V SA/Wa 3056/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji ( dalej organ) postanowieniem z dnia [...] września 2016 r. nr. [...], działając na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 2 oraz art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej k.p.a.), stwierdziła uchybienie terminu do wniesienia przez J.K. ( dalej skarżący lub strona ) wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wydano decyzję tegoż organu z dnia [...] października 2015r. nr. [...]. Do wydania niniejszego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dnia [...] października 2015 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wydała decyzję nr. [...] o odmowie umorzenia Józefowi Kuleszy zaległości w płatności opłaty abonamentowej za okres od [...] stycznia 2010r. do [...] maja 2013r. w wysokości 725,05 zł wraz z odsetkami w wysokości 313,73 zł. Przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu [...] października 2015r. Dnia [...] października 2015 r. strona złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Uzasadniając wymienione na wstępie postanowienie z dnia [...] września 2016 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji wskazała, iż w myśl art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z rozstrzygnięcia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie z 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji należy wnieść w terminie 14 dni. Strona w niniejszej sprawie nie dochowała ww. terminu albowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła w dniu [...] października 2015 r., a termin do złożenia wniosku upływał [...] października 2015 r. W skardze na powyższe postanowienie skarżący zarzucił, iż uchybienie wyniosło tylko jeden dzień. W tym czasie przebywał w szpitalu z uwagi na zabieg endoprotezoplastyki stawu kolanowego. Pobyt w szpitalu odbył się od [...] do [...] października 2015r. Operacja została przeprowadzona w dniu [...] października 2015r. Zaistniałe po operacji komplikacje nie pozwoliły mu myśleć o niczym innym. To było powodem opóźnienia w złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wniósł o pozytywne rozpatrzenie skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentacje jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz wskazując, że skarżący nie składał mu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 j.t.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 j.t. ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z przepisami. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że zaskarżone postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] września 2016 r. stwierdza na podstawie art. 134 w zw. z art. 127 § 3 oraz art. 129 § 2 k.p.a. uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji jest organem konstytucyjnym przewidzianym w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w przepisie art. 213. Jej ustanowienie oraz zakres kompetencji reguluje rozdział drugi ustawy z 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji ( Dz. U. z 2016r. poz. 639 j.t. ze zm.) W świetle art. 10 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005r. o opłatach abonamentowych ( Dz. U z 2014r. poz. 1204 j.t. ze zm.) ust.1 " W wyjątkowych sytuacjach, jeżeli przemawiają za tym szczególne względy społeczne lub przypadki losowe, Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji może umorzyć lub rozłożyć na raty zaległości w płatności opłat abonamentowych, odsetki za zwłokę w ich uiszczaniu, opłatę, o której mowa w art. 5 ust. 3, oraz odsetki za zwłokę w jej uiszczeniu" oraz ust.2 "Wniosek o umorzenie lub rozłożenie na raty należności wymienionych w ust. 1 podmiot zobowiązany do uiszczania opłat abonamentowych składa do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji" występuje ona jako organ administracji publicznej rozstrzygający wskazane wnioski. Zgodnie z przepisem art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, przy czym przez ministra należy rozumieć organy wymienione w art. 5 § 2 pkt 4: Prezesa i wiceprezesa Rady Ministrów pełniących funkcję ministra kierującego określonym działem administracji rządowej, ministrów kierujących określonym działem administracji rządowej, przewodniczących komitetów wchodzących w skład Rady Ministrów, kierowników centralnych organów administracji rządowej podległych albo podporządkowanych Prezesowi Rady Ministrów lub właściwego ministra bądź przez nich nadzorowanych, a także kierowników innych równorzędnych urzędów państwowych załatwiających sprawy, o których mowa w art. 1 pkt 1 i 4. Powyższe przesłanki spełnia również Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji przez co wydaje decyzje zarówno jako pierwszoinstancyjne jak i decyzje na skutek rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z treścią art.129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Dalej stwierdzić należy, że z uchybieniem terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy kodeks postępowania administracyjnego wiąże ujemne dla strony skutki procesowe. Wniosek taki złożony po upływie wymaganego 14 dniowego terminu jest bezskuteczny i zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia. Zgodnie z treścią wymienionego przepisu: ". Organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.’ Fakt złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej pierwszą decyzją Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] października 2015r .z uchybieniem terminu nie budzi wątpliwości. Fakt ten przyznaje również skarżący. Strona nie dochowała 14 dniowego terminu albowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy złożyła w dniu [...] października 2016 r., a termin do jego wniesienia upływał [...] października 2016 r. Doręczona w dniu [...] października 2016 r. decyzja Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji zawierała pouczenie o terminie i miejscu wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tych okolicznościach sąd stwierdza, że doręczenie decyzji organu dokonane zostało w sposób prawidłowy i dlatego termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozpoczął bieg od dnia tego doręczenia. Podnoszone w skardze okoliczności pozostają bez znaczenia dla tej sprawy. Dotyczą one faktów, które mogłyby być podnoszone w odrębnym postępowaniu jakim jest wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Zgodnie z treścią art. 58 k.p.a.: " W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy" (§1), ". Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin." ( § 2). Skoro strona nie złożyła tego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni, nie wystąpiła też z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia, to zasadnym było stwierdzenie przez organ uchybienia terminu do wniesienia tego środka odwoławczego. Organ zobligowany był treścią art. 127 § 3 w zw. z art. 129 § 2 i art. 134 k.p.a. do stwierdzenia uchybienia tegoż terminu. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.