V SA/Wa 3038/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska- Jóźków, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant: referent - Maryla Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu; oddala skargę. Producent rolny A. C. w dniu [...] stycznia 2011r. złożył wniosek o pomoc finansową w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych" PROW na lata 2007- 2013. Zgodnie z § 14 ust. 4 pkt. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. nr 193 poz. 1397 ze zm.) ARiMR pismem [...] z [...] stycznia 2012r. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia złożonego wniosku. Adresat nie odebrał w/w pisma a korespondencja została zwrócona z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". W związku z domniemaniem doręczenia, o którym stanowi art. 44 § 4 k.p.a. organ uznał pismo za skutecznie doręczone. Przesyłka została zwrócona do ARiMR w dniu 17.02.2012r. - datę tę potraktowano jako datę doręczenia zastępczego, do której doliczono 21 dni kalendarzowych przysługujących wnioskodawcy na uzupełnienie braków we wniosku o przyznanie pomocy - zgodnie z § 14 ust. 4 pkt. 2 ww. Rozporządzenia. Termin na uzupełnienie wniosku ostatecznie minął w dniu 9 marca 2012r. i do tego dnia wnioskodawca nie dostarczył wymaganych dokumentów. W związku z powyższym, pismem [...] z [...] marca 2012r. ARiMR odmówiła przyznania pomocy na podstawie § 14 ust. 5 ww. Rozporządzenia informując, że w terminie 14 dni od otrzymania pisma o odmowie udzielenia pomocy, wnioskodawca może wezwać Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa. Wnioskodawca ponownie nie odebrał korespondencji, która wróciła z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie". W takim przypadku na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. pismo uznaje się za doręczone skutecznie. Przesyłka została zwrócona do ARiMR w dniu 17 kwietnia 2012r. - datę tę potraktowano jako datę doręczenia zastępczego, do której doliczono 14 dni kalendarzowych przysługujących wnioskodawcy na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Termin na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa minął w dniu 1 maja 2012r. A. C. w dniu 31 maja 2012 r. złożył do ARiMR prośbę o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa wraz z pismem wzywającym do usunięcia naruszenia prawa skierowanym do Prezesa ARiMR. W treści prośby strona wyjaśnia, iż uchybiła termin ponieważ nie otrzymała w/w korespondencji - zarówno pisma [...] z [...] stycznia 2012r. jak i pisma [...] z [...] marca 2012r., a spowodowane to było błędnie zaadresowaną przez organ przesyłką - zamiast ul. [...] wpisano ul. [...]. Postanowieniem z [...] października 2012r. ARiMR wskazał, że w trakcie weryfikacji prośby o przywrócenie terminu na złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdzono że na ul. [...] w S. nie ma budynków posiadających nr [...], wnioskodawca nie uzupełnił braków we wniosku o przyznanie pomocy, wynikających z pisma [...] z [...] stycznia 2012r., a także w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności uniemożliwiających złożenie odwołania z zachowaniem terminu oraz zdaniem organu wnioskodawca nie przedstawił przyjęcia reklamacji obu przesyłek przez Placówkę Poczty Polskiej. Organ prowadzący postępowanie celem ustalenia faktu doręczenia korespondencji zwrócił się do Urzędu Poczty w S., z prośbą o wyjaśnienie sposobu doręczenia obu listów wysyłanych do wnioskodawcy. W odpowiedzi Urząd Pocztowy pismem z 22 października 2012r. poinformował, iż listonosz przedmiotowe przesyłki awizował (pismo [...] z [...] stycznia 2012r. w dniach 2 i 10 lutego 2012r., a pismo [...] z [...] marca 2012r. w dniach 2 i 10 kwietnia 2012r.) zostawiając powiadomienie w skrzynce oddawczej adresata pod adresem ul. [...]. Zatem w świetle faktów, jak podkreślił organ nie można uznać warunku uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony, gdyż nie można przyjąć wyjaśnień strony, że nie otrzymał informacji o otrzymaniu korespondencji (awizo), biorąc pod uwagę fakt, że zgodnie z informacją z urzędu pocztowego, dołożono wszelkich starań w celu prawidłowego doręczenia korespondencji do adresata. Postanowienie z [...] października 2012r. stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której producent rolny wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także pisma (decyzji) o odmowie przyznania pomocy. Zaskarżonemu postanowieniu autor skargi zarzucił naruszenie dyspozycji art. 44 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że pisma ARiMR z [...] stycznia 2012r. i [...] marca 2012r. zostały skutecznie doręczone skarżącemu. W opinii wnoszącego skargę na przesyłkach brak jest informacji doręczyciela, czy i w jaki sposób powiadomił on adresata o korespondencji. Co prowadzi zdaniem skarżącego do przyjęcia, że nie nastąpiło domniemanie doręczenia zastępczego. W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. W trakcie rozprawy z 7 marca 2013r. pełnomocnik organu złożył kserokopię pisma Poczty Polskiej z 22 października 2012r., (wcześniej załączonego do akt administracyjnych sprawy), z którego wynika, że przesyłki polecone nadane do skarżącego zostały awizowane tj. pismo z [...] stycznia 2012r. w dniach 02.02.2012r. i 10.02.2012r., a pismo z [...] marca 2012r. w dniach 02.04.2012r. i 10.04.2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie obowiązkiem organu było z jednej strony należyte