnotowym do przewozu towarów ( posiadał tylko jedno miejsce do przewozu pasażera, a za siedzeniami znajdowała się krata ), ale nie łączyło się to z przeróbkami konstrukcyjnymi ( przywrócenie funkcji przewozu osób wymagało jedynie wstawienia foteli w istniejące zamocowania ) to winien zostać zakwalifikowany do pozycji CN 8703. Co do podniesionego w skardze zarzutu dopuszczalnej ładowności to należy zgodzić się z organem, że ładowność do 600 kg nie ma ponadprzeciętnego charakteru. Ponadto obowiązujące przepisy prawne (WTC, Noty wyjaśniające, ustawa o podatku akcyzowym) nie uzależniały oceny charakteru pojazdu od dopuszczalnej ładowności, a tym samym nie przesądzały o jego kategorii – M1 (osobowy), czy N1 (ciężarowy). Tym samym parametru "dopuszczalnej ładowności" nie można uznać za rozstrzygającego o kategorii pojazdu, gdyż parametr ten nie wynika z obowiązujących i przeanalizowanych wyżej przepisów prawa. Powołany parametr jest tylko jednym z parametrów technicznych pojazdu samochodowego, który go cechuje lecz nie przesądza o jego charakterze. Dlatego też badanie dopuszczalnej ładowności nie ma znaczenia w sprawie niniejszej, gdyż zgromadzone w sprawie dowody wystarczająco i w sposób nie budzący wątpliwości wskazały, że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest przewóz osób. Z tych samych powodów nie mogą być uwzględnione zarzuty dot. wielkości przestrzeni ładunkowej, wielkości tylnych drzwi lub rozstawu osi. Z powyższych względów, uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa mającego wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.