V SA/Wa 3008/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - asesor WSA Marta Sarnowiec-Cisłak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 31 marca 2026 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 9 lipca 2025 r. nr DRP.WPAII.411.687.2024.8.JZ, nr PFRON 02Q2850A9 w przedmiocie określenia kwoty zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych postanawia 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącej [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 8 września 2025 r. pod pozycją 32057. Decyzją z dnia 9 lipca 2025 r. nr DRP.WPAII.411.687.2024.8.JZ, nr PFRON 02Q2850A9 Prezes Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (dalej: organ, Prezes Zarządu PFRON) nakazał [...] sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej: spółka, skarżąca) zwrot środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Pismem datowanym na 10 września 2025 r. Spółka złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie, wskazując na datę nadania skargi oraz informując o wydaniu przez Prezesa Zarządu PFRON w dniu 14 sierpnia 2025 r. postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (wniosek taki strona przedłożyła w dniu 31 lipca 2025 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 52 § 3 zd. 1 ww. ustawy, jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. W myśl natomiast art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, decyzja Prezesa Zarządu PFRON z dnia 9 lipca 2025 r. została doręczona spółce w dniu 16 lipca 2025 r. (zob. ZPO - k. 92 akt adm.). Przedmiotowa decyzja zawierała pouczenie o możliwości zwrócenia się do Prezesa Zarządu PFRON z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, a także pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, "jeżeli strona nie chce skorzystać z prawa zwrócenia się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy" (zob. s. 14-15 decyzji). Spółka skorzystała z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, który został uznany przez organ za spóźniony (zob. postanowienie Prezesa Zarządu PFRON z dnia 14 sierpnia 2025 r. stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - k. 109 akt adm.). Następnie skarżąca w dniu 9 września 2025 r. złożyła - za pośrednictwem organu - skargę do sądu administracyjnego na decyzję Prezesa Zarządu PFRON z dnia 9 lipca 2025 r. (zob. data nadania skargi widniejąca na kopercie - k. 10 akt sąd.). Przedmiotową skargę spółki należało uznać za niedopuszczalną. W świetle art. 52 § 3 p.p.s.a. strona może alternatywnie skorzystać z dopuszczalnych form aktywności procesowej składając w organie albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo wnosząc skargę do sądu. W treści powołanego przepisu ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że złożenie skargi na decyzję jest warunkowane odstąpieniem przez stronę z możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (co wynikało również z pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji). Wskazana regulacja nie przewiduje, by strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na tę samą decyzję organu. Innymi słowy, jeżeli strona zdecyduje się na uruchomienie postępowania z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie może jednocześnie inicjować postępowania sądowoadministracyjnego poprzez wniesienie skargi. Dotyczy to również sytuacji, gdy złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie doprowadziło do merytorycznej weryfikacji decyzji organu, a postępowanie wywołane takim wnioskiem zostało zakończone rozstrzygnięciem o charakterze procesowym (postanowieniem stwierdzającym uchybienie terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak miało to miejsce w obecnie rozpatrywanym przypadku). W rozpoznawanej sprawie skarżąca została prawidłowo pouczona o przysługujących jej środkach zaskarżenia. Skoro wybrała jako pierwszy - wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy - to późniejsza skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt 1) sentencji postanowienia. Na marginesie powyższego Sąd zwraca uwagę, że termin do wniesienia skargi w rozpatrywanej sprawie upłynął z dniem 18 sierpnia 2025 r., a złożenie środka zaskarżenia nastąpiło dopiero w dniu 9 września 2025 r., a zatem po upływie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącej decyzji, co obligowałoby Sąd do odrzucenia skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a., nawet gdyby nie zaistniały ww. przyczyny decydujące o jej niedopuszczalności. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi postanowiono w pkt 2) sentencji postanowienia w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.