V SA/Wa 3020/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2014r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Pismem z 25 września 2014 r. T. K. wniósł (za pośrednictwem organu oraz bezpośrednio do Sądu) wraz ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2014r. w przedmiocie uchylenia postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia - wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, że jako osoba w podeszłym wieku przeoczyła termin odbioru postanowienia. Skarżący wskazał również na problemy zdrowotne, związane z poruszaniem się, pamięcią i brakiem wiedzy prawniczej, co sprawia, że nie potrafi należycie reprezentować swoich praw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do wskazanych przepisów, termin do wniesienia skargi jest zachowany, gdy skarga zostanie złożona w organie lub wysłana do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie niewątpliwie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarga została złożona do Sądu za pośrednictwem organu dopiero w dniu 30 września 2014 r., podczas gdy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 4 września 2014 r. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu "należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu". O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." W ocenie Sądu, strona skarżąca nie uprawdopodobniła swojego braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Brak swojej winy w uchybieniu terminu strona skarżąca upatruje w przeoczeniu terminu odbioru, z uwagi na swój podeszły wiek. Jednak w aktach administracyjnych znajduje się potwierdzenie odebrania przez skarżącego w dniu 5 sierpnia 2014r. zaskarżonego postanowienia. Przesłanki dotyczące uchybienia terminu powinny odnosić się do okresu od dnia 5 do 30 września 2014r.(data ustania przyczyny uchybienia), skarżący wskazuje na kłopoty z pamięcią, wzrokiem, poruszaniem się, jednak należy zauważyć, że nie mogą one być okolicznością przemawiającą za brakiem winy strony w uchybieniu terminu. W takiej sytuacji strona skarżąca winna była bowiem zadbać by inna osoba np. członek rodziny wysłała skargę. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła zatem, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał wniosek o przywrócenie terminu za nieuzasadniony i w oparciu o treść art. 86 § 1 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.