V SA/Wa 3070/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. V. w B. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności postanawia: - umorzyć postępowanie – S. V. z siedzibą w B., reprezentowane przez likwidatora, A. W., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia (...) września 2014 r. nr (...) w przedmiocie odmowy umorzenia należności. W toku prowadzonego postępowania Sąd powziął informację o likwidacji skarżącego stowarzyszenia. Informacja ta została potwierdzona przez Sąd Rejonowy dla m. st. Warszawy XIII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego, który przy piśmie z dnia (...) czerwca 2015 r. nadesłał odpis pełny S (...) V. Natomiast z pisma z dnia (...) czerwca 2015 r. nadesłanego przez likwidatorkę stowarzyszenia wynika, iż żaden inny podmiot nie wstąpił w miejsce stowarzyszenia, a wobec członkiń zarządu toczy się postępowanie w przedmiocie stwierdzenia solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania zlikwidowanego stowarzyszenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2) albo gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). Bezprzedmiotowość postępowania sądowego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. występuje, gdy w toku tego postępowania, przed wydaniem wyroku, nastąpią zdarzenia, skutkiem których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna, nastąpi brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego skutkujący tym, że nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Bezprzedmiotowość może wynikać z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. W niniejszej sprawie wynikła ona z przyczyn podmiotowych, jako że przestała istnieć strona skarżąca. Przepis art. 25 § 1 p.p.s.a. stanowi, że osoba fizyczna i osoba prawna ma zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Stosownie zaś do art. 26 § 1 p.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych, osoby prawne oraz organizacje społeczne i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 25. Wymogi posiadania zdolności sądowej oraz zdolności procesowej zaliczane są do tzw. przesłanek procesowych. Okoliczności te Sąd bierze z urzędu pod uwagę w każdym stadium postępowania. Z nadesłanych dokumentów wynika, że postępowanie likwidacyjne wobec Skarżącej zostało zakończone i 5 marca 2015 r. została ona wykreślona z Rejestru Przedsiębiorców KRS, co skutkowało ostatecznym ustaniem jej bytu prawnego. Konsekwencją zaistnienia w postępowaniu sądowym definitywnego braku następcy prawnego strony jest więc umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jako bezprzedmiotowego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowe