V SA/Wa 3069/16

WyrokWSA w Warszawie2017-10-17

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Marek Krawczak, Jadwiga Smołucha

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja Ministra Finansów zobowiązująca jednostkę samorządu terytorialnego do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011, wydana w związku z zawyżeniem liczby uczniów przeliczeniowych, została wydana z naruszeniem przepisów prawa?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że decyzja Ministra Finansów zobowiązująca do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011 była zgodna z prawem. Ustalenia faktyczne organu, oparte na wyjaśnieniach Ministerstwa Edukacji Narodowej i wynikach kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej, dotyczące zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych, zostały uznane za prawidłowe. Sąd stwierdził, że nie doszło do naruszenia przepisów rozporządzeń dotyczących statutów szkół integracyjnych i klas sportowych, ani przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Ministra Finansów zobowiązującej jednostkę samorządu terytorialnego do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011. Organ ustalił, że subwencja została zawyżona w wyniku błędnego wykazania liczby uczniów przeliczeniowych, w tym w oddziałach integracyjnych i sportowych. Jednostka samorządu terytorialnego wniosła skargę, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnoprawnych, w tym dotyczących wykładni przepisów o oddziałach integracyjnych i sportowych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Protokolant st. specjalista - Sylwia Wojtkowska-Just, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi G. M. D. na decyzję Ministra Finansów (obecnie Ministra Rozwoju i Finansów) z dnia ... września 2016 r. nr ... w przedmiocie zobowiązania do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2011 rok oddala skargę Po rozpatrzeniu wniosku ... o ponowne rozpatrzenie sprawy zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za 2011 r., załatwionej decyzją z dnia ... listopada 2015 r. nr ..., Minister Finansów decyzją z dnia ... września 2016 r.nr ... utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu ww. decyzji organ przywołał m.in. następujące okoliczności faktyczne i prawne: W związku z ustaleniami kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w R. ...poinformowało Ministra Finansów o uzyskaniu przez ... kwoty części oświatowej subwencji ogólnej w 2011 r. wyższej od należnej o 151.299,00 zł w wyniku zawyżenia liczby uczniów przeliczeniowych o 32,0751. ... zostało powiadomione o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011. Minister Finansów decyzją z dnia ... listopada 2015 r., znak: ..., zobowiązał ... do zwrotu nienależnie uzyskanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011 w wysokości 119.657,00 zł. ... – wnioskiem z dnia ... grudnia 2015 r. – zwróciło się o ponowne rozpatrzenie sprawy. Strona wniosła o uchylenie przedmiotowej decyzji Ministra Finansów zarzucając naruszenie art. 8, 9, 77 oraz 77 § 3 kodeksu postepowania administracyjnego. Uznając bezzasadność w/w. wniosku Minister podniósł m.in., że stosownie do art. 28 ust. 5 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, ..., biorąc pod uwagę zakres zadań oświatowych realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, dokonał podziału części oświatowej subwencji ogólnej na rok 2011 między poszczególne jednostki samorządu terytorialnego według algorytmu określonego w załączniku do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2011 (Dz. U. Nr 249, poz. 1659) Algorytm przewidywał m.in. wagę: – P2 = 1,40 dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim, niedostosowanych społecznie, z zaburzeniami zachowania, zagrożonych uzależnieniem, zagrożonych niedostosowaniem społecznym, z chorobami przewlekłymi – wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty) oraz dla uczniów szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii – wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, którzy nie posiadają orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ww. ustawy o systemie oświaty; – P3 = 2,90 dla uczniów niewidomych i słabowidzących, z niepełnosprawnością ruchową, zaburzeniami psychiatrycznymi – wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art., 71b ust. 3 ww. ustawie); – P6 = 0,80 dodatkowo dla niepełnosprawnych uczniów w oddziałach integracyjnych w szkołach podstawowych, gimnazjach i szkołach ponadgimnazjalnych (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ww. ustawie); – P11 = 0,20 dla uczniów klas sportowych; – P39 = 0,001 dla placówek realizujących zadania pozaszkolne, według rzeczywistej liczby uczniów w szkołach prowadzonych lub dotowanych przez gminę. Podstawę do naliczania subwencji ogólnej na 2011 r. dla jednostek samorządu terytorialnego, w tym dla ..., stanowiły zweryfikowane przez jednostki samorządu terytorialnego dane o liczbie uczniów/wychowanków wykazywane w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2010 r. Dodatkowo w systemie informacji oświatowej wykazywani byli uczniowie/wychowankowie zakwalifikowani do danej wagi na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71b ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, tj. orzeczeń o potrzebuje kształcenia specjalnego wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno-pedagogicznych, w tym poradniach specjalistycznych, zgodnie z rodzajem niepełnosprawności określonej w orzeczeniu. Zgodnie z przepisami § 5 ust. 2 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61 poz. 624, z późn. zm.), liczba uczniów w oddziale szkoły integracyjnej praz w oddziale integracyjnym w szkole ogólnodostępnej powinna wynosić do 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. Tak samo uregulowana jest powyższa kwestia w stosunku do gimnazjum publicznego. Zgodnie z przepisami § 5 ust. 2 załącznika nr 3 do ww. rozporządzenia, liczba uczniów w oddziale gimnazjum integracyjnego oraz w oddziale integracyjnym gimnazjum ogólnodostępnym powinna wynosić od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania klas i szkół sportowych oraz szkól mistrzostwa sportowego (Dz. U. Nr 126, poz. 1078), klasami sportowymi są oddziały, w których prowadzone jest szkolenie sportowe w jednej lub kilku dyscyplinach sportowych, w kolejnych co najmniej trzech klasach danego typu szkoły, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. Klasy sportowe – w myśl § 1 ust. 2 cyt. przepisu – mogą być tworzone w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych i szkołach ponadpodstawowych dla młodzieży. W wyniku błędnych danych wykazywanych w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień ... września 2010 r., przez dyrektora: 1. Publicznej ... w ... zawyżono o 5 uczniów liczbę uczniów przeliczonych wagą P6, 2. Publicznej ... nr ...: • jeden uczeń został niesłusznie przeliczony wagą P3 zamiast P2, • zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów ogółem oraz liczbę uczniów przeliczanych wagą P39, 3. Szkoły ... zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczanych wagą P2, 4. Publicznej ... zawyżono o 37 uczniów liczbę uczniów przeliczanych wagą P11, 5. Miejskiego Gimnazjum nr ...: • zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów ogółem oraz liczbę przeliczanych wagą P39, • zawyżono o 25 uczniów liczbę uczniów przelicznych wagą P11, 6. Miejskiego Gimnazjum ... zawyżono o 1 ucznia liczbę uczniów przeliczanych wagą P3, co spowodowało zawyżenie liczby uczniów przeliczeniowych o 25,3671. Dane te zostały ustalone na podstawie wyjaśnień Ministerstwa Edukacji Narodowej oraz w wyniku kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w R. z dnia ... marca 2015 r. nr ..., skierowanego do ... . Minister wskazał odnosząc się do kwestii zawyżenia liczby uczniów przeliczanych wagą P6 tj. ..., iż przepisy 5 ust. 2 załącznika 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. nr 61 poz. 624 z późn. zm.) wyraźnie określają wymaganą (konieczną) minimalną i maksymalną liczbę uczniów w oddziale integracyjnym, przy czym przepis określa zarówno minimalną i maksymalną ogólną liczbę uczniów w oddziale integracyjnym (od 15 do 20), jak i minimalną i maksymalną liczbę uczniów niepełnosprawnych w takim oddziale (od 3 do 5). (Aby utworzyć oddział integracyjny konieczne jest spełnienie obu ww. warunków dotyczących liczebności). W ..., wg stanu na dzień 30 września 2010 r., zapisanych było 21 uczniów, w tym 5 uczniów niepełnosprawnych. W związku z powyższym klasa ... w ww. szkole nie spełniała warunku określonego w przepisach § 5 ust. 2 załącznika do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół, dotyczącego liczby uczniów w oddziale integracyjnym w szkole ogólnodostępnej. Zdaniem organu z uwagi na powyższe zasadnym jest określenie w decyzji Ministra Finansów zawyżenia o 5 uczniów przeliczonych wagą P6. Odnosząc się natomiast do uczniów ... wskazano, że Dyrektor ... w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2010 r. w tabeli U3.1 "Uczniowie w bieżącym roku szkolnym według klas, oddziałów, profili kształcenia, zawodów lub specjalności" dla klas sportowych wykazał 3 klasy z łączną liczbą 75 uczniów. Według przedłożonych dzienników lekcyjnych na rok szkolny 2010/2011 klasami sportowymi na dzień 30 września 2010 r. były: klasa ... licząca 25 uczniów oraz klasa ... licząca 25 uczniów. Liczba uczniów objętych szkoleniem sportowym określonym przepisami ww. rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego, w roku szkolnym 2010/2011 wynosiła ogółem 50 osób i dotyczyła uczniów uczęszczających do klas ... . Natomiast w systemie informacji oświatowej według stanu na dzień 30 września 2010 r. w tabeli U3.1 wykazano łącznie 75 uczniów. W związku z powyższym liczba uczniów wykazywanych w systemie informacji oświatowej w klasach sportowych została zawyżona o 25 osób. Minister zauważa, że stosownie do przepisów art. 37 ust. 4 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, jednostce nie przysługuje zwiększenie części oświatowej subwencji ogólnej w sytuacji, gdy do bazy danych systemu informacji oświatowej zostały przekazane nieprawdziwe dane. Organ przypomina, że strona wniosła zastrzeżenia dotyczące ustalenia kwoty subwencji oświatowej do zwrotu z tytułu wykazania 25 uczniów w klasach trzecich integracyjnych jako uczniów objętych także szkoleniem sportowym. Odnosząc się do tej kwestii Minister stwierdza, że ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (w brzmieniu obowiązującym na rok szkolny 2010/2011 jak i obecnie) nie zawiera w swej treści żadnych uregulowań dotyczących oddziału integracyjno-sportowego. W art. 3 pkt 2a i pkt l i c ustawa odrębnie mówi o: – oddziale integracyjnym (pkt 2a ustawy) – przez który należy rozumieć oddział szkolny, w którym uczniowie posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego uczą się i wychowują razem z pozostałymi uczniami zorganizowany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 71b ust. 7 pkt 3, – oddziale sportowym (pkt l i c ustawy) – przez który należy rozumieć oddział szkolny, w którym są prowadzone zajęcia sportowe obejmujące szkolenie sportowe w jednej lub kilku dyscyplinach sportu, zorganizowany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9 ust. 5. Organizacja oddziału integracyjnego i oddziału sportowego została uregulowana w dwóch odrębnych rozporządzeniach. Brak jest uregulowań prawnych (w zakresie oświaty), które dotyczyłyby organizacji oddziału integracyjno-sportowego. Ponadto ww. rozporządzenia określają odrębne wymogi co do ilości uczniów w oddziale integracyjnym (w tym uczniów niepełnosprawnych) i ilości uczniów w oddziale sportowym. Znajdujący się w aktach kontroli wydruk z systemu informacji oświatowej ..., wg stanu na dzień 30 września 2010 r. w części dotyczącej identyfikacji I.1 w wierszu "klasy łączone" zawiera wpis "nie". Zatem w szkole tej nie wystąpiło łączenie klas. W związku z powyższym brak jest podstaw do przeliczania wagą P11 25 uczniów oraz brak jest podstaw do uznania, iż uczniowie ci powinni być potraktowani jako uczniowie klasy integracyjnej. Odnosząc się natomiast do uczniów ... organ zauważa, że zgodnie z art. 9 ust. 5 ustawy o systemie oświaty, minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw kultury fizycznej, określi w drodze rozporządzenia, warunki tworzenia, organizacji oraz działania oddziałów i szkół sportowych oraz mistrzostwa sportowego, uwzględniając umożliwienie uczniom godzenie zajęć sportowych z nauką, w szczególności poprzez odpowiednią organizację zajęć dydaktycznych. Przepis § 1 ust. 1 – wydanego na podstawie powołanego wyżej przepisu i obowiązującego w czasie objętym przedmiotową sprawą – rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego (Dz. U. 126, poz. 1078) wskazuje, że klasami sportowymi są oddziały, w których prowadzone jest szkolenie sportowe w jednej lub kilku dyscyplinach sportu, w kolejnych co najmniej trzech klasach danego typu szkoły, dla co najmniej 20 uczniów w oddziale. W danych wykazywanych w systemie informacji oświatowej w ... zawyżono liczbę uczniów przeliczonych przewidzianą dla uczniów klas sportowych wagą P11 o 37 uczniów. Organ podkreśla, że liczba uczniów objętych szkoleniem sportowym w roku szkolnym 2010/2011 w klasie ... była niższa od limitu określonego w § 1 ust. 1 ww. rozporządzenia, bowiem według stanu na dzień 30 września 2010 r. szkolenie sportowe w wymiarze 10 godzin tygodniowo prowadzone było w tej klasie tylko dla 17 uczniów. Ponadto na podstawie wydruków systemu informacji oświatowej ..., według stanu na dzień 30 września 2009 r. i na dzień 30 września 2008 r. liczba uczniów w tej klasie sportowej w roku szkolnym 2009/2010 wynosiła odpowiednio 17 uczniów oraz w roku szkolnym 2008/2009 wynosiła 15 uczniów, tym samym nie spełniono wymogów określonych w 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia. Natomiast liczba uczniów w klasie ... w roku szkolnym 2010/2011, dla których przeprowadzone było szkolenie sportowe wynosiła 20 uczniów. W oparciu o przedłożone przez kontrolowaną jednostkę dzienniki lekcyjne dotyczące tej klasy oraz wydruki systemu informacji oświatowej stwierdzono, że liczba uczniów w tej klasie sportowej w roku szkolnym 2009/2010 wyniosła odpowiednio 18 uczniów oraz w roku szkolnym 2008/2009 wyniosła 18 uczniów, a więc nie miała minimalnej liczby uczniów przewidzianej dla klasy sportowej, tym samym nie spełniono wymogów określonych w § 1 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia. W świetle powyższego klasy ... w roku szkolnym 2010/2011 nie spełniły wymogów dla klas sportowych określonych w ww. przepisach rozporządzenia. W związku z wykazaniem klas ... w roku szkolnym 2010/2011 jako sportowych przy braku ustawowego wymogu co najmniej 20 osób dla klas w latach 2009/2010 i 2008/2009 zawyżono liczbę uczniów przeliczonych wagą P11 o 37 uczniów (klasa ... 20 osób i ... 17 osób). Odnośnie jednej uczennicy w Szkole ... wskazano, iż dyrektor ww. szkoły błędnie wprowadził do systemu informacji oświatowej jednego ucznia, zawyżając tym samym część oświatową subwencji ogólnej. Uczennica ta została wypisana ze szkoły z dniem 1 września 2010 r. Zgodnie z art. 7 ust. 1,2 i 6 pkt 1-2 ustawy o systemie informacji oświatowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 45 z późn. zm.) podmioty prowadzące bazy danych oświatowych są obowiązane do sprawdzenia kompletności, poprawności i zgodności ze stanem faktycznym danych gromadzonych przez nie w bazach oświatowych; jednostki samorządu terytorialnego obowiązane są do sprawdzenia kompletności danych przekazywanych im z innych baz danych oświatowych, a za wykonanie ww. obowiązków odpowiadają dyrektor szkoły lub placówki oświatowej i odpowiednio wójt (burmistrz, prezydent miasta) lub upoważniona przez niego osoba. Dane w bazach danych oświatowych są aktualizowane i przekazywane wg. stanu na dzień 31 marca i dzień 30 września każdego roku. Wobec powyższego liczba uczniów ogółem w ww. szkole wykazywana w systemie informacji oświatowej, wg stanu na dzień 30 września 2010 r., została zawyżona o 1 ucznia, co spowodowało zawyżenie liczby uczniów ogółem oraz liczby uczniów przeliczonych wagą P39 o 1 ucznia. Reasumując Minister stwierdził, że część oświatowa subwencji ogólnej za rok 2011 dla ... o której ... zostało powiadomione pismem Ministra Finansów z dnia ... lutego 2011 r. nr ..., została skalkulowana z uwzględnieniem zawyżonej liczby uczniów przeliczonych o 25,3671 uczniów i wynosiła 24603728,00 zł. Część oświatowa subwencji ogólnej bez uwzględnienia 25,3671 uczniów przeliczeniowych wynosi 24484071,00 zł. Kwotę 119567,00 zł stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą części oświatowej subwencji ogólnej, którą ... otrzymało na rok 2011, a kwotą ustaloną na podstawie skorygowanych danych, należy uznać kwotę nienależną. Kwota ta podlega zwrotowi do budżetu państwa. Decyzję opisaną powyżej zaskarżyła gmina ... zarzucając jej naruszenie: – art. 8 i 11 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego wyjaśnienia okoliczności sprawy i oceny materiału dowodowego i koncentrowanie się tylko na stanowisku organu I instancji, – art. 7 oraz 77 k.p.a. w związku z art. 136 k.p.a. przez nieprawidłową ocenę materiału dowodowego mającego na celu ustalenie wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych będących podstawą wydania rozstrzygnięcia w sprawie, – art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nieprecyzyjne i wybiórcze określenie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, – załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624) – poprzez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie, – rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie warunków tworzenia, organizacji oraz działania klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego wraz z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty poprzez niewłaściwą wykładnię i zastosowanie. Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, oraz decyzji która ją poprzedzała a nadto o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podkreślono m.in., że fakt rezygnacji części uczniów nie może być wystarczającą przesłanką do uznania, że klasa straciła charakter sportowy. Zdaniem autora skargi organ błędnie przyjmuje dokonanie przez skarżącego łączenia klasy sportowo-integracyjnej. W aktach sprawy znajduje się wyjaśnienie naprowadzające na ujęcie takiej klasy w odpowiednich tabelach jako 0,5 oddziału sportowego. W odniesieniu do oświatowej subwencji ogólnej dla uczniów ... skarżący nie podziela opinii Ministra Edukacji Narodowej jak i organu. Podnosi, że załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół w § 5 ust. 2 wskazuje, że liczba uczniów w oddziale integracyjnym w szkole ogólnodostępnej powinna wynosić od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. Zatem w przedmiotowej sprawie liczba uczniów niepełnosprawnych była prawidłowa, a kwestionowana jest jedynie maksymalna liczba uczniów w oddziale. Zdaniem skarżącego nie bez znaczenia jest fakt doprowadzenia przez Dyrektora Szkoły ustalenia liczby uczniów do postulowanej rozporządzeniem liczby 20, a to poprzez przeniesienie innego dziecka zdrowego do innego oddziału. Fakt dokonania powyższego po dniu ....09. winien mieć również znaczenie w kontekście okresu pojawienia się w szkole dziecka niepełnosprawnego (zwiększenie ilości dzieci w oddziale nie wynikało z celowego działania, a było jedynie wynikiem późnego działania rodziców – zgłoszenia dziecka pod koniec sierpnia 2010 r.) Skarżący wskazuje odnosząc się do oceny stanowiska organu w zakresie ... że, decyzja o skreśleniu uczennicy przed 30 września nie była możliwa ze względu na utrudniony kontakt z rodzicami (pobyt za granicą) i brak potwierdzenia spełnienia obowiązku szkolnego w innej placówce. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że sądy administracyjne w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm., dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż owe sądy stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając sprawę na wstępie podkreślić należy, że w myśl art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, w przypadku gdy ustalona dla jednostki samorządu terytorialnego część oświatowa subwencji ogólnej jest wyższa od należnej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze decyzji zobowiązuje do zwrotu nienależnej kwoty tej części subwencji, chyba że jednostka wcześniej dokonała zwrotu nienależnie otrzymanych kwot subwencji za lata poprzedzające rok budżetowy. Jak wynika z powyższego, wydanie przez ministra decyzji zobowiązującej do zwrotu nienależnej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej, może nastąpić po zweryfikowaniu przez organ wysokości należnej subwencji i stwierdzeniu, że przysługuje w niższej wysokości niż kwota subwencji uprzednio ustalonej i wypłaconej. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotem prowadzonego przez Ministra Finansów postępowania był zwrot nienależnie otrzymanej kwoty części oświatowej subwencji ogólnej za rok 2011. Podstawą ustalenia przez organ kwoty należnej części oświatowej subwencji ogólnej były przepisy rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 16 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego w roku 2011 (Dz. U. nr 249 poz. 1659). Algorytm tamże określony przewidywał m. in. wagę: – P2=1,40 dla uczniów z upośledzeniem umysłowym w stopniu lekkim niedostosowanych społecznie z zaburzeniami zachowania, zagrożonych uzależnieniem, zagrożonych niedostosowaniem społecznym, z chorobami przewlekłymi wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy o systemie oświaty) oraz dla uczniów szkół podstawowych specjalnych, gimnazjów specjalnych i szkół ponadgimnazjalnych specjalnych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych i młodzieżowych ośrodkach socjoterapii wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy, którzy nie posiadają orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy o systemie oświaty, – P3 = 2,90 dla uczniów niewidomych i słabowidzących, z niepełnosprawnością ruchową, z zaburzeniami psychicznymi wymagających stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy (na postawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 ustawy o systemie oświaty), – P6 = 80 dodatkowo dla niepełnosprawnych uczniów w oddziałach integracyjnych w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych (na podstawie orzeczeń, o których mowa w art. 71 b ust. 3 w/w ustawy), – P11= 0,20 dla uczniów klas sportowych, – P39= 0,001 dla placówek realizujących zadania pozaszkolne według rzeczywistej liczby uczniów w szkołach prowadzonych lub dotowanych przez gminę. Z ustaleń poczynionych w toku postępowania administracyjnego, które sąd uznaje za prawidłowe i znajdujące oparcie w zebranych dowodach wynika, że w następstwie błędnych danych wykazanych w systemie informacji oświatowej wg stanu na dzień 30 września 2010 r. przez dyrektorów: 1) .... 2) .... 3) .... 4) .... 5) ... Dane o powyższym zakresie zostały ustalone w oparciu o trzy pisma Ministerstwa Edukacji Narodowej mające charakter wyjaśnień (z dnia: ... lipca 2015, ... września 2015 r.,... lipca 2016 r.), oraz wynik kontroli Urzędu Kontroli Skarbowej w R. zawarty w piśmie z dnia ... marca 2015 r. W ocenie sądu danym tamże zawartym nie sposób odmówić wiarygodności. Skarga w każdym razie skutecznie jej nie podważa. W związku z tym nie można zgodzić się ze skarżącym jakoby w sprawie doszło do naruszenia przepisów Rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. 2001.61.624) w części odnoszącej się do jego załącznika nr 2, oraz do naruszenia Rozporządzenia Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie warunków tworzenia organizacji oraz działania klas i szkół sportowych oraz szkół mistrzostwa sportowego (Dz. U. 2002.126.1078). Pierwsza z w/w regulacji w § 5 ust. 2 załącznika nr 2 stanowi, że liczba uczniów w oddziale szkoły integracyjnej oraz w oddziale integracyjnym w szkole ogólnodostępnej powinna wynosić od 15 do 20, w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. W tym miejscu wypada zwrócić uwagę na analogiczność uregulowań w przypadku gimnazjum publicznego. Otóż w § 5 ust. 2 załącznika nr 3 do w/w rozporządzenia wskazano, że liczba uczniów w oddziale gimnazjum integracyjnego oraz w oddziale integracyjnym w gimnazjum ogólnodostępnym powinna wynosić od 15 do 20 w tym od 3 do 5 uczniów niepełnosprawnych. Z kolei druga z w/w regulacji w § 1 ust. 1 przewiduje, że klasami sportowymi są oddziały, w których prowadzone jest szkolenie sportowe w jednej lub kilku dyscyplinach sportu w kolejnych co najmniej trzech klasach danego typu szkoły dla co najmniej 20 uczniów w oddziale, przy czym klasy sportowe powinny być tworzone w szkołach podstawowych, gimnazjach, szkołach ponadgimnazjalnych dla młodzieży (ust. 2 §1). Biorąc pod uwagę z jednej strony powyższe regulacje, z drugiej zaś dane dotyczące placówek, które weryfikowano w następstwie kontroli i wyjaśnień, o których wyżej mowa Sąd stoi na stanowisku, iż nie doszło do naruszenia przepisów wyżej przywołanych rozporządzeń. Zastosowano je bowiem do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. To, że część uczniów zrezygnowała z uczęszczania do klas o profilu sportowym ma (wbrew twierdzeniom skargi) znaczenie w sprawie. Poza tym brak jest podstaw pozwalających na uznanie istnienia tzw. Oddziałów integracyjno-sportowych. Przepisy określają bowiem odrębne wymogi co do ilości uczniów w oddziale integracyjnym (w tym niepełnosprawnych) i ilości uczniów w oddziale sportowym. Wynika to wprost z ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. 2016 1943 – tekst jedn.), która w brzmieniu mającym znaczenie w sprawie stanowi, że: 1) Oddział integracyjny to oddział szkolny, w którym uczniowie posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego uczą się i wychowują razem z pozostałymi uczniami zorganizowany zgodnie przepisami wydanymi na postawie art. 71 b ust 7 pkt 2 (art. 3 pkt 2 a); 2) Oddział sportowy to oddział szkolny, w którym są prowadzone zajęcia sportowe obejmujące szkolenie sportowe zorganizowany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 9 ust. 5. Sąd nie podziela zarzutów skargi odnoszących się rzekomego naruszenia wskazanych tamże przepisów k.p.a. Podkreślić bowiem należy, iż organ prowadził postępowanie w sprawie w sposób wyjątkowo staranny i wnikliwy. Poczynionym przez niego ustaleniom nie można zarzucić dowolności, albowiem znalazły one oparcie w faktach poddanych należytej analizie i ocenie. Skarga tychże ustaleń skutecznie nie podważa. Trudno bowiem kwestionować rzetelne wyjaśnienia ..., oraz wynik kontroli ... w R. zawarty w protokole z dnia ... marca 2015 r. Sąd zwraca uwagę także na to, iż uzasadnienie kwestionowanej decyzji spełnia wszystkie wymogi przewidziane w art. 107 § 3 kpa. Jest obszerne i rzeczowe. Zawiera zarówno ocenę przeprowadzonych dowodów jak i wyjaśnienia podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia. Mając zatem na względzie powyższe sąd skargę oddalił na postawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło