V SA/Wa 3072/16
WyrokWSA w Warszawie2017-05-11
Skład orzekający: Mirosława Pindelska, Andrzej Kania, Krystyna Madalińska - Urbaniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jeśli pismo zostało nadane w placówce pocztowej po upływie terminu, ale skarżący podnosił brak winy z powodu choroby?Ratio decidendi
Organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ponieważ termin został zachowany jedynie w przypadku nadania pisma w placówce pocztowej przed jego upływem. Okoliczności wskazujące na brak winy skarżącego w uchybieniu terminu mogą stanowić podstawę do wniosku o przywrócenie terminu, ale nie wpływają na ocenę prawidłowości stwierdzenia uchybienia terminu przez organ.Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o umorzenie zaległości opłat abonamentowych. Organ wydał decyzję w tej sprawie, która została doręczona skarżącemu. Skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednak organ stwierdził uchybienie terminu do jego złożenia, uznając, że pismo zostało nadane po terminie. Skarżący wniósł skargę, podnosząc m.in. brak winy w uchybieniu terminu z powodu choroby oraz kwestionując samo istnienie obowiązku opłat abonamentowych.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska (spr.), Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 11 maja 2017 r. sprawy ze skargi J.G. na postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.
Przedmiotem skargi jest postanowienie Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji nr [...] z dnia [...] września 2016 r. stwierdzające uchybienie przez J.G. (dalej: "Skarżący") terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tego organu [...] z dnia [...] stycznia 2016 r.
Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym.
Pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. Skarżący zwrócił się do KRRiT z wnioskiem o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych za okres od stycznia 2010 r. do marca 2014 r.
Decyzją [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. KRRiT w pkt 1 umorzyła postępowanie w części dotyczącej okresu od stycznia do czerwca 2010 r. natomiast w pkt 2 umorzyła zaległości Skarżącego w płatności opłaty abonamentowej za okres od [...] lipca 2010 r. do [...] grudnia 2015 r. w wysokości 1243,20 zł wraz z odsetkami w wysokości 332,03 zł. Decyzja została doręczona stronie w dniu [...] stycznia 2016 r. Przesyłkę odebrała E.G.
W dniu [...] lutego 2016 r. Skarżący nadał w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przesyłkę zawierającą wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją w części wskazanej w pkt 1.
Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2016 r. KRRiT stwierdziła uchybienie przez Skarżącego terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W ocenie organu ostatnim dniem czternastodniowego terminu na złożenie wniosku był [...] lutego 2016 r., natomiast Skarżący nadał wniosek w placówce pocztowej w dniu [...] lutego 2016 r.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie KRRiT Skarżący wniósł o stwierdzenie braku zobowiązania z tytułu opłat abonamentowych za okres od stycznia do czerwca 2010, a także o stwierdzenie braku podstaw do egzekwowania wierzytelności w kwocie 251,78 zł (nieistnienie obowiązku), jak również o wydanie dyspozycji Poczcie Polskiej S.A., nakazującej zwrot kwoty 251,78 zł razem z ustawowymi odsetkami od [...] grudnia 2015 r. z tytułu bezprawnego i bezzasadnego postępowania egzekucyjnego. Strona zażądała też zwrotu wszystkich kosztów związanych z prowadzonym procesem administracyjnym i sądowym oraz uwzględnienia skargi w całości ze względu na przewlekłe prowadzenie postępowania (bezczynność) w jego sprawie.
