V SA/Wa 3037/12

Referendarz sądowy Konrad Łukaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu grzywny postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. J. K. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż gospodarstwo domowe prowadzi z mężem, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Wnioskodawczyni oświadczyła, iż jej mąż jest osobą bezrobotną, zaś rodzina utrzymuje się z jej wynagrodzenia za pracę na pół etatu w wysokości 800 zł miesięcznie. W dodatkowym oświadczeniu z dnia 27 marca 2013 r. skarżąca wskazała, iż czasowo zamieszkuje wraz z mężem w mieszkaniu komunalnym, w którym zameldowana jest wraz z matką, wydatki na mieszkanie ponoszą jej rodzice. Wnioskodawczyni opisała nadto swoją sytuację rodzinną i majątkową podnosząc, iż uzyskiwany przez nią dochód w całości przeznacza na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem siebie i męża. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rodzina wnioskodawczyni utrzymuje się z niewielkiego dochodu, którego źródłem jest praca na pół etatu, a nadto nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Okoliczności te przemawiają za uznaniem wnioskodawczyni za osobę, dla której poniesienie kosztów sądowych mogłoby spowodować uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.