V SA/Wa 3054/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Protokolant - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2009 r. sprawę ze skargi N. C. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania jednorazowej pomocy pieniężnej; oddala skargę Przedmiotem skargi N. C. w rozpatrywanej sprawie jest decyzja Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] lipca 2008 r. umarzającą postępowanie dotyczące przyznania skarżącej jednorazowej pomocy pieniężnej na zakup odzieży i obuwia. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym: N. C. w związku ze swoją długą i poważną chorobą w dniu [...] czerwca 2008 r. wystąpiła do Biura Organizacji Ośrodków dla Cudzoziemców z wnioskiem o przyznanie jednorazowej pomocy pieniężnej na zakup odzieży i obuwia. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] lipca 2008 r. nr [...] umorzył z urzędu postępowanie w sprawie wniosku cudzoziemki o przyznanie jednorazowej pomocy pieniężnej na zakup odzieży i obuwia. Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, iż N. C. ubiega się ponownie w administracyjnym toku instancji o nadanie statusu uchodźcy oraz posiada dokument tożsamości uprawniający do legalnego pobytu na terenie RP. Ponadto uwzględniając wniosek cudzoziemki, decyzją z [...] czerwca 2007 r. nr [...] przyznano jej świadczenie pieniężne na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terenie RP od dnia [...] lipca 2007 r. do 14 dnia od daty doręczenia ostatecznej decyzji w sprawie nadania statusu uchodźcy. Wydanie powyższej decyzji powoduje bezprzedmiotowość prowadzonego z wniosku z dnia [...] czerwca 2008 r. postępowania, gdyż pomoc w postaci przyznania jednorazowej pomocy pieniężnej na zakup odzieży i obuwia przysługuje jedynie cudzoziemcom umieszczonym w ośrodku (art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 18 marca 2008 r. o zmianie ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 70, poz. 416). Natomiast skarżąca na mocy ww. decyzji z [...] czerwca 2007 r. korzysta z pomocy w postaci świadczeń pieniężnych na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium RP. Tak więc organ uznał, iż w zaistniałym stanie faktycznym nie mógł wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do jej istoty. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem N. C. pismem z 14 sierpnia 2008 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przyznania jednorazowej pomocy na zakup odzieży i obuwia. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców rozpatrując ponownie sprawę ustalił w trakcie prowadzonego postępowania, iż sytuacja cudzoziemki nie uległa zmianie i nadal korzysta ona z pomocy socjalnej realizowanej na podstawie decyzji z [...] czerwca 2007 r. W związku z powyższym decyzją z [...] września 2008 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z [...] lipca 2008 r. W skardze złożonej na powyższą decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] września 2008 r. N. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy. Podniosła, iż pomoc na zakup odzieży i obuwia jej się należy, gdyż od kwietnia 2007 r., jest osobą niepełnosprawną z [...]. Ponadto w piśmie z 20 Kwietnia 2009 r. wskazała, iż każdej ubezpieczonej osobie niepełnosprawnej przysługuje bezpłatne lub z dopłatą zaopatrzenie w środki pomocnicze, pomoc pieniężną lub bony towarowe na zakup odzieży i obuwia. Nie przyznanie jej wnioskowanej pomocy stanowi natomiast naruszenie gwarantowanych w Konstytucji RP praw osób niepełnosprawnych. Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie bezsporny jest fakt, że skarżąca pismem z dnia [...] czerwca 2008 r. wystąpiła do właściwego organu z wnioskiem o przyznanie jej jednorazowej pomocy pieniężnej na zakup odzieży i obuwia. Przyznanie pomocy we wnioskowanym przez cudzoziemkę zakresie zostało regulowane w ustawie z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1695) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 18 marca 2008 r. o zmianie ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 70, poz. 416). Zgodnie z art. 70 ust. 1 ww. ustawy, wnioskodawcy oraz osobie, w imieniu której wnioskodawca występuje, zapewnia się pomoc socjalną i opiekę medyczną oraz można zapewnić pomoc w dobrowolnym powrocie do kraju, do którego mają prawo wjazdu, zwaną dalej "pomocą w dobrowolnym powrocie". Z tym, że stosownie do art. 71 ust. 1 pomoc socjalna obejmuje: pomoc udzielaną w ośrodku, w tym: jednorazową pomoc pieniężną lub bony towarowe na zakup odzieży i obuwia (art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. e), a także pomoc udzielaną poza ośrodkiem, polegającą na wypłacie świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z wyłączeniem kosztów opieki medycznej, zwaną dalej "świadczeniem pieniężnym" (art. 71 ust. 1 pkt 2). Ponadto jak wskazano w art. 74 ust. 1 pomoc socjalną i opiekę medyczną zapewnia się w okresie postępowania w sprawie nadania statusu uchodźcy i przez okres 2 miesięcy od dnia doręczenia decyzji ostatecznej w tej sprawie, a w przypadku gdy postępowanie w sprawie nadania statusu uchodźcy zostało umorzone - przez okres 14 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej o umorzeniu postępowania. Powyższych regulacji prawnych wynika, że cudzoziemcowi na jego wniosek przysługują różne rodzaje pomocy socjalnej w zależności od miejsca pobytu cudzoziemca. I tak wnioskowana przez cudzoziemkę pomoc socjalna na zakup odzieży i obuwia przysługuje tylko w sytuacji pobytu wnioskodawcy w ośrodku dla uchodźców. Z akt sprawy wynika natomiast, iż cudzoziemka wraz z mężem przebywa poza ośrodkiem i ubiega się ponownie w administracyjnym toku instancji o nadanie statusu uchodźcy oraz posiada dokument tożsamości uprawniający do legalnego pobytu na terenie RP. Ponadto na wniosek męża skarżącej Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] czerwca 2007 r. nr [...] przyznał obojgu małżonkom: A. S. i N. C. świadczenie pieniężne na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terenie RP od dnia [...] lipca 2007 r. do 14 dnia od daty doręczenia ostatecznej decyzji w sprawie nadania statusu uchodźcy. W tym miejscu Sąd zauważa, iż do dnia wydania zaskarżonej decyzji sytuacja cudzoziemki nie uległa zmianie i nadal korzysta ona z pomocy socjalnej realizowanej poza ośrodkiem w postaci świadczenia pieniężnego na pokrycie we własnym zakresie kosztów pobytu na terenie RP. W związku z powyższym wniosek N. C. z [...] czerwca 2008 r. nie znajduje oparcia w przepisach, gdyż powoływany powyżej art. 71 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, obejmuje pomoc pieniężną lub bony towarowe na zakup odzieży i obuwia tylko jako pomoc socjalną udzielaną w ośrodku natomiast przy pokrywaniu kosztów pobytu we własnym zakresie przysługuje tylko świadczenie pieniężne, które zostało skarżącej przyznane decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Tak więc zasadnie Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców w trybie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie z wniosku cudzoziemki, gdyż stałe świadczenie pieniężne cudzoziemka ma już przyznane, a jednorazowe świadczenie na zakup odzieży i obuwia jej nie przysługuje. W przedmiotowej sprawie wystąpił bowiem brak właściwego elementu materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można było wydać decyzji załatwiającej sprawę przez jej rozstrzygniecie co do istoty. Na ocenę tę nie mają wpływu podnoszone przez skarżącą okoliczności dotyczące jej choroby i niepełnosprawności. Ponadto wydane w sprawie rozstrzygnięcia nie naruszają też gwarantowanych w Konstytucji RP praw osób niepełnosprawnych. Należy bowiem zauważyć, że skarżąca jest cudzoziemką ubiegającą się w Polsce o status uchodźcy. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej stanowi w art. 56, iż cudzoziemcowi może być przyznany status uchodźcy zgodnie z wiążącymi Polskę umowami międzynarodowymi, tj. Konwencją dotyczącą statusu uchodźców sporządzoną w Genewie 28 lipca 1951 r. oraz Protokołem dotyczącym statusu uchodźców sporządzonym w Nowym Jorku 31 stycznia 1967 r. Do tych umów międzynarodowych odwołuje się krajowa ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o udzielaniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W ustawie tej, zgodnej z Konstytucją RP, określone są prawa i obowiązki przyznane cudzoziemcom. W świetle art. 74 ust. 1 tejże ustawy, skarżąca ma przyznaną pomoc socjalną w postaci świadczenia pieniężnego przyznanego decyzją z [...] czerwca 2007 r., a także zapewnioną opiekę medyczną. Nie można zatem uznać, że jej prawa jako cudzoziemki - osoby niepełnosprawnej zostały naruszone. Z przedstawionych powodów Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji. Uznał, iż w toku kontrolowanego postępowania nie doszło do naruszenia przepisów i zasad ogólnych postępowania administracyjnego. W tym stanie rzeczy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).