Uzasadniając powyższe żądania Skarżący zaznaczył, iż od 21 lat nie ma żadnych zobowiązań finansowych wobec Poczty Polskiej S.A. z tytułu opłat za odbiornik radiowo-telewizyjny. Dnia [...] grudnia 1994 r. Obwodowa Komisja Lekarska do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia uznał go za długotrwale niezdolnego do pracy w gospodarstwie rolnym, zatem w tej dacie nabył uprawnienia do zwolnienia od opłaty abonamentowej z mocy ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji. Tym samym w latach 1994 - 2007 Poczta Polska bezprawnie pobierała od niego opłatę abonamentową. Zdaniem Strony również na podstawie obecnie obowiązującej ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych jest uprawniony do zwolnienia z opłaty abonamentowej (z mocy art. 4 ust 1 pkt 1 ppkt d, art. 4 ust 1 pkt 2, art. 4 ust 1 pkt 6). Skarżący podniósł też, iż w stosunku do opłat radiowo- telewizyjnych należy stosować art. 118 Kodeksu cywilnego przewidującego 3-letni termin przedawnienia świadczeń okresowych i związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Strona zarzuciła Poczcie Polskiej niedopełnienie obowiązków i naruszenie prawa poprzez brak powiadomienia go o nadaniu mu z urzędu indywidualnego numeru identyfikacyjnego, a także braku wysłania zawiadomień o niepłaceniu przez Skarżącego abonamentu w okresie 2010 – 2014 r., tj. w okresie przed upomnieniem. Skarżący powołał się również na wypowiedź Premiera Donalda Tuska z dnia 29 kwietnia 2008 r. dla tygodnia "Wprost", gdzie premier nazwał abonament RTV archaicznym sposobem finansowania mediów publicznych, bezsensownym haraczem ściąganym z ludzi i wezwał do jego niepłacenia i zniesienia. W ocenie Strony nie może ponosić negatywnych skutków prawnych z tytułu wprowadzenia w błąd przez naczelny organ władzy wykonawczej, któremu poprzez ministerstwo podlega operator publiczny w rozumieniu Prawo Pocztowe.
W kwestii uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Skarżący stwierdził, że nastąpiło to bez jego winy, gdyż w dniu [...] lutego 2016 r. (piątek) nastąpił u niego atak serca. Zaznaczył, iż jest osoba starą (77 lat), schorowaną i wymagającą opieki osób trzecich. Na przełomie kilku lat stwierdzono u niego przetrwałe migotanie przedsionków. Wniosek wysłał dopiero w poniedziałek [...] lutego 2016 r., gdyż w sobotę i niedzielę poczta nie pracuje.
W odpowiedzi na skargę KRRiT podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu Sąd stwierdził, iż brak jest podstaw do uwzględnienia skargi.
Do postępowania administracyjnego zainicjowanego wnioskiem Skarżącego o umorzenie zaległości w płatności opłat abonamentowych zastosowanie ma ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) dalej: "k.p.a.", w tym przepisy jej Działu II Rozdziału 10 regulujące procedurę odwoławczą.
Stosownie do treści art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Zgodnie natomiast z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie, a w niniejszej sprawie wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji.
Decyzja [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. została doręczona E.G. w dniu [...] stycznia 2016 r. Doręczenie to należy uznać za skuteczne z uwagi na treść art. 43 zd. 1 k.p.a., w myśl którego w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Tym samym czternastym, a zatem ostatnim dniem na wstąpienie z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy był [...] lutego 2016 r.
Przepis art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. stanowi, że termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe. Skarżący nadał przedmiotowy wniosek w dniu [...] lutego 2016 r. w Urzędzie Pocztowym [...], a więc zasadnie KRRiT uznała, że uchybił on terminowi do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Na marginesie należy wyjaśnić Skarżącemu, że podnoszone przez niego okoliczności opisujące powody uchybienia terminowi nie mają znaczenia dla niniejszej sprawy. Mogą one stanowić przesłanki ewentualnego wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją [...]. Rolą Sądu w rozpoznawanej sprawie była bowiem jedynie ocena, czy organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu i zastosował prawem przewidziane środki. Z tego samego względu nie mają znaczenia dla sprawy również pozostałe okoliczności wskazane w skardze takie jak postulowane przez Skarżącego nieistnienie po jego stronie obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej, niedopełnienie przez Pocztę Polską obowiązku doręczenia mu zawiadomienia o nadaniu indywidualnego numeru identyfikacyjnego czy też upływ okresu przedawnienia należności, których umorzenia się domagał.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę jako niezasadną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło