V SA/Wa 307/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA - Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] grudnia 2008 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników postanawia: - odrzucić skargę W dniu 6 lutego 2009 r. (data nadania pocztowego) Skarżący P. K. wniósł pismo zatytułowane "skarga" od decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników. Zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2009 r. Zainteresowany został wezwany do sprecyzowania, czy nadesłane do Sądu pismo należy traktować jako skargę na decyzję Prezesa KRUS z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...], czy też jako skargę na decyzję Prezesa KRUS z dnia [...] lutego 2009 r. o numerze [...] o utrzymaniu w mocy ww. decyzji z dnia [...] grudnia 2008 r. - w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, karta nr 16 akt sądowych). W piśmie z dnia 22 kwietnia 2009 r. Zainteresowany wskazał, że rozstrzygnięciem stanowiącym przedmiot zaskarżenia jest decyzja Prezesa KRUS z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na mocy przepisu art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; - dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W sprawie niniejszej Zainteresowany prawidłowo złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i jak wynika z akt administracyjnych w dniu 3 lutego 2009 r. odebrał decyzję Prezesa KRUS z dnia [...] lutego 2009 r. nr [...] 2009 utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...]. Skarżący pouczony przy tym został o możliwości zaskarżenia decyzji z dnia [...] lutego 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od dnia otrzymania decyzji. W świetle powyższego uznać należy, iż skarga na decyzję z dnia [...] grudnia 2008 r. [...] jest niedopuszczalna, bowiem jak wynika z art. 52 § 1 p.p.s.a. administracyjnymi skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na decyzje organu rozstrzygające sprawę w II instancji. Należy też wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi przez Sąd następuje w sytuacji, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W przedmiotowej sprawie Skarżący zarządzeniem z dnia 2 kwietnia 2009 r. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie numeru i daty rozstrzygnięcia stanowiącego przedmiot zaskarżenia - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych w zakresie wskazanym w zarządzeniu z dnia 2 kwietnia 2009 r. doręczono Skarżącemu na adres wskazany w skardze w dniu 14 kwietnia 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru: karta 16 akt sądowych. Termin 7 dni wskazany w wezwaniu upłynął zatem w dniu 21 kwietnia 2009 r., natomiast Skarżący wniósł pismo stanowiące odpowiedź na to wezwanie w dniu 22 kwietnia 2009 r. Na marginesie już tylko wskazać należy, iż każda zmiana okoliczności faktycznych, w szczególności sytuacji majątkowej rodzinnej lub zdrowotnej osoby zobowiązanej, może być zawsze podstawą do ponownego wystąpienia do Prezesa KRUS z ponownym wnioskiem o umorzenie zaległości, bowiem odmowa ich umorzenia (decyzja Prezesa KRUS z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] utrzymująca w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...]) nie stwarza sytuacji powagi rzeczy osądzonej i zobowiązany do uiszczenia zaległości może występować o jej umorzenie tak długo, jak długo zaległość ta istnieje, zwłaszcza zaś jeśli jego sytuacja ulegnie pogorszeniu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu.