V SA/Wa 3052/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2008r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący J. sp. z o.o. z siedzibą W. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła, za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2008r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z [...] października 2004r. nr [...], uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne SAD nr [...] z dnia [...] października 2001r. Pełnomocnik skarżącej spółki, w treści skargi zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 63 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 cytowanej ustawy, w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Oceniając przedmiotowy wniosek w świetle spełnienia przesłanek powołanych w cytowanym przepisie, Sąd stwierdził, iż pełnomocnik skarżącego nie uzasadnił go w dostateczny sposób. Nie uprawdopodobnił jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałby na fakt, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub spowodowania konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Pełnomocnik spółki nie przedstawił danych, które w sposób jednoznaczny i przekonujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się z zagrożeniem dla płynności finansowej spółki lub z jej bankructwem. Z wniosku, ani z akt sprawy nie wynika czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem zaskarżonej decyzji z uwagi na wysokość długu celnego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 cytowanej ustawy do konkretnej sytuacji gospodarczej i majątkowej spółki, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 cytowanej ustawy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, uznając iż wniosek pełnomocnika skarżącej spółki w tym zakresie nie spełnia ustawowych przesłanek, wskazanych wyżej. .