V SA/Wa 3045/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Andrzej Kania po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Ł. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 30 sierpnia 2024 r. znak: BP005.65500.10.2024 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej postanawia: odrzucić skargę Pismem z 30 września 2024 r. (data nadania) M. Ł. (dalej: ,,skarżący’’, ,,strona’’) wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 30 sierpnia 2024 r. znak: BP005.65500.10.2024, w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z 29 października 2024 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Nadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 4 listopada 2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została nadana na podany w skardze adres i po dwukrotnym awizowaniu zwrócona do Sądu, jako niepodjęta w terminie. Brak formalny oraz fiskalny skargi nie został uzupełniony. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie faktu, że opłata nie wpłynęła na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 199 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 §1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie – zob. art. 230 p.p.s.a.). W związku z tym, że skarga nie została opłacona, w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwano skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie bowiem żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 §1 i 3 p.p.s.a.). Ponadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., który określa wymagania formalne skargi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl zaś art. 46 § 2 pkt 1 b) p.p.s.a. pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak już wyżej wspomniano wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu od skargi zostały nadane na adres podany w treści skargi: [...], [...]. Z koperty nadania wynika, że w dniu 18 listopada 2024 r. przesyłka, zawierająca powyższe wezwania, była pierwszy raz awizowana, a zatem wraz z tym dniem rozpoczął bieg termin, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Drugie awizo zostało sporządzone w dniu 26 listopada 2024 r. W związku z niepodjęciem przesyłki w zakreślonym terminie, została ona zwrócona, jako niepodjęta, do Sądu. Na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. należało uznać powyższą przesyłkę za skutecznie doręczoną z upływem dnia 2 grudnia 2024 r. Z tym dniem rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych oraz fiskalnych skargi. Termin ten upłynął bezskutecznie w dniu 9 grudnia 2024 r. Zatem z uwagi na fakt, iż w zakreślonym terminie nie wskazano numeru PESEL skarżącego oraz nie uiszczono wpisu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił skargę.