zbadanie, czy spełnione zostały wszystkie przesłanki, aby można było wezwanie z [...] stycznia 2012r. do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy oraz pismo z [...] marca 2012r. o odmowie pomocy - uznać za skutecznie doręczone skarżącemu A. C. w trybie art. 44 k.p.a. Z drugiej zaś strony rzeczą organu była - po ustaleniu prawidłowości doręczenia obu przesyłek - analiza wniosku skarżącego z 31 maja 2012r. o przywrócenie terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z tak przedstawionych zadań organ wywiązał się prawidłowo, a zatem skarga jako bezzasadna, podlegała oddaleniu. Zgodnie z dyspozycją art. 44 k.p.a. (stan prawny na dzień wydania zaskarżonego postanowienia) w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43: 1) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. § 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. § 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. § 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Z informacji znajdującej się na przesyłce z [...] stycznia 2012r. zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie pomocy wynika, iż 2 lutego 2012 r. wobec niezastania adresata przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej w S., informując o tym fakcie stronę w postaci awizo. Przesyłkę awizowano powtórnie 10 lutego 2012 r., a 17 lutego 2012 r. zwrócono ją do nadawcy jako niepodjętą w terminie. W związku z tym, wezwanie do uzupełnienia braków z [...] stycznia 2012r., na podstawie art. 44 kpa, zostało uznane za skutecznie doręczone z dniem 17 lutego 2012r. Zatem termin na uzupełnienie wniosku minął w dniu 9 marca 2012r. Podobnie druga przesyłka zawierająca pismo z [...] marca 2012r. o odmowie przyznania pomocy, wobec niezastania adresata złożona została 2 kwietnia 2012r. w placówce pocztowej w S., o czym został poinformowany skarżący poprzez awizo. Przesyłkę awizowano powtórnie 10 kwietnia 2012r., a 17 kwietnia 2012r. zwrócono ją do nadawcy jako niepodjętą w terminie. W związku z tym, pismo z [...] marca 2012r., na podstawie art. 44 kpa, zostało uznane za skutecznie doręczone z dniem 17 kwietnia 2012 r. Zatem termin na ewentualne złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa minął w dniu 1 maja 2012r. Zarzuty skargi dotyczące bezskuteczności doręczenia przesyłek są bezzasadne. Skarżący wskazuje na błędnie jego zdaniem zaadresowaną kopertę (z pismem z [...] marca 2012r.) na której omyłkowo wpisano ulicę [...] zamiast prawidłowej ulicy [...]. Przeprowadzona analiza akt sprawy nie potwierdziła tych wątpliwości, przesyłki zostały prawidłowo zaadresowane zgodnie z adresem wskazanym przez producenta w treści wniosku z [...] stycznia 2011r. Trudno również zgodzić się z twierdzeniem skarżącego, że brak jest informacji listonosza o miejscu pozostawienia spornych przesyłek, gdy jak wynika z informacji na niej zawartych pozostawiono je w Urzędzie Pocztowym w S., odpowiednio w dniach 2 lutego i 2 kwietnia 2012r. Wskazać należy, że wszelkie wątpliwości skarżącego dotyczące prawidłowości doręczenia przesyłek zostały - zgodnie z treścią pisma Poczty Polskiej z 22 października 2012r. - uznane za wyjaśnione. We wskazanym piśmie poczta poinformowała, że obie przesyłki polecone zostały awizowane, a ich doręczenie należy uznać za prawidłowe. Zdaniem Sądu dokonane przez organ zawiadomienia spełniły wymagania wynikające z art. 44 k.p.a., zatem brak jest podstaw do zakwestionowania prawidłowości doręczenia zastępczego. Odnosząc się do kwestii przywrócenia terminu na złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, organ zasadnie nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Zgodnie z art. 18 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 17 października 2007 w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Modernizacja gospodarstw rolnych objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013" (D.U. nr 193 poz. 1397 ze zm.) w razie uchybienia terminu wykonania przez wnioskodawcą określonych czynności w toku postępowania w sprawie przyznania pomocy Agencja, na prośbę wnioskodawcy przywraca termin wykonania tych czynności jeżeli wnioskodawca: wniósł prośbę w terminie 45 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia, jednocześnie z wniesieniem prośby dopełnił czynności, dla której określony był termin, uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Wskazać należy, że przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności jest instytucją procesową, mającą na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu. Jednak w przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie spełnił wymaganych prawem przesłanek do uwzględnienia wniosku, co uniemożliwiło organowi przywrócenie terminu do wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Analizując wniosek skarżącego o przywrócenie terminu pod kątem przesłanek wynikających z art. 18 pkt 1 ww. Rozporządzenia, organ zdaniem Sądu prawidłowo stwierdził, że wniosek o przywrócenie terminu nie ma uzasadnionych podstaw. Nie można uznać warunku uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy Strony. Wyjaśnienia skarżącego dotyczące braku informacji o otrzymaniu korespondencji (awizo), pozostają w sprzeczności z informacją zawartą na przesyłce oraz wyjaśnieniami Poczty Polskiej z 22 października 2012r. Mając na uwadze wszystko powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. nr 270 ze zm.), oddalił skargę.